ಸಿಂಹದ ಮರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಶೋಕಗೀತೆ

ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಶವಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಲಯ ಹಬ್ಬದ ಸಂಗೀತಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನ: ನಿಧಾನವಾದದ್ದು, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಗದ್ಗದವಾಗುವಂತೆ ಎಡವಿ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ತೋರುವ ಸಾಲಿನೊಂದಿಗೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ಇವೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಕೆಲವು ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದವರಿಗೆ ಯಾರೋ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 19 ಆ ಲಯದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಹಾಡಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಸರಿದೆ, ಕೀನಾ — ಸಾಲುಗಳು ಕುಂಟುವ ಶೋಕಗೀತೆ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಅದು ಗೋಳಾಡುವ ರಾಜಮನೆತನ ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಅರಸನು ಸೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಐಗುಪ್ತದ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯವನು ಇನ್ನೂ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೂ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಶವಸಂಸ್ಕಾರದ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ದೇವರು ದಾವೀದನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮನೆತನವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದನು (2 ಸಮುವೇಲನು 7), ಮತ್ತು ಯೆಹೂದದ ಅರಸರು ಆತನ ಜನರ ಕುರುಬರಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆ ವಂಶವು ಅಲ್ಪಕಾಲದ, ವಿಫಲವಾದ ಆಳ್ವಿಕೆಗಳ ಒಂದು ಮೆರವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ; ಅರಸರು ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೂ ಬಾಬೆಲಿಗೂ ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 19 ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ಕುಸಿತ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಗೋಳಾಡುತ್ತದೆ. ಶೋಕಗೀತೆ ಒಂದು ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ; ನಂತರದ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನೇ (34:23–24; 37:24) ದಾವೀದನ ವಂಶದಿಂದ ಬರುವ ಬೇರೊಂದು ಕುರುಬ-ಅರಸನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವರು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯೆಹೂದದ ಅರಸರ ಅಂತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ದುಃಖಿಸಲು, ರಾಜವಂಶದ ಗರ್ವವೂ ಹಿಂಸೆಯೂ ಅದನ್ನು ಸೆರೆಗೂ ಬೆಂಕಿಗೂ ತಂದಿವೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ರಾಜವಂಶದ ಪುನರಾಗಮನವನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೆರೆಯವರಿಗೆ ಈ ಹಾಡು ಈಗಾಗಲೇ ಒಂದು ಶೋಕಗೀತೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು.

• 19:1–4 — 'ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪ್ರಭುಗಳಿಗಾಗಿ' ಒಂದು ಶೋಕಗೀತೆ. ಅವರ ತಾಯಿ ಸಿಂಹಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಿಂಹಿಣಿ. ಅವಳು ಒಂದು ಮರಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾಳೆ; ಅದು ಬೇಟೆಯಾಡಲೂ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕಬಳಿಸಲೂ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಜನಾಂಗಗಳು ಅದನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಇದು ಫರೋಹ ನೆಕೋ ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಿ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಒಯ್ದ ಯೆಹೋವಾಹಾಜನಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ (2 ಅರಸುಗಳು 23:31–34).
• 19:5–9 — ಅವಳ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಅವಳು ಇನ್ನೊಂದು ಮರಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬೆಳೆದು, ತನ್ನ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ, ದೇಶವನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಕೊನೆಗೆ ಜನಾಂಗಗಳು ಅದನ್ನು ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಬಾಬೆಲಿನ ಅರಸನ ಬಳಿಗೆ ತರುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಅದರ ಗರ್ಜನೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಇನ್ನು ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದುಗರು ಇದನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 597ರಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲಿಗೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟ ಯೆಹೋಯಾಖೀನ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
• 19:10–14 — ಚಿತ್ರ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಾಯಿ ಈಗ ನೀರಿನ ಬಳಿಯಿರುವ ಫಲಭರಿತ ದ್ರಾಕ್ಷಾಲತೆ; ಅದರ ಬಲವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಆಳುವವರ ರಾಜದಂಡಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಅದು ರೋಷದಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೂಡಣ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಒಣಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಒಣ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನೆಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಸ್ವಂತ ಕೊಂಬೆಯಿಂದಲೇ ಬೆಂಕಿ ಹೊರಟು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ; ಆಳಲು ಯಾವ ಬಲವಾದ ದಂಡವೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಇಡೀ ಕೃತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಶೋಕಗೀತೆ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 19:14  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಇನ್ನೂ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದಕ್ಕಾದರೂ ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ: ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳಗೊಳಗೇ ಮುಗಿದುಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಒಂದು ವಿವಾಹ, ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರ ಅಥವಾ ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಬರದಿರುವ ಪುನರಾಗಮನಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ದುಃಖಿಸಲು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಸೆರೆಯವರಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಶೋಕಗೀತೆ ಅಧಿಕಾರವುಳ್ಳ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅಹಿತಕರವಾದ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿದೆ: ದ್ರಾಕ್ಷಾಲತೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಬೆಂಕಿ ಬರುವುದು 'ಅದರ ಸ್ವಂತ ಕೊಂಬೆಯಿಂದ.' ನಾಶ ಅನೇಕ ಸಾರಿ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.