ಚೋಫರ: ನಿನಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೀರ್ಘ ವಾದದಲ್ಲೂ ಇನ್ನು ಸಾಕು ಎನ್ನುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಿದ್ದಾನೆ, ಈಗ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹೇಳಬಯಸುತ್ತಾನೆ: 'ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ.' ಅವನೇ ಚೋಫರ. ಮಾತನಾಡುವ ಕೊನೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಅವನು, ಮತ್ತು ಎಲೀಫಜನ ಸೌಜನ್ಯವಾಗಲಿ ಬಿಲ್ದದನ ಪೂರ್ವಿಕರ ಮೊರೆಯಾಗಲಿ ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ತಾನು ಶುದ್ಧನೆಂದು ಯೋಬನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ದೇವರು ಮಾತನಾಡಲಿ ಎಂದು ಚೋಫರನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ — ದೇವರು ಯೋಬನನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ರುಜುಪಡಿಸುವನೆಂಬ ಖಾತ್ರಿಯಿಂದ. ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ದೇವರು ಮಾತನಾಡುವನು, ಆದರೆ ಚೋಫರನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಚೋಫರನು ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಈಗ ಅದೇ ತತ್ವವನ್ನು — ಸಂಕಟವು ಪಾಪವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು — ಏರುತ್ತಿರುವ ಬಲದಿಂದ ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ. ಚೋಫರನು ಸತ್ಯವೂ ಮುಖ್ಯವೂ ಆದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ: ದೇವರ ಜ್ಞಾನ ಮಾನವ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ಬಹುದೂರ ಮೀರಿದ್ದು. ಪುಸ್ತಕ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವನು ದೇವರ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಅಲ್ಲ, ಮುಚ್ಚಲು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ; ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕ ಆ ನಡೆಯ ವಿರುದ್ಧ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಮೊದಲ ಸುತ್ತನ್ನು ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ಹಂತಕ್ಕೆ ತರಲು: ದೇವರ ಗುಪ್ತ ಜ್ಞಾನವು ಯೋಬನ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಮೂರ್ಖತನವಾಗಿಸುತ್ತದೆ, ಅವನ ಸಂಕಟ ಅವನ ಅಪರಾಧಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ, ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವೇ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಏಕೈಕ ದಾರಿ.

• 11:1–6 — ಈ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಬೇಕೇ? ಯೋಬನ ನಿರಪರಾಧಿತ್ವದ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಇತರರನ್ನು ಮೌನಗೊಳಿಸಬಾರದು. ದೇವರು ಮಾತನಾಡಿ ಜ್ಞಾನದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಿ ಎಂದು ಚೋಫರನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ — ಆಗ ದೇವರು ಅವನ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ತಕ್ಕದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಯೋಬನಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು.
• 11:7–12 — ದೇವರ ಆಳವನ್ನು ನೀನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಲ್ಲೆಯಾ? ಆತನ ಜ್ಞಾನ ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತ ಎತ್ತರ, ಪಾತಾಳಕ್ಕಿಂತ ಆಳ. ಮೋಸಗಾರರನ್ನು ಕಂಡಕೂಡಲೇ ಆತನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚೋಫರನು ಒಂದು ಗಾದೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ: ಕಾಡುಕತ್ತೆ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಮೂರ್ಖನು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗುವನು.
• 11:13–20 — ಯೋಬನು ತನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಕೈಚಾಚಿ, ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಯುವನು, ಅವನ ಜೀವನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುವುದು, ಮತ್ತು ಅವನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುವನು. ಆದರೆ ದುಷ್ಟರಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೋಬನು 11:7  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದೇವರು ನಮಗೆ ಮೀರಿದವನು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಚೋಫರನು ಸರಿ; ಅದರಿಂದ ಯೋಬನ ವ್ಯಾಜ್ಯ ತೀರ್ಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು. 'ದೇವರ ಮಾರ್ಗಗಳು ರಹಸ್ಯಮಯ' ಎಂಬುದು ದೀನವಾದ ಅರಿಕೆಯಾಗಬಹುದು, ಅಥವಾ ನೋವಿನಲ್ಲಿರುವವನ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸುವ ದಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ನಾವು ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಲು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ.