ಮಹೋನ್ನತನು, ನುಗ್ಗಾದವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ

ಹೆಚ್ಚಿನ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಒಬ್ಬರು ಇರುತ್ತಾರೆ: ಸದ್ದಿಲ್ಲದ, ಸಜ್ಜನರಾದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತಾಗ ಅದು ಸ್ಥಳೀಯ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಗಟ್ಟಿಧ್ವನಿಯ ಜನರು ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಯೆಶಾಯನು 57 ನಿಖರವಾಗಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀತಿವಂತರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಅಧ್ಯಾಯ, ಹಳೆಯ ನಾಡಿನ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ — ಹಸಿರು ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ, ತಗ್ಗುಗಳಲ್ಲಿ — ಮತ್ತೆ ಜಾರಿದ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ, ಅಷ್ಟೇ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. 'ಉನ್ನತನೂ ಮಹೋನ್ನತನೂ' ಆಗಿ ನಿತ್ಯತ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೇವರು, ತಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ: ನುಗ್ಗಾದ, ದೀನಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನೊಂದಿಗೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಕಥೆಯ ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮತ್ತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿದೆ, ಆದರೆ ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದು ಜನರನ್ನು ಹೊಸಬರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಯೆಶಾಯನು 56 ಅನ್ಯರಿಗೂ ನಪುಂಸಕರಿಗೂ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದು, ನಿಷ್ಕಾಳಜಿಯ, ನಿದ್ರಿಸುವ ಕಾವಲುಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತು; ಅಂಥ ನಾಯಕರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು 57ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. 'ದೂರದವರಿಗೂ ಸಮೀಪದವರಿಗೂ' ಸಮಾಧಾನ ಎಂಬ ಅದರ ಕೊನೆಯ ವಾಗ್ದಾನ, ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಿರುವ ಹೊರಗಿನವರ ಸ್ವಾಗತದ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಾಚುತ್ತದೆ (ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 2:17).

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಗತಕಾಲದ ನಿಷಿದ್ಧ ಆರಾಧನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಜಾರಿದ ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಲು, ಮತ್ತು ಆ ಆರೋಪದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ದೇವರ ಮಹಾ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಇರಿಸಲು: ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉನ್ನತನಾಗಿದ್ದರೂ, ದೀನರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು.

• 57:1–2 — ನೀತಿವಂತರು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೂ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆ ಎಂದು ಕೇಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಮರಣ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯೇ ಎಂದು ಪ್ರವಾದಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಬರಲಿರುವ ಕೇಡಿನಿಂದ ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
• 57:3–10 — ಆರೋಪ: 'ಮಾಟಗಾತಿಯ ಮಕ್ಕಳು', ಹಸಿರು ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕೂಡುವವರು, ತಗ್ಗಿನ ನುಣುಪು ಕಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುವವರು, ಎತ್ತರವಾದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಕುವವರು, ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಬಲಿಕೊಡುವವರು. ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಖಂಡಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಆರಾಧನಾಸ್ಥಳಗಳ ಹಳೆಯ ಕಾನಾನ್ಯ ಧರ್ಮ ಇದು — ಪುನಃ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಜನರು ಅದರಿಂದ ಬಳಲಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೂ ಅದು ನಿರರ್ಥಕ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
• 57:11–13 — ಯಾರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಭಯಪಟ್ಟು ನೀವು ಸುಳ್ಳಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತಿರಿ ಎಂದು ದೇವರು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಸಂಗ್ರಹ ಒಂದು ಉಸಿರಿಗೆ ಹಾರಿಹೋಗುವುದು. ಆದರೆ ಯೆಹೋವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು ದೇಶವನ್ನೂ ಆತನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪರ್ವತವನ್ನೂ ಸ್ವಾಧೀನಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನು.
• 57:14–21 — 'ದಾರಿಯನ್ನು ಏರಿಸಿರಿ, ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರಿ!' ಉನ್ನತನೂ ಮಹೋನ್ನತನೂ ಆದವನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ: ಆತನು ನಿತ್ಯತ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಜಜ್ಜಿಹೋದವರನ್ನೂ ದೀನರನ್ನೂ ಚೈತನ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಅವರೊಂದಿಗೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಸದಾಕಾಲ ಕೋಪದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಆತನು ಗುಣಪಡಿಸುವನು, ನಡೆಸುವನು ಮತ್ತು ಸಂತೈಸುವನು, ದೂರದವರಿಗೂ ಸಮೀಪದವರಿಗೂ 'ಸಮಾಧಾನ, ಸಮಾಧಾನ' ಕೊಡುತ್ತಾ. ಆದರೆ ದುಷ್ಟರು ಅಲ್ಲೋಲಕಲ್ಲೋಲವಾದ ಸಮುದ್ರದಂತಿದ್ದಾರೆ — ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆಶಾಯನು 57:15  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದೇವರನ್ನು ದೂರದವನನ್ನಾಗಿಯಾಗಲಿ ಪಳಗಿದವನನ್ನಾಗಿಯಾಗಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಧ್ಯಾಯ ನಮಗೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಯಾವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆತನು ಉನ್ನತನು, ಮತ್ತು ಮುರಿದುಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ಜನರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಆತನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಬಲಿಕೊಡುವುದೂ ಉಂಟಾದ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕಠೋರವಾಗಿರುವ ಅದೇ ಭಾಗ, ಜೀವನದಿಂದ ಜಜ್ಜಲ್ಪಟ್ಟ ಯಾರ ಕಡೆಗೂ ಕೋಮಲವಾಗಿದೆ. ಎರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿವೆ: ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯೇ ದೀನರಿಗೆ ಆತನ ಸಾಮೀಪ್ಯವನ್ನು ಶುಭವಾರ್ತೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.