പ്രാകാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഒരു ആരാധകൻ ആദ്യം കണ്ടത് യാഗപീഠമായിരുന്നു. ദൈവസാന്നിധ്യത്തിലേക്കുള്ള ഏതൊരു സമീപനത്തിനും മുമ്പ് — തൊട്ടിക്കു മുമ്പ്, വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിനു മുമ്പ് — രക്തത്തിന്റെ സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു.

ഈ ക്രമം പ്രധാനമാണ്. കൂട്ടായ്മ സാദ്ധ്യമാകുന്നതിനു മുമ്പ് പാപത്തിനു പ്രായശ്ചിത്തം ഉണ്ടാകണം. സമാഗമനകൂടാരത്തിൽ യാഗപീഠം ഒന്നാമതു നിന്നതുപോലെ പുതിയനിയമത്തിൽ ക്രൂശ് ഒന്നാമതു നിൽക്കുന്നു. പകരക്കാരനായുള്ള മരണത്തിന്റെ സ്ഥലത്തുകൂടി കടന്നുപോകാത്ത ഒരു വഴിയും ദൈവത്തിലേക്കില്ല.

കൊമ്പുകൾ — പുരാതനലോകത്തിൽ ശക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങൾ. കൊമ്പുകളുള്ള യാഗപീഠം നാലു ദിക്കുകളിലേക്കും നീളുന്ന പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ ശക്തിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു. ഓടിപ്പോകുന്നവർക്ക് കൊമ്പുകളിൽ പിടിച്ച് അഭയം കണ്ടെത്താമായിരുന്നു (1 രാജാക്കന്മാർ 1:50-51).

ക്രൂശിൽ ക്രിസ്തു നാലു ദിക്കുകളിലേക്കുമായി ഉയർത്തപ്പെട്ടു — അവിടുത്തെ കരങ്ങൾ വിരിച്ചുപിടിച്ച്, അവിടുത്തെ ശരീരം ലംബമായതും തിരശ്ചീനമായതുമായ തടികളുടെ സംഗമസ്ഥാനമായി. നാലു കൊമ്പുകളുള്ള യാഗപീഠം, മുഴുലോകത്തിനുമായി നീളുന്ന അവിടുത്തെ കരങ്ങളുടെ ജ്യാമിതീയമായ പ്രവചനമായിരുന്നു.

താമ്രം — പലപ്പോഴും ന്യായവിധിയുടെ പ്രതീകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. കടിയേറ്റ ഇസ്രായേല്യരെ സൗഖ്യമാക്കിയ, കൊടിമരത്തിലെ സർപ്പം താമ്രംകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു (സംഖ്യാപുസ്തകം 21:9). താമ്രയാഗപീഠം സഹിക്കപ്പെട്ട ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു — ആരാധകന്റെ സ്ഥാനത്ത് പകരക്കാരൻ കോപം വഹിച്ച സ്ഥലം.

താമ്രം പൊതിഞ്ഞ മരം — അവിടുന്ന് ഏറ്റുവാങ്ങിയ ജ്വലിക്കുന്ന ന്യായവിധിയാൽ മൂടപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം. തീയിൽ ദഹിച്ചുപോകുമായിരുന്ന മരം, പകരം ചൂട് ഏറ്റുവാങ്ങിയ താമ്രത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

പ്രാകാരത്തിന് 150 അടി നീളവും 75 അടി വീതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു — യാഗങ്ങൾക്കായി വിശാലമായ ഇടം, എന്നാൽ ചുറ്റും അടയ്ക്കപ്പെട്ടത്. വെള്ള പഞ്ഞിനൂൽമറശ്ശീലകൾ നീതിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു — യാഗമില്ലാതെ പാപികൾക്കു പുറത്തുനിന്നു കടന്നുപോകാനാവാത്ത മാനദണ്ഡം.

പുറത്തെ പ്രാകാരത്തിൽ ജനത്തിന് ഇടമുണ്ടായിരുന്നു. വിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് പുരോഹിതന്മാർ മാത്രം. അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് മഹാപുരോഹിതൻ മാത്രം, വർഷത്തിലൊരിക്കൽ. ഈ തരംതിരിച്ച പ്രവേശനം ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശാലമായ ക്ഷണത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു — ധൈര്യത്തോടെ അടുത്തു ചെല്ലുക (എബ്രായർ 4:16) — അത് ഉള്ളറവരെ മുഴുവനായി തുറക്കുന്നു.

ഒരു വാതിൽ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പ്രാകാരത്തിന് ഒരു പ്രവേശനമാർഗ്ഗം മാത്രം. ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു: ഞാൻ വാതിൽ ആകുന്നു; ആരെങ്കിലും എന്നിലൂടെ അകത്ത് കടന്നാൽ അവൻ രക്ഷപെടും (യോഹന്നാൻ 10:9). വാസ്തുവിദ്യപോലും ആ വഴിയുടെ അനന്യത പ്രസംഗിച്ചു.

ഏതു പാപിക്കും കടക്കാൻ മതിയായ വീതി ആ വാതിലിനുണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ മറ്റു വഴികളെ വിലക്കാൻ മതിയായ ഇടുക്കവും. സുവിശേഷവും അങ്ങനെതന്നെ — വരുന്ന എല്ലാവർക്കും മതിയായ വീതിയുള്ളത്; നിയമിക്കപ്പെട്ട വഴി നിരസിക്കുന്ന ആരും പ്രവേശിക്കാത്തവിധം ഇടുങ്ങിയത്.

ഇടിച്ചെടുത്ത എണ്ണ. വെളിച്ചം ഉണ്ടാകുന്നതിന് ഒലിവുകായ്കൾ ചതയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗെത്ത്ശമനയിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു ചിത്രം — ഗെത്ത്ശമന എന്ന വാക്കിന്റെ അക്ഷരാർത്ഥം എണ്ണച്ചക്ക് എന്നാണ്. അവിടെ ചതയ്ക്കപ്പെട്ട ഒലിവുകൾ ദീപങ്ങൾ തെളിച്ച എണ്ണ ഉണ്ടാക്കി; അവിടെ വേദനയിൽ ഞെരുക്കപ്പെട്ട കർത്താവ് ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചം ഉളവാക്കി.

ദീപം നിരന്തരം കത്തേണ്ടിയിരുന്നു. സഭയിലെ ആത്മാവിന്റെ ശുശ്രൂഷ ഇടതടവില്ലാത്തതാണ്. വെളിച്ചം ഉണ്ടാകുന്നതു ദീപത്തിൽനിന്നല്ല, എണ്ണയിൽനിന്നാണ് — ആ എണ്ണയോ വലിയ വില കൊടുത്തു ലഭിച്ചതായിരുന്നു.