ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹಗೆಮಾಡುವವರ ನಡುವೆ ಬಹುಕಾಲ

ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯಾಣಗಳು, ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನೀವಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಾರಿರಿ ಎಂಬ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ತನ್ನನ್ನು ಗೇಲಿಮಾಡುವ ಜನರ ನಡುವೆ, ಹರಟೆಮಾತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಜಗಳದಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ನೆರೆಹೊರೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಯಾರೋ ಕೊನೆಗೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸಾಕು. ಕೀರ್ತನೆ 120 ಅಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಯಾತ್ರಿಕರ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು, ಆದರೆ ಇದು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಗೋಡೆಗಳಿಂದಾಗಲಿ ದೇವಾಲಯದ ಅಂಗಳಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ — ಸುಳ್ಳಾಡುವ ತುಟಿಗಳೂ ವಂಚಕ ನಾಲಿಗೆಗಳೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವ, ಭೂಮಿಯ ಅಂಚುಗಳಷ್ಟು ಪರಕೀಯವೆನಿಸುವ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ. ಯಾತ್ರೆ ಶಾಂತಿಗಾಗಿನ ಮನೆಹಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಕೀರ್ತನೆ 120 ಯಾತ್ರಾಗೀತೆಗಳನ್ನು (ಕೀರ್ತನೆಗಳು 120–134) ತೆರೆಯುತ್ತದೆ — ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ 'ಯಾತ್ರಾಗೀತೆ' ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಿರುವ ಹದಿನೈದು ಚಿಕ್ಕ ಕೀರ್ತನೆಗಳು; ಹಬ್ಬಗಳಿಗಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ 'ಏರಿಹೋಗುವ' ಯಾತ್ರಿಕರೊಂದಿಗೆ ಅವು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ಸಂಗ್ರಹ ಇಲ್ಲಿನ ದೂರ ಮತ್ತು ಹಗೆತನದಿಂದ ಕೀರ್ತನೆ 134ರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿವೇಳೆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿನ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯ ನಂತರ, ಇದು ಚದರಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಗೀತಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯಾತ್ರಿಕನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ — ನೋವಿನ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಮಾತುಗಳ ಸ್ಥಳದಿಂದ — ಆರಂಭಿಸಲು; ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ದೇವರ ಆಲಯದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡಿಸುವ ಶಾಂತಿಗಾಗಿನ ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೆಸರಿಸಲು.

• 120:1–2 — ನನ್ನ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟೆನು, ಆತನು ನನಗೆ ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟನು. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸರಳವಾಗಿದೆ: ಸುಳ್ಳಾಡುವ ತುಟಿಗಳಿಂದಲೂ ವಂಚಕ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸು.
• 120:3–4 — ಕೀರ್ತನೆಗಾರನು ವಂಚಕ ನಾಲಿಗೆಯ ಕಡೆಗೇ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ: ನಿನಗೆ ಏನು ಮಾಡಲ್ಪಡುವುದು? ಉತ್ತರ: ಯೋಧನ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಲಿಮರದ ಉರಿಯುವ ಕೆಂಡಗಳು — ಸುಳ್ಳುಗಳು ತಾವು ಮಾಡುವ ಹಾನಿಯಷ್ಟೇ ಹರಿತವಾದ, ಬಿಸಿಯಾದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಎದುರಿಸುವವು.
• 120:5–7 — ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಮೇಷೆಕಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಕೇದಾರಿನ ಗುಡಾರಗಳ ನಡುವೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ. ಇವು ದೂರದ, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬಹಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿರುವ ಜನಾಂಗಗಳು — ಒಂದು ದೂರದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಅರೇಬಿಯದ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ — ಅಪರಿಚಿತರ ನಡುವಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಅವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. 'ನಾನು ಶಾಂತಿಯ ಪರವಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಕೀರ್ತನೆಗಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಮಾತನಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅವರು ಯುದ್ಧದ ಪರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 120:7  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಇತರರು ಜಗಳ ಬಯಸುವಾಗ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರುವುದು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅನೇಕ ಓದುಗರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಕೀರ್ತನೆ 120 ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದರ ಕುರಿತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲು ಎದ್ದೇಳುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇವರ ಕಡೆಗಿನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ, ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ಬದುಕಲಾರೆ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ.