సమాధానాన్ని ద్వేషించేవారి మధ్య చాలా కాలం

చాలా ప్రయాణాలు మీరు ఉన్న చోట ఇక ఉండలేరన్న నిర్ణయంతో మొదలవుతాయి. తనను ఎగతాళి చేసే ప్రజల మధ్య, పుకార్లతో నిండిన పని స్థలంలో, లేదా ఎప్పుడూ ఒక్క గొడవ దూరంలో హింస ఉండే వీధిలో నివసిస్తున్న ఎవరో చివరికి అంటారు: ఇక చాలు. కీర్తన 120 అక్కడ మొదలవుతుంది. అది యాత్రికుల గీతాల్లో మొదటిది, కానీ అది యెరూషలేము గోడలతోనో మందిర ఆవరణలతోనో మొదలవదు. అది బాధలో మొదలవుతుంది — అబద్ధపు పెదవులూ మోసపు నాలుకలూ చుట్టుముట్టి ఉండగా, భూమి అంచులంత పరాయిగా అనిపించే ఒక చోట. సమాధానం కోసం ఇంటి బెంగతో యాత్ర మొదలవుతుంది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: కీర్తన 120 యాత్రా కీర్తనలను (కీర్తనలు 120–134) ప్రారంభిస్తుంది — ఒక్కొక్కటి 'యాత్ర కీర్తన' అనే శీర్షిక గల పదిహేను చిన్న కీర్తనలు; పండుగలకు యెరూషలేముకు 'ఎక్కి వెళ్లే' యాత్రికులతో అవి చాలా కాలంగా ముడిపడి ఉన్నాయి. ఈ సంకలనం ఇక్కడి దూరం, శత్రుత్వం నుండి కీర్తన 134లో రాత్రివేళ మందిరంలో ఆశీర్వాదం వరకు సాగుతుంది. మూడవ అంకంలో, తిరిగి రాక తర్వాత, అది చెదరిన ఒక ప్రజకు ఇంటికి రావడానికి ఒక పాటల పుస్తకాన్ని ఇచ్చింది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: యాత్రికుని ప్రయాణాన్ని నిజాయితీగా మొదలుపెట్టడానికి — బాధ, అబద్ధపు మాటలు ఉన్న చోటి నుండి — ఒక వ్యక్తిని దేవుని మందిరం వైపు పంపే సమాధానపు తపనకు పేరు పెట్టడానికి.

• 120:1–2 — నా బాధలో నేను యెహోవాకు మొరపెట్టాను, ఆయన నాకు జవాబిచ్చాడు. ప్రార్థన సరళమైనది: అబద్ధపు పెదవుల నుండి, మోసపు నాలుక నుండి నన్ను విడిపించు.
• 120:3–4 — కీర్తనకారుడు మోసపు నాలుక వైపే తిరుగుతాడు: నీకు ఏమి చేయబడుతుంది? జవాబు ఒక యోధుని పదునైన బాణాలు, బదరీ చెట్టు మండే నిప్పులు — అబద్ధాలు అవి చేసిన నష్టమంత పదునైన, వేడిమి గల తీర్పును ఎదుర్కొంటాయి.
• 120:5–7 — అయ్యో, మెషెకులో నివసిస్తూ, కేదారు గుడారాల మధ్య కాపురముంటున్న నేను. ఇవి దూరమైన, ఒకదానికొకటి చాలా ఎడంగా ఉన్న జాతులు — ఒకటి దూర ఉత్తరంలో, ఒకటి అరేబియా ఎడారిలో — పరాయివారి మధ్య జీవితానికి ఇవి సూచనలు. 'నేను సమాధానం కోరేవాణ్ణి' అని కీర్తనకారుడు అంటాడు, కానీ నేను మాట్లాడినప్పుడల్లా వారు యుద్ధం కోరుతారు.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 120:7  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఇతరులు గొడవ కోరుకుంటుండగా గదిలో సమాధానం కోరుకునే ఒకే ఒక్క వ్యక్తిగా ఉండడం ఎలా ఉంటుందో చాలామంది పాఠకులకు తెలుసు. కీర్తన 120 దానిని పరిష్కరించదు; దానికి పేరు పెడుతుంది, దాని గురించి ప్రార్థిస్తుంది, మెరుగైన చోటికి బయలుదేరడానికి లేస్తుంది. కొన్నిసార్లు దేవుని వైపు మొదటి అడుగు, ఇక ఇలా జీవించలేనని ఒప్పుకోవడమే.