ಯೋಬನು ತನ್ನ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾನೆ

ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮೌನ ಮುರಿಯುವ ಆ ಕ್ಷಣ ಗೊತ್ತು. ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಜನರು ಸೌಜನ್ಯದಿಂದ, ವ್ಯವಹಾರಿಕವಾಗಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ; ಆಮೇಲೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಯಾರೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳಬಾರದೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ — ನಾನು ಹುಟ್ಟದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಅದು ದೇವರ ಕುರಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತವಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ಕೂಗು. ಯೋಬನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಒಂದು ವಾರ ಪೂರ್ತಿ ಒಂದು ಮಾತೂ ಆಡದೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಈಗ ಅವನು ಬಾಯಿ ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹೊರಬರುವುದು 1ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಶಾಂತ ಸ್ವೀಕಾರವಲ್ಲ, ತನ್ನ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಒಂದು ಕಾವ್ಯ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಗದ್ಯದ ಪೀಠಿಕೆ (1–2ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು) ಯೋಬನಿಗೆ ಕಾಣದ್ದನ್ನು ಓದುಗನಿಗೆ ತೋರಿಸಿತು: ಪರಲೋಕದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ, ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ, ದೇವರನ್ನು ಶಪಿಸದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ. 3ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದೊಂದಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಕಥೆಯಿಂದ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ, ಪರಲೋಕದ ನೋಟದಿಂದ ನೆಲಮಟ್ಟದ ನೋಟಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಸ್ತಕದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ತುಂಬುವ ದೀರ್ಘ ಸಂವಾದದ ಆರಂಭ ಇದು. ಒಳ್ಳೆಯ ಲೋಕವೊಂದು ಕೆಟ್ಟುಹೋದ ಬೈಬಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಬನು ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಧ್ವನಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಸತ್ಯವೇದವು ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಚಿಕ್ಕದು ಮಾಡದೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಮುಂದೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲದರ ಸ್ವರವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲು: ಯೋಬನ ಪ್ರಲಾಪ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವೂ ಕಹಿಯೂ ಆಗಿದ್ದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ; ಸ್ನೇಹಿತರ ಭಾಷಣಗಳು ಈ ಕೂಗಿಗೆ ಉತ್ತರಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೇ ವಿವರಣೆ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಪುಸ್ತಕವು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

• 3:1–10 — ಯೋಬನು ತಾನು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನೂ ತಾನು ಗರ್ಭಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾತ್ರಿಯನ್ನೂ ಶಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ದಿನ ಪಂಚಾಂಗದಿಂದಲೇ ಅಳಿಸಿಹೋಗಲಿ, ಕತ್ತಲೆ ಅದನ್ನು ನುಂಗಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಲಿವ್ಯಾತಾನನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬಲ್ಲವರು ಅದನ್ನು ಶಪಿಸಲಿ ಎಂದು ಕೂಡ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ — ಇದು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕುರಿತ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಣದಿಂದ ಬಂದ ಭಾಷೆ.
• 3:11–19 — ಹುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಗಿದ್ದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಏಕೆ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ? ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಅವನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅರಸರೂ ದಾಸರೂ, ಸೆರೆಯಾಳುಗಳೂ ಅವರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರೂ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮರಣವು ಬಿಡುಗಡೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
• 3:20–26 — ಅವನು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ದುರ್ದಶೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿಧಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವಂತೆ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವವರಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ? ಅವನು ಭಯದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ — ತಾನು ಅಂಜುತ್ತಿದ್ದದ್ದೇ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೆ; ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಕಳವಳ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೋಬನು 3:20  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಯೋಬನು ಇಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಶಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅನೇಕ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಭಯಪಡುವಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪುಸ್ತಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಂಬಿಕೆಗೆ ನಗುಮುಖ ಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಇದು ಮುಖ್ಯ: ಬೈಬಲಿನ ಸ್ವಂತ ಜ್ಞಾನಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೇ ತಾನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೇಳುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಕಥೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ.