ಶೂರರು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು

ನಿಮ್ಮ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಬಿದ್ದುಹೋದನು ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಾರೋ ಓಡಿಬಂದು, ಅವನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯೋ ಎಂಬಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಚಾಚುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅನೇಕರಿಗೆ ನಿರಾಳತೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಏನೋ ಅನಿಸಬಹುದು. ಸೌಲನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ದಾವೀದನ ಬಳಿಗೆ ತರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಪಣ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೌಲನು ಗವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮರುಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದಾವೀದನನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿದನು; ಅದನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದವನಿಗೆ ದಾವೀದನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲ ಕೊಡುವನು. ಅದರ ಬದಲು ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹರಿದುಕೊಂಡು, ಅತ್ತು, ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಯೆಹೋವನ ಅಭಿಷಿಕ್ತನ ಮೇಲೆ ಕೈಯೆತ್ತಲು ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಧೈರ್ಯ ಬಂತು ಎಂದು ದೂತನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ಅವನು ಒಂದು ಹಾಡನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ದಾವೀದನು ಅರಸನಾಗಲು ಈಗ ದಾರಿ ತೆರೆದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಆತುರವಾಗಿ ಏರಿಸಲು ಕಥೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅದು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸೌಲನ ಮರಣದ ನಂತರದ ಮೊದಲ ದೃಶ್ಯ ದುಃಖ. ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ದಾವೀದನ ನಿರಾಕರಣೆ, ಮತ್ತು ಸೌಲ ಹಾಗೂ ಯೋನಾತಾನರಿಗೆ ಅವನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಗೌರವ, ಅವನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವನು ಎಂಬುದರ ಧಾಟಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ: ತನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯ ಶವದ ಮೇಲಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲ, ಕಾಯುವ ಮತ್ತು ಗೋಳಾಡುವ ಮೂಲಕ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಸೌಲನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ದಾವೀದನು ನಿಜವಾದ ದುಃಖದಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧ ಕೈಗಳಿಂದಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಅರಸನನ್ನು ಕೊಂದು ಲಾಭ ಪಡೆಯಲು ಆಶಿಸುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಸೌಲ ಹಾಗೂ ಯೋನಾತಾನರಿಗಾಗಿ ಅವನ ಶೋಕಗೀತೆಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು.

• 1:1–10 — ಅಮಾಲೇಕ್ಯ ಸುಲಿಗೆಗಾರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ದಾವೀದನು ಚಿಕ್ಲಗಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧೂಳಿನೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಯೌವನಸ್ಥನು ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸೋಲಿನ ವರದಿ ಕೊಟ್ಟು, ಸೌಲನು ತನ್ನ ಈಟಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ತಾನು ಕಂಡೆನೆಂದೂ, ಸೌಲನ ಸ್ವಂತ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದೆನೆಂದೂ, ಅವನ ಕಿರೀಟವನ್ನೂ ತೋಳಬಳೆಯನ್ನೂ ದಾವೀದನಿಗೆ ತಂದಿದ್ದೇನೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
• 1:11–16 — ದಾವೀದನೂ ಅವನ ಜನರೂ ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹರಿದುಕೊಂಡು, ಸೌಲ, ಯೋನಾತಾನ ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗಾಗಿ ಅತ್ತು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಯೆಹೋವನ ಅಭಿಷಿಕ್ತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನೀನು ಏಕೆ ಭಯಪಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ದಾವೀದನು ಆ ಅಮಾಲೇಕ್ಯನನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ.
• 1:17–27 — ದಾವೀದನು ಒಂದು ಶೋಕಗೀತೆಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಯಾಷಾರನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಯಿತು ಎಂದು ನಿರೂಪಕನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಸೌಲ ಮತ್ತು ಯೋನಾತಾನರನ್ನು ವೇಗವುಳ್ಳವರೂ ಬಲಿಷ್ಠರೂ ಎಂದು ಗೋಳಾಡುತ್ತದೆ, ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ, ಗಿಲ್ಬೋವದ ಇಳಿಜಾರುಗಳನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯೋನಾತಾನನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತದೆ — ದಾವೀದನ ಮೇಲಿನ ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ದಾವೀದನು ಅರಿತಿದ್ದ ಯಾವ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತಲೂ ಆಳವಾದದ್ದು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 2 ಸಮುವೇಲನು 1:26  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಮರಣವನ್ನು ಶುಭಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಬದಲು ಅವನು ದುಃಖಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ತನಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಕಠಿಣವಾದದ್ದು, ಅಪರೂಪವಾದದ್ದು. ಶೋಕಗೀತೆ ದುಃಖಕ್ಕೇ ಒಂದು ಮಾದರಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ: ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ, ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕವಾದ, ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾಚಿಕೆಪಡದ ದುಃಖ. ನಷ್ಟವನ್ನು ಆತುರವಾಗಿ ದಾಟಿಹೋಗಬೇಕೆಂದಾಗಲಿ ಶತ್ರುವಿಗೆ ಯಾವ ಮೌಲ್ಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ನಟಿಸಬೇಕೆಂದಾಗಲಿ ನಂಬಿಕೆ ನಮ್ಮಿಂದ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.