- ద్వితీయోపదేశకాండము 20 BSB ↗
యుద్ధానికి ముందు, చాలా సైన్యాలు ఈ అధ్యాయం చేసేదానికి వ్యతిరేకంగా చేస్తాయి. సంకోచించేవారిని అవమానపరచి, సమర్థులందరినీ యుద్ధరంగానికి లాగుతాయి. ఇక్కడ, యుద్ధానికి ముందు, అధికారులు సైనిక వరుసల గుండా నడిచి మనుషులను ఇంటికి పంపుతారు: ఇల్లు కట్టి అందులో ఇంకా నివసించనివాడు, ద్రాక్షతోట నాటి దాని పండ్లు ఇంకా రుచి చూడనివాడు, పెళ్లికి ప్రదానం అయినవాడు, కేవలం భయపడుతున్న ఎవరైనా. అయితే ఇదే అధ్యాయంలో బైబిలులోని అత్యంత కలవరపెట్టే ఆజ్ఞలలో ఒకటి ఉంది. పాఠకులకు రెండు భాగాలూ సూటిగా చెప్పబడాలి.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇది మూడవ అంకం; అబ్రాహాముకు వాగ్దానం చేయబడిన దేశం అంచున ఇశ్రాయేలు నిలిచి ఉంది. ద్వితీయోపదేశకాండము 7 అప్పటికే కనానీయులను నాశనానికి 'ప్రతిష్ఠించడం' గురించి మాట్లాడింది; 20వ అధ్యాయం దానిని యుద్ధ నియమాలుగా మారుస్తుంది. అది ఎలా జరిగిందో, ఎంత అసంపూర్ణంగా జరిగిందో యెహోషువ, న్యాయాధిపతులు చూపుతాయి. విస్తృత కథ దానిని దాటి కూడా చూస్తుంది: జనాలు సమాధానంతో సీయోను వైపు ప్రవాహంలా వస్తారని ప్రవక్తలు చిత్రిస్తారు; తమ శత్రువులను ప్రేమించమని యేసు తన అనుచరులకు చెబుతాడు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఇశ్రాయేలు యుద్ధాలు సంఖ్యలపై కాక దేవునిపై నమ్మకంపై ఆధారపడేలా చేయడానికి, ప్రాచీన యుద్ధాల సాధారణ క్రూరత్వాన్ని పరిమితం చేయడానికి, కనానీయుల పట్టణాలను నాశనానికి ప్రతిష్ఠించమని ఆజ్ఞాపించడానికి — వారి మత ఆచారాల నుండి కాపాడే రక్షణగా పాఠం దీనిని వివరిస్తుంది.
- 20:1–4 — గుర్రాలను, రథాలను, తమ కంటే పెద్ద సైన్యాన్ని ఇశ్రాయేలు ఎదుర్కొన్నప్పుడు, వారు కలవరపడకూడదు: వారిని ఐగుప్తు నుండి బయటకు తెచ్చిన దేవుడు వారితో వెళ్తాడు. యుద్ధానికి ముందు ఒక యాజకుడు సైనికులతో ఇదే చెబుతాడు.
- 20:5–9 — క్రొత్త ఇల్లు, క్రొత్త ద్రాక్షతోట లేదా ప్రదానం అయిన వధువు ఉన్న ఏ మనిషినైనా అధికారులు ఇంటికి పంపుతారు — అతను మొదలుపెట్టినదాన్ని మరొకడు అనుభవించకుండా; భయస్థుడైన ఎవరినైనా కూడా — అతని భయం వ్యాపించకుండా. ఆ తర్వాతే సేనాధిపతులు నియమించబడతారు.
- 20:10–15 — దూరంగా ఉన్న పట్టణానికి మొదట సమాధాన షరతులు ప్రతిపాదించాలి. అది అంగీకరిస్తే, దాని ప్రజలు వెట్టి పనివారు అవుతారు. అది యుద్ధం చేస్తే, దాని పురుషులు చంపబడతారు; దాని స్త్రీలు, పిల్లలు, పశువులు దోపుడు సొమ్ముగా తీసుకోబడతారు — సాధారణ ప్రాచీన ఆక్రమణ యొక్క భయంకరమైన చిత్రం.
- 20:16–18 — పేర్కొనబడిన ఆరు కనాను జనాల పట్టణాలు వేరు: ఊపిరి ఉన్న దేనినీ బ్రతకనివ్వకూడదు. ఇదే హెరెమ్ — నాశనం ద్వారా దేవునికి 'ప్రతిష్ఠించడం'. ఇవ్వబడిన కారణం: వారు తమ ఆచారాలను ఇశ్రాయేలుకు నేర్పుతారు, పిల్లల బలితో సహా (ద్వితీయోపదేశకాండము 18:10).
- 20:19–20 — ముట్టడి సమయంలో, పండ్ల చెట్లను నరకకూడదు: 'చెట్లు మనుషులా,' అని పాఠం అడుగుతుంది, 'వాటిని ముట్టడి వేయడానికి?' ఆహారం ఇవ్వని చెట్లను మాత్రమే ముట్టడి నిర్మాణాలకు వాడవచ్చు.
- నిర్దిష్ట జనాలపై వారి ఆచారాల కోసం ఒకేసారి జరిగిన అక్షరార్థ దైవ తీర్పు (ఆదికాండము 15:16తో పోల్చండి), తర్వాతి ఏ యుద్ధానికీ నమూనా కాదు; అనేకమంది సాంప్రదాయిక క్రైస్తవ, యూదు పాఠకులు దీనిలో ఏదో ఒక రూపాన్ని నమ్ముతారు.
- శైలీకృత ప్రాచీన యుద్ధ వాక్చాతుర్యం: సర్వనాశనపు భాష అతిశయోక్తి; ప్రతి వ్యక్తిని చంపడం కాక, కనానీయుల ఆరాధనను అంతం చేయడమే లక్ష్యం; కొందరు ఆధునిక పండితులు దీనిని వాదిస్తారు.
- స్థిరనివాసం జరిగిన చాలా కాలం తర్వాత రాయబడిన తర్వాతి కాలపు ఆదర్శం లేదా వేదాంత చిత్రం — జరిగినట్టుగా ఒక సంఘటనను కాక, యోషీయా కాలంలో పరాయి ఆరాధన పట్ల ఉన్న వ్యతిరేకతను ప్రతిబింబిస్తుంది; విమర్శనాత్మక పాండిత్యంలో ఇది సాధారణం.
ముఖ్య వచనం: ద్వితీయోపదేశకాండము 20:1 · కాబట్టి ఏమిటి: 16–18 వచనాలను మెత్తబరచడం నిజాయితీ కాదు; అవి మొత్తం జనాభాలను చంపమని ఆజ్ఞాపిస్తాయి; యూదులు, క్రైస్తవులు శతాబ్దాలుగా వాటితో పోరాడారు. అదే అధ్యాయం భయపడిన మనుషులను ఇంటికి పంపుతుందని, పండ్ల చెట్లను కాపాడుతుందని విస్మరించడం కూడా నిజాయితీ కాదు. పాఠకుడు ఏ నిర్ణయానికి వచ్చినా, తర్వాతి చరిత్రలో హింసను సమర్థించడానికి ఈ వచనాలు దుర్వినియోగం చేయబడ్డాయి; రెండు సంప్రదాయాల్లోని నమ్మకమైన పాఠకులు ఆ వాడకాన్ని గట్టిగా నిరాకరించారు.