ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಾನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಬಗೆಯ ದಣಿವಿದೆ. ನೀವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿದ್ದೀರಿ, ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಿ: ಇದು ಎಂದಿಗೂ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಇನ್ನೊಂದು ದಾರಿಯನ್ನೇ ಹಿಡಿಯಬಹುದು. ದಾವೀದನು ಆ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಸೌಲನು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವನು ಎಂದು ಅವನು ತನಗೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ದೈತ್ಯಸಂಹಾರಕನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕಡೆಗೆ ದಾಟಿ, ತನ್ನ ಆರುನೂರು ಜನರನ್ನು ಗತ್ ಊರಿನ ಅರಸನಾದ ಆಕೀಷನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ — ಗೊಲ್ಯಾತನು ಬಂದ ಅದೇ ಪಟ್ಟಣ. ಅದು ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಸೌಲನು ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಏನು ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಾಯ ಮೌನವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸರ ಕುರಿತ ಮೂರನೇ ಅಂಕದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಸಿಂಹಾಸನದ ಕಡೆಗೆ ದಾವೀದನ ದಾರಿ ಒಂದು ಕತ್ತಲೆಯ ಬಳಸುದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರಸನು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಜನಾಂಗದ ಸಾಮಂತನಾಗಿ ಹದಿನಾರು ತಿಂಗಳು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆ ಹಾಗೂ ಎರಡು ನಾಲಿಗೆಯ ವ್ಯವಹಾರದಿಂದ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಂದಿನ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಉದ್ವೇಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ: ಸೌಲನೊಂದಿಗಿನ ಕೊನೆಯ ಯುದ್ಧ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ದಾವೀದನು ಈಗ ತನ್ನ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಒಡೆಯನ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನರ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದಾವೀದನ ಹತಾಶ ರಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ತೋರಿಸಲು — ಕ್ರೂರ ದಾಳಿಗಳಿಂದಲೂ ಸುಳ್ಳುಗಳ ನಿರಂತರ ಪ್ರವಾಹದಿಂದಲೂ ಕೊಂಡುಕೊಂಡ ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವಿನ ಆಶ್ರಯ — ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸದೆ; ಮತ್ತು 28–30ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಬಿಚ್ಚಲಿರುವ ಬಲೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು.
- 27:1–4 — ಸೌಲನು ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವನು ಎಂದು ಮನವರಿಕೆಯಾದ ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಆರುನೂರು ಜನರನ್ನೂ ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಗತ್ ಊರಿನ ಆಕೀಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು ಎಂದು ಸೌಲನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಹುಡುಕುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
- 27:5–7 — ರಾಜಧಾನಿಯಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ ತನಗಾಗಿಯೇ ಒಂದು ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ದಾವೀದನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ; ಆಕೀಷನು ಅವನಿಗೆ ಚಿಕ್ಲಗನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ — ಅಂದಿನಿಂದ ಅದು ಯೆಹೂದದ ಅರಸರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ನಿರೂಪಕನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಇರುತ್ತಾನೆ.
- 27:8–12 — ದಾವೀದನು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿರುವ ಗೆಷೂರ್ಯರ, ಗಿರ್ಜೀಯರ ಮತ್ತು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಯಾರೂ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿ ಮಾಡದಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗಂಡಸನ್ನೂ ಹೆಂಗಸನ್ನೂ ಕೊಂದು, ಪಶುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ತಾನು ಯೆಹೂದದ ಮೇಲೆಯೂ ಅದರ ಮಿತ್ರರ ಮೇಲೆಯೂ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನೆಂದು ಆಕೀಷನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನರಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಾಸ್ಪದನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ನಂಬಿ ಆಕೀಷನು ಅವನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಸಮುವೇಲನು 27:1 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸತ್ಯವೇದ ತನ್ನ ನಾಯಕರನ್ನು ನಿಷ್ಕಳಂಕರನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ದೇವರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಮನುಷ್ಯನು ಇಡೀ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡಿ, ತನಗೆ ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟವನಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ನಿರೂಪಕನು ಅದನ್ನು ಯಾವ ಹೊಗಳಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ನೇರವಾಗಿ ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದದ್ದು. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹತಾಶ ರಾಜಿಗಳನ್ನು 'ಅನಿವಾರ್ಯತೆ' ಎಂದು ಅಲಂಕರಿಸುವ ಬದಲು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವಂತೆ ಅದು ಓದುಗರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಉದ್ದೇಶಗಳು ದಾವೀದನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲ್ಲ, ದಾವೀದನಿದ್ದರೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.