ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಹೃದಯಗಳು

ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಜನರು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಷ್ಟು ವಿಶೇಷ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗನ್ನು ಕಳೆದ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಆಮೇಲೆ ಅವರು ವಾರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದುಬಂದು, ಒಂದು ಹಾಸಿಗೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಭಯಗೊಂಡ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಹೆಸರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥವರನ್ನೇ ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಂಬುತ್ತೇವೆ: ಮಹಾ ಕೌಶಲ, ಆದರೆ ಅದು ಅವರನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೀರ್ತನೆ 147 ದೇವರನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಈ ಇಬ್ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವಚನದಲ್ಲಿ ಆತನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಮುರಿದ ಹೃದಯದವರನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಭ್ರಷ್ಟರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವರ ಮಹತ್ತು ಆತನ ಸಾಮೀಪ್ಯವನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಡಲು ಕೀರ್ತನೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಹಲ್ಲೆಲೂಯಾ ಕೀರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ (146–150), ಇದು ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಯೆಹೋವನು 'ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ', ಚದರಿದವರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣದ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಅಗುಳಿಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ — ಪುನಃ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಾಲಯದ ಮತ್ತು ನೆಹೆಮೀಯನ ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಭಾಷೆ. ಸೆರೆವಾಸದ ದೀರ್ಘ ಕಥೆಯ ನಂತರ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸ್ತುತಿ ಇನ್ನು ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ವೈಭವದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ; ಆಕಾಶಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ತಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದೇವರ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿಯೂ ದುರ್ಬಲರ ಬಗೆಗಿನ ಆತನ ಕಾಳಜಿಗಾಗಿಯೂ ಆತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಕಲಿಸಲು — ಮತ್ತು ಆತನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ವಾಕ್ಯವೇ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಿಸಲು.

• 147:1–6 — ಸ್ತುತಿ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು ಎಂದು ಕೀರ್ತನೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಯೆಹೋವನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪುನಃ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಸೆರೆಯವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಮುರಿದ ಹೃದಯದವರನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ದೇವರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಆತನು ದೀನರನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾ ದುಷ್ಟರನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
• 147:7–11 — ಹಾಡಲು ಎರಡನೆಯ ಕರೆ, ಈ ಬಾರಿ ಹವಾಮಾನ ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ: ಮೇಘಗಳು, ಮಳೆ, ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ಹುಲ್ಲು, ದನಗಳಿಗೂ ಕಾಗೆಮರಿಗಳಿಗೂ ಆಹಾರ. ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ತೀಕ್ಷ್ಣ ತಿರುವು — ಯುದ್ಧಾಶ್ವದ ಬಲದಲ್ಲಾಗಲಿ ಸೈನಿಕನ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ದೇವರು ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು ತನ್ನ ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಡುವ ಜನರೇ ಆತನಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿಗೆ.
• 147:12–18 — ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಸ್ತುತಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: ದೇವರು ಅದರ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಅದರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇರೆಗಳೊಳಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆತನ ವಾಕ್ಯ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತದೆ — ಉಣ್ಣೆಯಂತೆ ಹಿಮ, ಬೂದಿಯಂತೆ ಚದರಿದ ಮಂಜು, ಆಲಿಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ — ಆಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಾಕ್ಯ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕರಗಿಸುತ್ತದೆ, ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತದೆ.
• 147:19–20 — ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ಹವಾಮಾನವಲ್ಲ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ. ಹಿಮಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ದೇವರು ತನ್ನ ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನೂ ನ್ಯಾಯವಿಧಿಗಳನ್ನೂ ಯಾಕೋಬನಿಗೆ ನುಡಿದಿದ್ದಾನೆ ಸಹ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೂ ಇದು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೀರ್ತನೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಆರಂಭವಾದಂತೆಯೇ 'ಹಲ್ಲೆಲೂಯಾ'ದೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 147:3  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಮಹಾನನಾದ ದೇವರನ್ನು ಅಥವಾ ದಯಾಳುವಾದ ದೇವರನ್ನು ನಂಬುವುದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಸುಲಭ, ಆದರೆ ಎರಡನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟ. ಈ ಕೀರ್ತನೆ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದನ್ನು ಬಲವೆಂದು ಎಣಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅದು ಮೌನವಾಗಿ ಮರುಕ್ರಮಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ: ಕುದುರೆಗಳೂ ಕಾಲುಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಭರವಸೆ. ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಗಳ ಎದುರು ತಾನು ಚಿಕ್ಕವನೆಂದು ಅನಿಸುವ ಯಾರಿಗಾದರೂ, ಅದು ಸ್ಥಿರತೆ ಕೊಡುವ ಆಲೋಚನೆ.