ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಸಹಿ

ಮನಮುಟ್ಟುವ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೋಮವಾರದ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಮದುವೆ, ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಹಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆಮೇಲೆ ವಾರ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ನೆಲೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ವಯಸ್ಸಾದ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಯಾರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಬಾವಿಗೆ ಯಾರು ಹಣಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಪಂಚಾಯತಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ನೆಹೆಮೀಯನು 10 ಅಂಥ ಒಂದು ದಸ್ತಾವೇಜು. ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಅರಿಕೆ, ಸಹಿಗಳ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ ಸರಳವಾದ, ಬೆಲೆಯುಳ್ಳ ವಾಗ್ದಾನಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹವಾಗಿಯೂ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಬೈಬಲಿನ ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಸೀನಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಸೆರೆವಾಸ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯ ನಂತರ, ಪಾರಸಿಯ ಯೆಹೂದದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಮುದಾಯ ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಬದಲಾಗುವುದೆಂದರೆ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆ ಮೂರ್ತರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ: ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಶೆಯಲ್ಲ, ಕುಟುಂಬ, ಕೆಲಸ, ಹಣ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಕುರಿತು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬದ್ಧತೆಗಳು. ನೆಹೆಮೀಯನು 13 ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಿರುವ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯನ್ನೂ ಅಧ್ಯಾಯ ನಿಗದಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ — ಅಲ್ಲಿ ಇವೇ ವಾಗ್ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಜನರು ಅರಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಅವರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು: ವಿವಾಹ, ಸಬ್ಬತ್, ಏಳನೆಯ ವರ್ಷ, ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ನಿಯಮಿತ ಪೂರೈಕೆ.

• 10:1–27 — ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ದಸ್ತಾವೇಜಿನ ಮೇಲಿನ ಹೆಸರುಗಳು ಮೊದಲು ಬರುತ್ತವೆ: ದೇಶಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೆಹೆಮೀಯನು, ಆಮೇಲೆ ಯಾಜಕರು, ಲೇವಿಯರು ಮತ್ತು ಜನರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು. ಕುಟುಂಬದ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕವು ಎಜ್ರನು ಮತ್ತು ನೆಹೆಮೀಯನು ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದವರ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಿಜವಾದ ಮನೆತನಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿಸುತ್ತಾ.
• 10:28–29 — ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಾದ ಹೆಂಡತಿಯರೂ ಮಕ್ಕಳೂ, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಜೊತೆಗೂಡುತ್ತಾರೆ. ಮೋಶೆಯ ಮೂಲಕ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ನಡೆಯಲು ಅವರು ಶಾಪದಿಂದಲೂ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದಲೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
• 10:30–31 — ಮೊದಲ ವಾಗ್ದಾನಗಳು: ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸುತ್ತಲಿನ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಮದುವೆಮಾಡಿಕೊಡದಿರುವುದು, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ದಿನಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಂದ ಧಾನ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ ಸರಕುಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಏಳನೆಯ ವರ್ಷ ಭೂಮಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಕೊಟ್ಟು ಸಾಲಗಳನ್ನು ಮನ್ನಾಮಾಡುವುದು.
• 10:32–39 — ಆಮೇಲೆ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ನಿರ್ವಹಣೆ: ಅದರ ಸೇವೆಗಳಿಗಾಗಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮೂರನೆಯ ಒಂದು ಶೆಕೆಲ್, ಚೀಟಿನಿಂದ ನಿಗದಿಯಾದ ಯಜ್ಞವೇದಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಪ್ರಥಮಫಲಗಳು, ಚೊಚ್ಚಲುಗಳು, ಮತ್ತು ಲೇವಿಯರಿಗೆ ತರಲ್ಪಡುವ ದಶಮಾಂಶಗಳು — ಅವರು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ದಶಮಾಂಶದ ಹತ್ತನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಒಂದು ಸಾರಾಂಶದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ನಮ್ಮ ದೇವರ ಆಲಯವನ್ನು ನಾವು ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ನೆಹೆಮೀಯನು 10:39  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಎಂದೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗದ ಬದ್ಧತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾರವನ್ನು ಅಪರೂಪವಾಗಿ ದಾಟಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ರಮ್ಯವಾದದ್ದು, ಆದರೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ: ನಮ್ಮ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರದ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕೊಡುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ಬದಲಾಗುವುದು? ಗ್ರಂಥದ ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ತೋರಿಸುವಂತೆ, ಸಹಿಗಳು ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ ಎಂದೂ ಅದು ಮೌನವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ.