ఒకప్పుడు ఎప్పటికీ చేయనని ప్రమాణం చేసిన పనినే ఒక మనిషి చేసేలా చేసే ఒక రకమైన అలసట ఉంది. మీరు ఏళ్ల తరబడి జాగ్రత్తగా ఉన్నారు; ఒక ఉదయం మీకు అనిపిస్తుంది: ఇది ఎప్పటికీ ముగియదు, కాబట్టి ఆ రెండో దారే పట్టేస్తాను. దావీదు ఆ స్థితికి చేరుకుంటాడు. ఏదో ఒక రోజు సౌలు నన్ను పట్టుకుంటాడు అని తనలో తాను అనుకుంటాడు. కాబట్టి ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆ మహాకాయుని సంహారకుడు ఫిలిష్తీయుల వైపు దాటి వెళ్లి, తన ఆరు వందల మందిని గాతు రాజైన ఆకీషుకు అప్పగిస్తాడు — గొల్యాతు వచ్చిన పట్టణం అదే. అది పనిచేస్తుంది. సౌలు అతణ్ణి వెంటాడటం మానేస్తాడు. కానీ ఆ భద్రతకు ఎంత వెల చెల్లించవలసి వస్తుందో అధ్యాయం నిశ్శబ్దంగా చూపుతుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇశ్రాయేలు రాజుల గురించిన మూడవ అంకపు కథలో, సింహాసనం వైపు దావీదు మార్గం ఒక చీకటి దారి మళ్లింపు తీసుకుంటుంది. ఎంపిక చేయబడిన రాజు, ఇశ్రాయేలు పోరాడుతున్న జాతికి సామంతునిగా పదహారు నెలలు జీవిస్తాడు; హింసతో, ద్వంద్వ వ్యవహారంతో బతికి బయటపడతాడు. క్రమంలో చదివితే, ఈ అధ్యాయం తర్వాతి మూడు అధ్యాయాల ఉద్రిక్తతకు రంగం సిద్ధం చేస్తుంది: సౌలుతో చివరి యుద్ధం సమీపిస్తుండగా, దావీదు ఇప్పుడు తన ఫిలిష్తీయ ప్రభువుకూ తన సొంత ప్రజలకూ మధ్య చిక్కుకుపోయాడు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దావీదు తెగించి చేసుకున్న రాజీని నిజాయితీగా చూపడం — క్రూరమైన దాడులతో, ఎడతెరిపిలేని అబద్ధాలతో కొనుక్కున్న శత్రువుల మధ్య ఆశ్రయం — దానిని సమర్థించకుండా; 28–30 అధ్యాయాలలో బిగుసుకోబోయే ఉచ్చును సిద్ధం చేయడం.
- 27:1–4 — సౌలు చివరికి తనను పట్టుకుంటాడని నిశ్చయించుకుని, దావీదు తన ఆరు వందల మందిని, వారి కుటుంబాలను తీసుకుని గాతు రాజైన ఆకీషు దగ్గరకు వెళ్తాడు. అతడు ఎక్కడికి వెళ్లాడో విన్నప్పుడు సౌలు వెదకడం మానేస్తాడు.
- 27:5–7 — రాజధాని పట్టణానికి దూరంగా తనకంటూ ఒక పట్టణం ఇమ్మని దావీదు అడుగుతాడు; ఆకీషు అతనికి సిక్లగును ఇస్తాడు — అప్పటి నుండి అది యూదా రాజులకు చెందినదని కథకుడు పేర్కొంటాడు. అతడు ఫిలిష్తీయుల దేశంలో ఒక సంవత్సరం నాలుగు నెలలు ఉంటాడు.
- 27:8–12 — దావీదు దక్షిణాన ఉన్న గెషూరీయులు, గెజెరీయులు, అమాలేకీయుల మీద దాడులు చేస్తాడు — తన గురించి ఎవరూ చెప్పకుండా ప్రతి పురుషుణ్ణి, ప్రతి స్త్రీని చంపి, పశువులను తీసుకుంటాడు. తర్వాత తాను యూదా మీద, దాని మిత్రుల మీద దాడులు చేస్తున్నానని ఆకీషుతో చెబుతాడు. దావీదు తన సొంత ప్రజలకు అసహ్యుడయ్యాడని నిశ్చయించుకుని ఆకీషు అతణ్ణి నమ్ముతాడు.
ముఖ్య వచనం: 1 సమూయేలు 27:1 · కాబట్టి ఏమిటి: లేఖనం తన కథానాయకులను నిర్మలులుగా చూపదు. ఇక్కడ దేవుని హృదయానుసారుడైన వ్యక్తి సమాజాలను సమూలంగా తుడిచిపెట్టి, తనకు ఆశ్రయమిచ్చిన వ్యక్తితో అబద్ధం చెప్పి బతుకుతాడు; కథకుడు ఏ ప్రశంసా లేకుండా దానిని చప్పగా నివేదిస్తాడు. ఆ నిజాయితీ గమనించదగినది. మన సొంత తెగింపు రాజీలను 'తప్పనిసరి' అని అలంకరించకుండా వాటిని గంభీరంగా తీసుకోమని, ఈ కథలో దేవుని సంకల్పాలు దావీదు చేసే ప్రతి ఎంపిక వల్ల కాక, దావీదు ఉన్నప్పటికీ ముందుకు సాగుతాయని చూడమని అది పాఠకులను ఆహ్వానిస్తుంది.