ಕಾನಾನಿನ ಒಬ್ಬ ಕುರುಬನು ಐಗುಪ್ತದ ರಾಜನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕಿರಿಯವನು ಹಿರಿಯವನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುವುದೇ? ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 7:7 — ಆಶೀರ್ವಾದ ಹೊಂದುವವನಿಗಿಂತ ಆಶೀರ್ವದಿಸುವವನೇ ಹೆಚ್ಚಿನವನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಅದು ತಲೆಕೆಳಗಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೆ: ಯಾಕೋಬನೇ ಹಿರಿಯವನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಂಶದ ಮೂಲಪಿತೃವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಲೌಕಿಕ ಹಿರಿಮೆಯೂ ಆತ್ಮಿಕ ಹಿರಿಮೆಯೂ ಒಂದೇ ಅಳತೆಗೋಲಿನಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಜ್ಞಾಪನೆ. ಒಬ್ಬ ಬಡ ಮುದಿ ಕುರುಬನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರದ ರಾಜನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದನು.

ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೂ ದುಃಖಕರವಾಗಿಯೂ. ಮೂಲಪಿತೃವಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಆ ಮೂಲಪಿತೃವೇ ಕೆಲವೇ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವನದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಓಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಹೋರಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ದುಃಖಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದನು. ಆದರೂ ಅವನ ಜೀವನದ ಮೂಲಕವೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಮುಂದುವರಿಯಿತು.

ಇಹಲೋಕ ಪ್ರಯಾಣ. ಯಾಕೋಬನು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ, ಶಾಶ್ವತ ನಿವಾಸ ಎಂದಲ್ಲ. ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 11:13 ಇದೇ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ — ಮೂಲಪಿತೃಗಳು ತಾವು ಪರದೇಶದವರೂ ಪ್ರವಾಸಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಜೀವನವೂ ಒಂದು ಯಾತ್ರೆಯೇ; ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವು ಆಚೆಯ ದಡದಲ್ಲಿದೆ.

ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಯೋಸೇಫನು ನಡೆಸಿದ ಆಡಳಿತವು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಒಂದು ಪಾಠವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಾಣ್ಯವೂ ಫರೋಹನಿಗೆ ಸೇರಿತು. ಯಾವ ಕಳ್ಳತನವೂ ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ಲಂಚವೂ ಇಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಶ್ರೀಮಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.

ತನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾಗಿರುವ — ಅದು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೋ ಎಂಬಂತೆ ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ — ವಿಶ್ವಾಸಿಯೇ ದೇವರು ಉನ್ನತಿಗೆ ತರುವಂಥ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನು (ಲೂಕನು 16:10-12).

ಯಾಕೋಬನು ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುವಷ್ಟು ಅವನು ದೇಶದ ಕುರಿತಾದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನಂಬಿದನು. ಅವನ ಸಮಾಧಿಯು ನಂಬಿಕೆಯ ಒಂದು ಅರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ನಂತರ ಯೋಸೇಫನೂ ಇದೇ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವನು (50:25). ಮೋಶೆಯು ಯೋಸೇಫನ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವನು (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 13:19); ಅವು ಅರಣ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು ಕಾನಾನಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಮಾಡಲ್ಪಡುವವು (ಯೆಹೋಶುವನು 24:32). ದೇವರ ದೇಶದ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದವರ ಜೀವಮಾನಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಉಳಿಯಿತು.