ಮೊದಲನೆಯ ಧನ್ಯವಚನವು ಉಳಿದೆಲ್ಲವುಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಲು. ಒಂದು ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಆತ್ಮಿಕ ಬಡತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವವರೆಗೆ, ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಿವಿಗೊಡುವವರೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

“ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಡವರು” — ಗ್ರೀಕ್ ಪದ ಪ್ಟೋಖೋಸ್, ಭಿಕ್ಷುಕನ ಬಡತನ; ಸಾಧಾರಣ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ. ದೇವರಿಗೆ ತರಲು ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗಾಗಿ ರಾಜ್ಯವಿಲ್ಲ; ಏನೂ ಇಲ್ಲದವರಿಗಾಗಿಯೇ ಅದು ಇದೆ.

ಲೂಕನು 18:13ರೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿರಿ — ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲೂ ಮನಸ್ಸುಮಾಡದ ಸುಂಕದವನೇ ಯೇಸು ಇಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಷ್ಟಗಳಿಗಾಗಿ ದುಃಖಪಡುವುದಲ್ಲ, ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ — ತನ್ನದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಲೋಕದದಕ್ಕಾಗಿಯೂ — ದುಃಖಪಡುವುದು. ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ರೀತಿಯ ದುಃಖ (2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 7:10).

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದುಃಖಕ್ಕೂ ಔಷಧಿ ಕೊಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ದುಃಖವನ್ನು ಧನ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕೃಪೆ ಮಾತ್ರ ಗುಣಪಡಿಸಬಲ್ಲ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ದುಃಖವಿದೆ.

ವಿನಯವು ದುರ್ಬಲತೆಯಲ್ಲ. ಗ್ರೀಕ್ ಪದ ಪ್ರಾಉಸ್ ಅನ್ನು ಪಳಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕುದುರೆಗಳ ಕುರಿತು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು — ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ ಶಕ್ತಿ. ಯೇಸು ತನ್ನನ್ನು ಸಾತ್ವಿಕನೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡನು (ಮತ್ತಾಯನು 11:29). ಮೋಶೆಯು ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಾತ್ವಿಕನಾಗಿದ್ದನು (ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 12:3) — ಮತ್ತು ಅವನು ಒಂದು ಜನಾಂಗವನ್ನು ನಡೆಸಿದನು.

ಭೂಮಿಯು ಆಕ್ರಮಣಶೀಲರ ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಲೋಕವು ನಂಬುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವು ಶರಣಾದವರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ನೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಅಲ್ಲ — ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಸಿದಿರುವವರು. ಆತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ, ಆತ್ಮಿಕ ಹಸಿವೇ ರಾಜ್ಯದ ಗುರುತು.

ವಾಗ್ದಾನವು ಪೂರ್ಣತೃಪ್ತಿ. ಭಾಗಶಃ ತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲ, ತುಂಬಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಆತ್ಮವು ಬರಿದಾಗಿ ಊಟದ ಮೇಜಿನಿಂದ ಏಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಗಮನಿಕೆ: ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರು ಕರುಣೆ ಹೊಂದುವರು, ಆದರೆ ಅವರು ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿರುವುದು ಈಗಾಗಲೇ ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದಲೇ. ಹೊಂದಿದ ಕರುಣೆಯು ಕೊಡುವ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತಾಯನು 18ರ ಕ್ಷಮಿಸದ ಸೇವಕನೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನಂತರವೂ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವನು, ತನಗೆ ಏನು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಾನು ಎಂದೂ ಗ್ರಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಹೃದಯವು ಉದ್ದೇಶ, ಬಯಕೆ, ಚಿತ್ತಗಳ ಆಸನ. ಇಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧತೆ ಎಂದರೆ ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ — ಒಂದೇ ನಿಷ್ಠೆ, ಮಿಶ್ರ ಹೃದಯವಲ್ಲ (ಯಾಕೋಬನು 4:8).

“ಅವರು ದೇವರನ್ನು ನೋಡುವರು” — ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ವಾಗ್ದಾನ. ಈಗ ಭಾಗಶಃವಾಗಿಯೂ (2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3:18) ಮುಂಬರುವ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ (1 ಯೋಹಾನನು 3:2).

ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವರು, ಕೇವಲ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವರಲ್ಲ. ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಸಲ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪರಮ ಶಾಂತಿಕರ್ತನು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ; ಆತನು ತನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು (ಕೊಲೊಸ್ಸೆಯವರಿಗೆ 1:20). ಆತನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮಾಡುವವರು ಕುಟುಂಬದ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

ರಾಜ್ಯವು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಧನ್ಯವಚನಗಳವರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಡವರು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಡುವವರು ಬೇರೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಹಿಂಸೆಯು ನೈಜತೆಯನ್ನು ರುಜುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಲೋಕವು ತನ್ನವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳಿದನು (ಯೋಹಾನನು 15:18-20). ನೀವು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದನ್ನು ಲೋಕವು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಾದರೆ, ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆತನ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೀರೋ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ.

“ನೀವು ... ಆಗಿದ್ದೀರಿ” — “ನೀವು ಆಗಬೇಕು” ಅಲ್ಲ. ಇದು ಹೇಳಿಕೆ, ಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲ. ಯೇಸುವಿನ ಹಿಂಬಾಲಕರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಆತನ ಬೆಳಕಿನ ನಿಮಿತ್ತ ಬೆಳಕು ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಊರು ಮರೆಯಾಗಿರಲಾರದು. ಕ್ರೈಸ್ತ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಯು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದು ಒಂದು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೇ ಹೊರತು ದೋಷವಲ್ಲ. ಲೋಕದಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ ಕ್ರೈಸ್ತನು, ಲೋಕದ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆಳಕನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

ಯೇಸು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನೈತಿಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆತನು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು — ಮೊದಲು ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿಧೇಯತೆಯ ಮೂಲಕ (ಆತನೊಬ್ಬನೇ ಅದನ್ನು ಎಂದಾದರೂ ಮಾಡಿದ್ದು), ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಮುಂದಿನ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೃದಯದವರೆಗೆ ಆಳಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ.

ಈ ಒಂದೇ ವಚನವು ನಿಯಮನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು (ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವಂಥದ್ದು) ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿರೋಧವನ್ನು (ಅದರಿಂದ ಕಳೆಯುವಂಥದ್ದು) ಎರಡನ್ನೂ ಖಂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದದ್ದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

“ಪರಿಪೂರ್ಣ” — ಗ್ರೀಕ್ ಪದ ಟೆಲಿಯೊಸ್, ಅಂದರೆ ಪ್ರೌಢ, ಸಂಪೂರ್ಣ, ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಾಪರಹಿತ ಎಂದಲ್ಲ (ಅದನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಬ್ಬನೇ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ), ಬದಲಾಗಿ ಪೂರ್ಣವಾದ, ಉದ್ದೇಶಿತ ಗುರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ.

ಅಳತೆಗೋಲು ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಫರಿಸಾಯರಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿರುವ ತಂದೆ. ಈ ವಚನವೊಂದೇ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೀತಿಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಬಯಲುಪಡಿಸಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕೃಪೆಯ ಕಡೆಗೆ ನೂಕುತ್ತದೆ.