మీ చిరకాల ప్రత్యర్థి పడిపోయాడనే వార్తతో ఎవరో మీ దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, అతని కిరీటాన్ని ఒక కానుకలా మీ ముందు చాపినట్లు ఊహించుకోండి. చాలామందికి దాదాపు ఊరట లాంటిది కలుగుతుంది. సౌలు కిరీటాన్ని దావీదు దగ్గరకు తెచ్చిన వ్యక్తి దాని మీదే పందెం కాస్తున్నాడు. ఏళ్ల తరబడి సౌలు దావీదును గుహల గుండా, ఎడారుల గుండా వేటాడాడు; దానిని ముగించినవాడికి దావీదు తప్పకుండా బహుమానం ఇస్తాడు. బదులుగా దావీదు తన బట్టలు చింపుకుని, ఏడ్చి, సాయంత్రం వరకు ఉపవాసం ఉండి, యెహోవా అభిషిక్తుని మీద చేయి ఎత్తడానికి నీకెంత ధైర్యం అని ఆ దూతను అడుగుతాడు. తర్వాత తనను చంపడానికి ప్రయత్నించిన మనిషి కోసం ఒక పాట రాస్తాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, దావీదు రాజు కావడానికి ఇప్పుడు దారి తెరుచుకుంది; అతణ్ణి త్వరగా సింహాసనం మీదికి చేర్చడానికి కథకు ప్రతి కారణమూ ఉంది. కానీ అది అలా చేయదు. సౌలు మరణం తర్వాతి మొదటి దృశ్యం దుఃఖం. దావీదు సంబరం చేసుకోవడానికి నిరాకరించడం, సౌలు, యోనాతానులను బహిరంగంగా గౌరవించడం — అతడు రాజ్యాన్ని ఎలా స్వీకరిస్తాడో దానికి స్వరాన్ని నిర్ణయిస్తాయి: తన ప్రత్యర్థి శవం మీదుగా దానిని చేజిక్కించుకోవడం ద్వారా కాదు, ఎదురుచూస్తూ, దుఃఖిస్తూ.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: సౌలు మరణ వార్తను దావీదు నిజమైన దుఃఖంతో, నిర్దోషమైన చేతులతో స్వీకరించడాన్ని చూపడం; అభిషిక్త రాజును చంపి లాభం పొందాలని ఆశించే ఎవరినైనా తిరస్కరించడం; సౌలు, యోనాతానుల కోసం అతడు పాడిన విలాప గీతాన్ని భద్రపరచడం.
- 1:1–10 — అమాలేకీయ దోపిడీదారులను ఓడించి దావీదు సిక్లగుకు తిరిగి వచ్చిన రెండు రోజుల తర్వాత, చినిగిన బట్టలతో, తల మీద ధూళితో ఒక యువకుడు వస్తాడు. అతడు ఓటమి గురించి చెప్పి, సౌలు తన ఈటె మీద ఆనుకుని ఉండగా తాను చూశానని, సౌలు కోరిక మేరకే అతణ్ణి చంపానని, అతని కిరీటాన్ని, కడియాన్ని దావీదు దగ్గరకు తెచ్చానని చెబుతాడు.
- 1:11–16 — దావీదు, అతని మనుషులు తమ బట్టలు చింపుకుని, సౌలు, యోనాతాను, ఇశ్రాయేలు కోసం ఏడ్చి ఉపవాసం ఉంటారు. తర్వాత యెహోవా అభిషిక్తుణ్ణి చంపడానికి నీవు ఎందుకు భయపడలేదని దావీదు ఆ అమాలేకీయుణ్ణి అడిగి, అతని సొంత మాటల ఆధారంగానే అతణ్ణి చంపిస్తాడు.
- 1:17–27 — దావీదు ఒక విలాప గీతం రచిస్తాడు — అది యాషారు గ్రంథంలో నమోదు చేయబడిందని కథకుడు చెబుతాడు. సౌలు, యోనాతానులను వేగవంతులుగా, బలవంతులుగా అది దుఃఖిస్తుంది; ఆ వార్త ఫిలిష్తీయ పట్టణాలలో చెప్పబడకూడదని అడుగుతుంది; గిల్బోవ వాలులను శపిస్తుంది; అన్నిటికంటే ఎక్కువగా యోనాతాను కోసం దుఃఖిస్తుంది — దావీదు పట్ల అతని ప్రేమ తాను ఎరిగిన ఏ ప్రేమ కంటే లోతైనది.
- ఆ అమాలేకీయుడు అబద్ధం చెబుతున్నాడు: అతడు శవాన్ని కనుగొని, కిరీటాన్ని తీసుకుని, బహుమానం ఆశించి ఆ కథ కల్పించాడు.
- సౌలు తనకు తానే చేసుకున్న గాయం వెంటనే ప్రాణాంతకం కాలేదు; ఆ అమాలేకీయుడు తాను చెప్పినట్లే అతణ్ణి ముగించాడు.
- ఈ రెండు అధ్యాయాలు సౌలు మరణం గురించిన రెండు వేర్వేరు సంప్రదాయాలను భద్రపరుస్తాయి; గ్రంథం వాటిని పక్కపక్కనే ఉంచుతుంది.
ముఖ్య వచనం: 2 సమూయేలు 1:26 · కాబట్టి ఏమిటి: దావీదు సౌలు మరణాన్ని శుభవార్తగా చూడగలిగి ఉండేవాడు. బదులుగా అతడు దుఃఖిస్తాడు; తనకు అన్యాయం చేసిన మనిషిలోని మంచిని పేర్కొంటాడు. అది కష్టమైనది, అరుదైనది. ఈ విలాప గీతం దుఃఖానికే ఒక నమూనాను ఇస్తుంది: నిజాయితీగలది, కవితాత్మకమైనది, స్నేహితుల మధ్య ప్రేమ గురించి సిగ్గుపడనిది. నష్టాన్ని త్వరగా దాటి వెళ్లమని గానీ, శత్రువుకు ఏ విలువా లేనట్లు నటించమని గానీ విశ్వాసం మనల్ని కోరదని అది సూచిస్తుంది.