“ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ” — ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲ, ಮುಂದುವರಿಯುವಂಥದ್ದು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದು ಘೋರ ಪಾಪದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಪಾಲನೆಗೆ ಮೌನವಾಗಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವುದರಿಂದಲೂ ಕಳೆದುಹೋಗಬಹುದು.

“ದಾಸತ್ವದ ನೊಗ” — ನೀತಿವಂತರೆಂಬ ನಿರ್ಣಯದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ನೊಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೊಗವು ಮೃದುವಾದದ್ದು (ಮತ್ತಾಯನು 11:30); ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನೊಗವು ಅಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು.

“ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ನಂಬಿಕೆ” — ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಪೌಲನ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶ. ನಂಬಿಕೆಯು ಬೇರು, ಪ್ರೀತಿಯು ಫಲ. ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದ ನಂಬಿಕೆಯು ಸತ್ತ ಧರ್ಮ; ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿಯು ಕೇವಲ ನೈತಿಕತೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ ಈ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬಾಹ್ಯ ಗುರುತುಗಳು (ಸುನ್ನತಿ, ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ, ಪಂಗಡದ ಸದಸ್ಯತ್ವ) ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೂ ಬಾರವು.

ಕೃಪೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ದುರುಪಯೋಗ — ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಮುಸುಕಾಗಿ ಬಳಸುವುದು. ಪೌಲನು ಇಡೀ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಅದರ ಮೇರೆಯನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

“ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸೇವೆ ಮಾಡಿರಿ” — ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಸೇವೆಗಾಗಿಯೇ. ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ದಾಸನು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಸಹೋದರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

“ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ” — ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ಆಜ್ಞಾರ್ಥ, ಮುಂದುವರಿಯುವ ಜೀವನ ವಿಧಾನ. ಒಂದೇ ಸಾರಿಯ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ, ಆತನೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು.

“ನೆರವೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ” — ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವಾಗ್ದಾನವಲ್ಲ, ಶೋಧನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ. ಶರೀರಭಾವವು ಕೇಳುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮನಿಂದ ನಡಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಿಯೂ ಅನುಭವಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪೌಲನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾನಸಾಂತರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶರೀರಭಾವವು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದು ಇನ್ನೂ ಏಳುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾಯಿಸಬೇಕು (ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:13).

“ನೀವು ಮಾಡಲಿಚ್ಚಿಸುವುದನ್ನು ಮಾಡದಂತೆ” — ಈ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಒಪ್ಪಿಗೆಯು, ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವವನು ತಾನೊಬ್ಬನೇ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತದೆ.

19-21 ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಶರೀರಭಾವದ ಹದಿನೇಳು ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಂಗಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ: ಲೈಂಗಿಕ ಪಾಪ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಾಪ (ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆ, ಮಾಟ), ಸಂಬಂಧಗಳ ಪಾಪ (ಹಗೆತನ, ಜಗಳ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು, ಇತ್ಯಾದಿ), ಮತ್ತು ಅಸಂಯಮದ ಪಾಪಗಳು.

“ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೇ” — ಈ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಕ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಶರೀರಭಾವವು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಘೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

“ಫಲ” — ಒಂಬತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳು ಪಟ್ಟಿಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಏಕವಚನ. ಒಂಬತ್ತು ರುಚಿಗಳುಳ್ಳ ಒಂದೇ ಫಲ. ಒಂದೇ ಬಳ್ಳಿಯ ಮೇಲಿನ ದ್ರಾಕ್ಷಿಗೊಂಚಲಿನಂತೆ ಅವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ.

ಶರೀರಭಾವದ “ಕ್ರಿಯೆಗಳೊಂದಿಗಿನ” ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಿ. ಪಾಪವು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದಲೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯು ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ (ಯೋಹಾನನು 15:5).

ಪಟ್ಟಿಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ — ಪ್ರಧಾನ ಸದ್ಗುಣ, ಉಳಿದವುಗಳ ಬೇರು. ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಾನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ದೀರ್ಘಶಾಂತಿ, ಸಾತ್ವಿಕತೆ, ದಯೆ — ಇವು ಪ್ರೀತಿಯು ಇತರರನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆ, ಸಾಧುತ್ವ, ಶಮೆದಮೆ — ಇವು ಪ್ರೀತಿಯು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾದ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ. ಶರೀರಭಾವವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಈ ಫಲಗಳಿಗೆ ಯಾವ ನಿಗ್ರಹವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಅತಿಯಾಗಿ ಸಂತೋಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಅತಿಯಾಗಿ ಸಮಾಧಾನದಿಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಯಾವ ಶಾಸನವೂ ಇಲ್ಲ.

ಆತ್ಮನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆಯುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆಯೇ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ — ಯಾಕೆಂದರೆ ಆತ್ಮನು ಅಂತರಂಗದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಂಟುಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಬಾಹ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಂಟುಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಭೂತಕಾಲ — “ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.” ಮಾನಸಾಂತರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಹಳೆಯ ಸ್ವಭಾವವು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತು (ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 6:6). ಅದು ಮುಗಿದುಹೋದ ಕಾರ್ಯ.

ಆದರೆ ಶರೀರಭಾವವು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಒದ್ದಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಶರಣಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇಡುವುದು ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಕೆಲಸ (ವ. 25).

“ನಡೆಯುವುದು” ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೇರೆಬೇರೆ ಗ್ರೀಕ್ ಪದಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ — 16ನೆಯ ವಚನವು ಪೆರಿಪಟಿಯೊ (ಸುತ್ತಾಡುವುದು) ಎಂಬುದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತದೆ, 25ನೆಯ ವಚನವು ಸ್ಟೊಯಿಕಿಯೊ (ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು, ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೊಂದಿಸಿ ಸಾಗುವುದು) ಎಂಬುದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಡೋಲು ಬಾರಿಸುವವನಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಾಗುವ ಸೈನಿಕರಂತೆ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ಆತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಆತನ ನಡೆಸುವಿಕೆಗೆ ತಾಳಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು.