ಮರಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯುಂಟು

ಬೇವಿನ ಮರವನ್ನು ಬುಡದವರೆಗೆ ಕಡಿದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮುಂಗಾರಿನ ಮೊದಲ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತು: ಮುಗಿದುಹೋದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಸಣ್ಣ ಹಸಿರು ಚಿಗುರುಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ರೈತರು ಅದನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಯೋಬನೂ ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಅವನಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಮರಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯುಂಟು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಕಡಿದರೂ ನೀರಿನ ವಾಸನೆಯಿಂದಲೇ ಅದು ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮಲಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಏಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಬೈಬಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾಗಿ ಶೋಧಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದು; ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಹತಾಶೆಯ ನಡುವೆ ಯೋಬನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದುಃಖಿತನೂ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ: ಒಬ್ಬನು ಸತ್ತರೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಬದುಕುವನೇ?

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಯೋಬನು 14 ಚೋಫರನಿಗೆ ಅವನ ಉತ್ತರವನ್ನೂ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ವಾದದ ಮೊದಲ ಸುತ್ತನ್ನೂ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಒಳಗಿನಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದ ಪತನ — ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವನದ ಮೇಲಿನ ನೆರಳಾಗಿ ಮರಣ. ಯೋಬನು ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ತೆರೆದೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಬಹಳ ಮುಂದೆ, ಬೈಬಲಿನ ಕಥೆ ಪುನರುತ್ಥಾನದೊಂದಿಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಯೋಬನಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರುವುದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪುಸ್ತಕ ಅವನಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಲು — ಅಲ್ಪ, ಕಷ್ಟಮಯ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ — ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಮೊದಲು, ಮರಣವನ್ನು ಮೀರಿದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕಡೆಗೆ ಯೋಬನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕೈಚಾಚಲು ಬಿಡಲು.

• 14:1–6 — ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಪಕಾಲ ಕಷ್ಟದಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಾಳುತ್ತಾರೆ, ಹೂವಿನಂತೆ ನೆರಳಿನಂತೆ ಮಾಸಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇಂಥ ದುರ್ಬಲ ಜೀವಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲು ದೇವರು ಏಕೆ ಶ್ರಮಪಡಬೇಕು? ಕೂಲಿಯಾಳು ತನ್ನ ಪಾಳಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸುವಂತೆ ತನ್ನ ದಿನಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ನೋಡು ಎಂದು ಯೋಬನು ದೇವರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
• 14:7–12 — ಮರದ ಚಿತ್ರ: ನೀರಿನ ವಾಸನೆಗೆ ಬುಡ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದು ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಬತ್ತಿಹೋಗುವ ಕೆರೆಯಂತೆ. ಆಕಾಶವು ಇಲ್ಲವಾಗುವವರೆಗೆ ಸತ್ತವರು ಏಳುವುದಿಲ್ಲ.
• 14:13–17 — ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ದಿಟ್ಟ ಆಸೆ: ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಹಾದುಹೋಗುವವರೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ — ಮೃತರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ — ಮರೆಮಾಡು, ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಸಮಯವನ್ನು ನೇಮಿಸು. 'ಮನುಷ್ಯನು ಸತ್ತರೆ ಮತ್ತೆ ಬದುಕುವನೇ?' ದೇವರು ಕರೆಯುವುದನ್ನೂ ತಾನು ಉತ್ತರಿಸುವುದನ್ನೂ, ತನ್ನ ಪಾಪಗಳು ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೂರ ಇಡಲ್ಪಡುವುದನ್ನೂ ಯೋಬನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
• 14:18–22 — ಆಸೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಬೆಟ್ಟಗಳು ಕುಸಿಯುವಂತೆ, ನೀರು ಕಲ್ಲನ್ನು ಸವೆಸುವಂತೆ, ದೇವರು ಮಾನವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸವೆಸುತ್ತಾನೆ. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಏಳಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ ಬೀಳುತ್ತಾರೋ ಎಂಬುದೂ ಸತ್ತವರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನೋವು ಮತ್ತು ದುಃಖ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೋಬನು 14:14  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಅನೇಕ ಓದುಗರು ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿ ಯೋಬನು 14ನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಜೀವನದ ಅಲ್ಪತೆಗೂ ಮರಣದ ಮೌನಕ್ಕೂ ಹೆಸರು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆದರೂ ದೇವರನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಯೋಬನಿಗಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರೂ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುವ ಮೊದಲು ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.