సింహపు పిల్లల కోసం ఒక విలాపం

కొన్ని పాటలు అంత్యక్రియల్లో మాత్రమే పాడతారు. వాటి లయ పండుగ సంగీతానికి భిన్నంగా ఉంటుంది: నెమ్మదిగా, దుఃఖంలో గొంతు పూడుకుపోయినట్టు తడబడి కొరతగా ఆగిపోయే పంక్తితో. ప్రతి సంస్కృతిలోనూ అవి ఉంటాయి; మొదటి చరణాలు వినగానే ఎవరో చనిపోయారని వినేవారికి వెంటనే తెలుస్తుంది. యెహెజ్కేలు 19 ఆ లయలోనే రాయబడింది. ఈ రకమైన పాటకు హెబ్రీ భాషలో ఒక పేరు ఉంది — 'కీనా' — పంక్తులు కుంటుకుంటూ నడిచే శోకగీతం. వింత ఏమిటంటే, అది విలపించే రాజకుటుంబం ఇంకా పూర్తిగా అంతరించిపోలేదు. ఒక రాజు చెరలో ఉన్నాడు, మరొకడు ఐగుప్తు చెరసాలలో ఉన్నాడు, మూడవవాడు ఇంకా యెరూషలేములో కిరీటం ధరించి ఉన్నాడు. అయినా యెహెజ్కేలు ఆ శోకగీతం పాడతాడు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో దేవుడు దావీదుకు శాశ్వతమైన సంతతిని వాగ్దానం చేశాడు (2 సమూయేలు 7); యూదా రాజులు ఆయన ప్రజలకు కాపరులుగా ఉండాలని ఉద్దేశించబడ్డారు. యెహెజ్కేలు కాలానికి ఆ వంశం స్వల్పకాలికమైన, విఫలమైన పాలనల ఊరేగింపుగా మారింది; రాజులు ఐగుప్తుకు, బబులోనుకు తీసుకుపోబడ్డారు. రాజరికం పూర్తిగా కూలకముందే యెహెజ్కేలు 19 దాని పతనాన్ని గురించి విలపిస్తుంది. ఆ శోకగీతం ఒక తలుపు మూస్తుంది; తర్వాతి ప్రవక్తలు, యెహెజ్కేలు తానే (34:23–24; 37:24) దావీదు వంశం నుండి వచ్చే వేరొక కాపరి-రాజు గురించి మాట్లాడతారు.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: యూదా రాజుల అంతం కోసం ముందుగానే దుఃఖించడానికి; రాజవంశపు గర్వం, హింస దానిని చెరకు, అగ్నికి తెచ్చాయని చూపించడానికి; రాజరికం మళ్లీ పుంజుకుంటుందని ఇంకా ఆశిస్తున్న చెరలోనివారికి, ఆ పాట అప్పటికే ఒక విలాపమని చెప్పడానికి.

• 19:1–4 — 'ఇశ్రాయేలు అధిపతుల' కోసం ఒక విలాపం. వారి తల్లి సింహాల మధ్య ఒక ఆడసింహం. ఆమె ఒక పిల్లను పెంచుతుంది; అది వేటాడి మనుషులను భక్షించడం నేర్చుకుంటుంది; కానీ జనాంగాలు దానిని గోతిలో పట్టుకొని, కొక్కెములతో ఐగుప్తుకు తీసుకుపోతారు. ఫరో నెకో పదవీచ్యుతుని చేసి ఐగుప్తుకు తీసుకుపోయిన యెహోయాహాజుకు ఇది సరిపోతుంది (2 రాజులు 23:31–34).
• 19:5–9 — తన ఆశ పోయినప్పుడు ఆమె మరొక పిల్లను పెంచుతుంది. అది బలంగా పెరిగి, తన వేటను చీల్చి, దేశాన్ని భయపెడుతుంది; చివరికి జనాంగాలు దానిని వలలో పట్టి, బోనులో పెట్టి, బబులోను రాజు దగ్గరికి తెస్తారు; ఇశ్రాయేలు పర్వతాల మీద దాని గర్జన ఇక వినిపించదు. క్రీ.పూ. 597లో బబులోనుకు తీసుకుపోబడిన యెహోయాకీనుగా చాలామంది పాఠకులు దీనిని తీసుకుంటారు.
• 19:10–14 — చిత్రం మారుతుంది. ఇప్పుడు తల్లి నీళ్ల దగ్గర ఫలించే ఒక ద్రాక్షతీగ; పాలకుల రాజదండాలకు తగిన బలమైన కొమ్మలు దానికి ఉన్నాయి. కానీ ఉగ్రతతో ఆమె పెకలించబడుతుంది, తూర్పు గాలికి ఎండిపోతుంది, ఒక ఎండిన అరణ్యంలో మళ్లీ నాటబడుతుంది. ఆమె సొంత కొమ్మలోనుండే అగ్ని బయలుదేరి ఆమె ఫలాన్ని కాల్చివేస్తుంది; పాలించడానికి బలమైన దండం ఏదీ మిగలదు. ముగింపు వాక్యం ఈ రచన అంతటినీ ఒక విలాపంగా పేర్కొంటుంది.

ముఖ్య వచనం: యెహెజ్కేలు 19:14  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఇంకా ఊపిరి ఉన్నదానికి అంత్యక్రియలు చేయడం సాధ్యమే: ఒక వివాహం, ఒక వ్యాపారం, లేదా ముగిసిపోయిందని అందరికీ లోలోపల తెలిసిన ఒక ఆశ. రాని పునరాగమనాన్ని పట్టుకొని వేలాడకుండా నిజాయితీగా దుఃఖించడాన్ని యెహెజ్కేలు చెరలో ఉన్నవారికి నేర్పుతాడు. అధికారం ఉన్న ఎవరికైనా అసౌకర్యం కలిగించే ఒక హెచ్చరికను కూడా అతని శోకగీతం మోస్తుంది: ద్రాక్షతీగను నాశనం చేసే అగ్ని 'దాని సొంత కొమ్మ నుండే' వస్తుంది. నాశనం తరచుగా లోపలి నుండే మొదలవుతుంది.