ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ತುತಿಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ

ಕುಟುಂಬದ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಗುಂಪು ಛಾಯಾಚಿತ್ರದ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ: ಮುಂದೆ ಕುರ್ಚಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜಅಜ್ಜಿಯರು, ವ್ಯಾಪಾರದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಂದಿರು, ಸೋದರಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಪುಟ್ಟ ಮಗು, ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಅಡುಗೆಯವರೂ ಸಹ. ಯಾರೂ ಕಾಣೆಯಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಚಿತ್ರ ಪೂರ್ಣವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 148 ವಿಶ್ವದ ಆ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ. ಅದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಕಾಶಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ — ದೇವದೂತರು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಮಳೆಮೋಡಗಳು, ಸಮುದ್ರದ ಮಹಾಜಂತುಗಳು, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಆಲಿಕಲ್ಲು, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳು, ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು — ಆಮೇಲೆ ಅರಸರು, ಯುವಕರು ಯುವತಿಯರು, ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಆದಿಕಾಂಡ 1 ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಕದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿತು: ಆಕಾಶಗಳು, ಜಲಗಳು, ನೆಲ, ಜೀವಿಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು. ಕೀರ್ತನೆ 148 ಅದೇ ಏಣಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನೂ ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಥೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಪಾಪ, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಮತ್ತು ಸೆರೆವಾಸದ ನಂತರ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿದೆ ಎಂದು ಕೀರ್ತನೆ ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ: ಎಲ್ಲವೂ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲೆಂದೇ ಇವೆ. ಆಮೇಲೆ ಅದು ಹಾಡನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವವರಾಗಿ, 'ಆತನ ಸಮೀಪದ' ಜನರಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಸಂಕುಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದೇವದೂತರಿಂದ ಆಲಿಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯವರೆಗೆ, ಮಕ್ಕಳವರೆಗೆ ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಆರಾಧನಾಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು, ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಆ ಮಹಾ ಸಮೂಹಗಾನದೊಳಗೆ ಅದರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿಯೂ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಯೂ ಇರಿಸಲು.

• 148:1–6 — ಮೇಲಿನಿಂದ ಸ್ತುತಿ: ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಸೈನ್ಯಗಳು, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಕಾಶಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಜಲಗಳು. ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ — ದೇವರು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು, ಅವು ಉಂಟಾದವು, ಮತ್ತು ಅವು ದಾಟದ ಮೇರೆಯೊಂದಿಗೆ ಆತನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.
• 148:7–10 — ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಸ್ತುತಿ: ಸಮುದ್ರಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಗಾಧಗಳು, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಆಲಿಕಲ್ಲು, ಹಿಮ ಮತ್ತು ಮಂಜು, ಆತನ ಮಾತನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ದೇವದಾರುಗಳು, ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹರಿದಾಡುವ ಜಂತುಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು. ಜನರನ್ನು ಹೆದರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಗಾಯಕವೃಂದದಲ್ಲಿನ ಸೇವಕರಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
• 148:11–13 — ಆಮೇಲೆ ಮಾನವಕುಲ, ಸಮಾಜದ ಮೇಲ್ತುದಿಯಿಂದ ತಳದವರೆಗೆ: ಅರಸರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳು, ಪ್ರಭುಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿಗಳು, ಯುವಕರು ಮತ್ತು ಯುವತಿಯರು, ಹಿರಿಯರು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ. ಯಾವ ಅಂತಸ್ತಿಗೂ ವಿನಾಯಿತಿಯಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ನಾಮ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾಗಿ ಉನ್ನತವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಆತನ ವೈಭವ ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿದೆ.
• 148:14 — ಕೊನೆಯ ಮಾತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಬಗ್ಗೆ. ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರಿಗಾಗಿ, ತನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ, 'ಒಂದು ಕೊಂಬನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದಾನೆ' — ಬಲದ ಒಂದು ಚಿತ್ರ. ವಿಶ್ವಗೀತೆ ಅದನ್ನು ಹಾಡಲು ಕಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚಿಕ್ಕ ಜನಾಂಗದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 148:13  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಕೀರ್ತನೆ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ — ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆರಾಧನೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅದರ ತಿರಸ್ಕಾರವೂ ಅಲ್ಲ. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ದೇವರುಗಳಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕೇವಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳೂ ಅಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಘನಪಡಿಸಲು ಅವುಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ವಿಧಾನವಿದೆ. ಆ ವಿಚಾರ ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಕ್ರೈಸ್ತ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅದು ಈಗಲೂ ದೀನತೆಗೆ ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.