ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಬಾರಿ ಜನಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಊಟ ದೊರಕಿದೆ, ಆದರೂ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೇ ರೊಟ್ಟಿಯ ಕುರಿತು ಅವರು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗದರಿಕೆಗೆ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿವೆ — ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಿವಿಗಳು, ನೆನಪು. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು; ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಗ್ರಹಿಸಲು ತಪ್ಪಿಹೋಗಿದೆ.

ಮರೆವು ಒಂದು ಆತ್ಮಿಕ ಅಪಾಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಹೊಸ ಪ್ರಕಟನೆಯಲ್ಲ, ಸ್ಮರಣೆ — ಕ್ರಿಸ್ತನು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ದೇವರ ಹಿಂದಿನ ಕರುಣೆಯ ಕುರಿತಾದ ಅಲ್ಪ ನೆನಪು ನಾಳೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದಿನ ಆತಂಕವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಹಂತಗಳ ಏಕೈಕ ಅದ್ಭುತ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಪದರಗಳಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಸ್ಪರ್ಶವು ಮಸುಕಾದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು; ಎರಡನೆಯದು ಪೂರ್ಣ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು. ಎರಡೂ ಸ್ಪರ್ಶಗಳು ಆತನವೇ.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕುರಿತಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯು ಅನೇಕವೇಳೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಚಿತ್ರ — ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಒಮ್ಮೆಗೇ ಅಲ್ಲ. ಕೆಲವು ವಚನಗಳ ನಂತರ ಶಿಷ್ಯರ ಕುರಿತಾಗಿಯೇ ಅದೇ ಪಾಠವು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ: ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕುರಿತಾದ ಅವರ ಅರಿಕೆಯು ನಿಜವಾದದ್ದು (ವ. 29), ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾದದ್ದಲ್ಲ (ವ. 32). ಎರಡನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವು ಬರುವುದು.

ಮಾರ್ಕನ ತಿರುಗಣಿ. ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಇತರ ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಕುರಿತಾದದ್ದಲ್ಲ; ಅದು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಯಾರನ್ನುತ್ತೀರಿ? ಇಡೀ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಈ ಉತ್ತರದ ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುವವರೆಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗಲಾರದು.

ಪೇತ್ರನ ಅರಿಕೆ ಸರಿಯಾದದ್ದೇ — ನೀನು ಕ್ರಿಸ್ತನು — ಆದರೆ ಅಪೂರ್ಣ. ಐದು ವಚನಗಳೊಳಗೆ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಮುನ್ನುಡಿದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಯೇಸುವನ್ನು ಗದರಿಸುವನು. ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಲ್ಲದೆ ಮೆಸ್ಸೀಯನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ಅರಿಕೆಯಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವು ಇನ್ನೂ ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಸೈತಾನನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತೊಲಗಿ ಹೋಗು. ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳು — ಮತ್ತು ಅವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೋಮಲತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅದರಿಂದಲೇ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಶತ್ರುವಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೇ ಆಗಿತ್ತು. ನಂಬಿಗಸ್ತ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲ.

ನಿನ್ನ ಯೋಚನೆ ಮನುಷ್ಯರದಾಗಿದೆ. ಮಾನವ ಜ್ಞಾನವು ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತದೆ; ದೇವರ ಸಂಗತಿಗಳು ಅದನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾವುದು ಯುಕ್ತವೆಂಬ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ಸ್ವನಿರಾಕರಣೆಯ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವಲ್ಲೆಲ್ಲಾ, ನೀವು ಬಹುಶಃ ಮನುಷ್ಯರ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೇ ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.

ರಾಜ್ಯದ ವಿರೋಧಾಭಾಸ. ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ವ್ಯಯಿಸುವ ಸಿದ್ಧತೆಯು ಅದನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೂ ಸ್ಥಾನ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ, ಸುವಾರ್ತೆಯ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ. ಆ ನಷ್ಟವು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾದದ್ದಲ್ಲ; ಅದು ಆತನಿಗಾಗಿಯೂ ಆತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕು. ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಗಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಲುಬೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೂ ಸುವಾರ್ತೆಗೂ ಹೊಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಬೇರೆ ಬಲಿಪೀಠಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.