- ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 20 BSB ↗
ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೈನ್ಯಗಳು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಹಿಂಜರಿಯುವವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ಸಮರ್ಥನಾದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ರಣರಂಗಕ್ಕೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆದು ಜನರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ: ಮನೆ ಕಟ್ಟಿ ಇನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸದವನು, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟ ನೆಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಅದರ ಹಣ್ಣನ್ನು ಸವಿಯದವನು, ಮದುವೆಗೆ ನಿಶ್ಚಿತನಾದವನು, ಮತ್ತು ಸುಮ್ಮನೆ ಭಯಪಡುವ ಯಾವನಾದರೂ. ಆದರೆ ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಆಜ್ಞೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಿದೆ. ಓದುಗರಿಗೆ ಎರಡೂ ಅರ್ಧಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇದು ಮೂರನೇ ಅಂಕ; ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಶದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 7 ಈಗಾಗಲೇ ಕಾನಾನ್ಯರನ್ನು ನಾಶಕ್ಕೆ 'ಮೀಸಲಾಗಿಡುವುದರ' ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿತ್ತು; 20ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಅದನ್ನು ಯುದ್ಧದ ನಿಯಮಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು, ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಯೆಹೋಶುವನು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಸ್ಥಾಪಕರು ತೋರಿಸುವರು. ವಿಶಾಲವಾದ ಕಥೆ ಅದನ್ನು ಮೀರಿಯೂ ನೋಡುತ್ತದೆ: ಜನಾಂಗಗಳು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಚೀಯೋನಿಗೆ ಹರಿದುಬರುವುದನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಯೇಸು ತನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಯುದ್ಧಗಳು ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಮೇಲಲ್ಲ, ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭರವಸೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು, ಪ್ರಾಚೀನ ಯುದ್ಧದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸಲು, ಮತ್ತು ಕಾನಾನ್ಯ ನಗರಗಳನ್ನು ನಾಶಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿಡುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲು — ಇದನ್ನು ಪಾಠ ಅವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಕಾವಲು ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
- 20:1–4 — ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ರಥಗಳನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ಎದುರಿಸುವಾಗ, ಅವರು ಗಾಬರಿಪಡಬಾರದು: ಅವರನ್ನು ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ಹೊರತಂದ ದೇವರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಹೇಳಲು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕನು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ.
- 20:5–9 — ಹೊಸ ಮನೆ, ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟ ಅಥವಾ ನಿಶ್ಚಿತ ವಧುವುಳ್ಳ ಯಾವನನ್ನಾದರೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ — ಅವನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದನ್ನು ಬೇರೊಬ್ಬನು ಅನುಭವಿಸದಂತೆ; ಮತ್ತು ಅಧೈರ್ಯವುಳ್ಳ ಯಾವನನ್ನಾದರೂ — ಅವನ ಭಯ ಹರಡದಂತೆ. ಆಮೇಲೆಯೇ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
- 20:10–15 — ದೂರದ ನಗರಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಸಮಾಧಾನದ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡಬೇಕು. ಅದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅದರ ಜನರು ಬಿಟ್ಟಿಚಾಕರಿಯ ಕೆಲಸಗಾರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಹೋರಾಡಿದರೆ, ಅದರ ಗಂಡಸರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪಶುಗಳು ಕೊಳ್ಳೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ — ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಾಚೀನ ದಿಗ್ವಿಜಯದ ಒಂದು ಕಠೋರ ಚಿತ್ರ.
- 20:16–18 — ಹೆಸರಿಸಲಾದ ಆರು ಕಾನಾನ್ಯ ಜನಾಂಗಗಳ ನಗರಗಳು ಬೇರೆ: ಉಸಿರಾಡುವ ಯಾವುದನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಿಡಬಾರದು. ಇದು 'ಹೆರೆಮ್' — ನಾಶದ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ 'ಮೀಸಲಾಗಿಡುವುದು'. ಕೊಡಲಾದ ಕಾರಣ, ಅವರು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು — ಮಕ್ಕಳ ಬಲಿ ಸೇರಿದಂತೆ (ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 18:10) — ಕಲಿಸುವರು ಎಂಬುದು.
- 20:19–20 — ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಬಾರದು: 'ಮರಗಳು ಮನುಷ್ಯರೋ,' ಅವುಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಲು? ಎಂದು ಪಾಠ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಆಹಾರ ಕೊಡದ ಮರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬಹುದು.
- ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜನರ ಆಚರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಂದ, ಅಕ್ಷರಶಃ, ಒಂದೇ ಬಾರಿಯ ದೈವಿಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು (ಹೋಲಿಸಿ ಆದಿಕಾಂಡ 15:16), ನಂತರದ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಲ್ಲ; ಅನೇಕ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯ ಓದುಗರು ಇದರ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.
- ಶೈಲೀಕೃತ ಪ್ರಾಚೀನ ಯುದ್ಧ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯ: ಸರ್ವನಾಶದ ಭಾಷೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುವುದಲ್ಲ, ಕಾನಾನ್ಯ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು; ಕೆಲವು ಆಧುನಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇದನ್ನು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
- ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ನಂತರದ ಆದರ್ಶ ಅಥವಾ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚಿತ್ರಣ — ನಡೆದಂತೆ ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನಲ್ಲ, ಪರಕೀಯ ಆರಾಧನೆಯ ಕಡೆಗಿನ ಯೋಷೀಯನ ಕಾಲದ ವೈರವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂಥದ್ದು; ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ವಿದ್ವತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 20:1 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: 16–18ನೇ ವಚನಗಳನ್ನು ಮೃದುಗೊಳಿಸುವುದು ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವು ಇಡೀ ಜನಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರೂ ಕ್ರೈಸ್ತರೂ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಣಗಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಯಗೊಂಡ ಗಂಡಸರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದೂ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಓದುಗರು ಯಾವ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ, ನಂತರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಈ ವಚನಗಳು ದುರುಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಓದುಗರು ಆ ಬಳಕೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.