ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಶತ್ರುವಿನ ಎದುರು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲೆವು. ಒಳಗೆ ನುಸುಳುವುದು ಸ್ನೇಹದ ಧ್ವನಿ — 'ಚಿಂತಿಸಬೇಡ, ನಿಯಮಗಳು ಬದಲಾಗಿವೆ, ನಾನು ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದೇನೆ' ಎನ್ನುವ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದರ ಬೆನ್ನಿಗೊಂದು ಎರಡು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದರಲ್ಲಿ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿ ಅರಸನ ಸ್ವಂತ ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಬಳಿಯೇ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಎರಡನೆಯದರಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದು ಊಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ದೇವರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವವನಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅರಸುಗಳ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ವಿಚಿತ್ರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದು, ಮತ್ತು ಅದು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಯಾರೊಬ್ಬಾಮನು ಬೇತೇಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವನ್ನು ಈಗಷ್ಟೇ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಒಂದು ದಿನ ಅದನ್ನು ಕೆಡವಿಹಾಕಲಿರುವ ಯೆಹೂದದ ಒಬ್ಬ ಅರಸನನ್ನು — ಯೋಷೀಯನನ್ನು — ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ವಾಗ್ದಾನ ಉತ್ತರದ ಇತಿಹಾಸದ ಮುಂದಿನ ಮೂರು ಶತಮಾನಗಳ ಮೇಲೆ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದು 2 ಅರಸುಗಳು 23ರಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಅರಸುಗಳು ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ತನ್ನ ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತದೆ: ಒಮ್ಮೆ ನುಡಿದ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ — ಅರಸರಿಗಾಗಲಿ, ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗಾಗಲಿ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯಾರೊಬ್ಬಾಮನ ಯಜ್ಞವೇದಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದರ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು, ಮತ್ತು — ಪ್ರವಾದಿಯ ಸ್ವಂತ ಪತನದ ಮೂಲಕ — ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅದನ್ನು ಹೊತ್ತುತರುವವನೂ ಸಹ ನಿಖರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು.
- 13:1–10 — ಯೆಹೂದದಿಂದ ಬಂದ ದೇವರ ಮನುಷ್ಯನು ಬೇತೇಲಿನ ಯಜ್ಞವೇದಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ: ಯೋಷೀಯನೆಂಬ ದಾವೀದನ ವಂಶದವನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಯಾಜಕರ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಸುಡುವನು. ಯಾರೊಬ್ಬಾಮನು ಕೈಚಾಚಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ — ಅವನ ಕೈ ಒಣಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಯಜ್ಞವೇದಿ ಸೀಳುತ್ತದೆ, ಬೂದಿ ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಪ್ರವಾದಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಕೈ ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಅರಸನ ಊಟವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ತನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಬೇರೊಂದು ದಾರಿಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.
- 13:11–19 — ಬೇತೇಲಿನಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮುದಿ ಪ್ರವಾದಿ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆತರುವಂತೆ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ತನಗೆ ಹೇಳಿದನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಸುಳ್ಳು. ದೇವರ ಮನುಷ್ಯನು ಅದನ್ನು ನಂಬಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
- 13:20–32 — ಊಟದ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ, ಆ ಸುಳ್ಳುಗಾರನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯುತ್ತಾನೆ: ನೀನು ಅವಿಧೇಯನಾದುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೂಳಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಂಹ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವನನ್ನಾಗಲಿ ಕತ್ತೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ — ಇದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಎಂಬುದರ ಸೂಚನೆ. ಮುದಿ ಪ್ರವಾದಿ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಳಿ, ತನ್ನನ್ನು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
- 13:33–34 — ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದ ಮೇಲೂ ಯಾರೊಬ್ಬಾಮನು ಯಾಜಕನಾಗಲು ಬಯಸುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನೇಮಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಕಥೆಗಾರನ ತೀರ್ಪು ಭಾರವಾದದ್ದು: ಇದೇ ಅವನ ಮನೆತನವನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಅಳಿಸಿಹಾಕುವ ಪಾಪವಾಯಿತು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಅರಸುಗಳು 13:2 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸುಳ್ಳುಗಾರನು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ, ಮೋಸಹೋದವನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ — ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಓದುಗರನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಅದರ ಅಂಶವಲ್ಲ; ದೇವರಿಂದ ಬಂದ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು — ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿದರೂ — ರದ್ದುಮಾಡಲಾರದು ಎಂಬುದೇ ಅದರ ಅಂಶ. ನಾವು ಕೇಳಲು ಬಯಸುವುದನ್ನೇ ಹೇಳುವ ಧ್ವನಿಯ ಸೆಳೆತ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು.