ದೇವರು ತಾನಿಲ್ಲದೆ ಕಾನಾನ್ ದೇಶವನ್ನು ಕೊಡಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಸನ್ನತೆಯಿಲ್ಲದೆ ದೇಶ ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದ. ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಉದಾರವಾದ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಊಹಿಸಬಹುದಾದ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಹೃದಯದ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದದ್ದು ಆಶೀರ್ವಾದವೋ ಅಥವಾ ಆಶೀರ್ವದಿಸುವಾತನೋ? ಆ ಉತ್ತರವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರೆಂದು ಮುಂದಿನ ವಚನಗಳು ರುಜುಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಅವರು ದುಃಖಿಸಿದರು. ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಹೋರಿಕರುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ಜನರು, ದೇವರೇ ತಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತಾವು ಏನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವೆವು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಪಾಪದ ಮನವರಿಕೆಯು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಸೂಚನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹೋರಿಕರುವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಆಭರಣಗಳನ್ನು (32:2-3) ಈಗ ದುಃಖದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು.

ಒಂದು ಅಪೂರ್ವವಾದ ಸಂಬಂಧ. ದೇವರು ಮೋಶೆಯ ಸಂಗಡ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ — ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಇಂಥ ಆಪ್ತತೆಯನ್ನು ಬೇರೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದೇವರ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ (2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 20:7; ಯೆಶಾಯನು 41:8). ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 12:8 — ನಾನು ಅವನ ಸಂಗಡ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಆದರೂ 20ನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ದೇವರು, ನೀನು ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಬದುಕಿರಲಾರನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಆಪ್ತವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ವರ್ಣನೆಯೇ ಹೊರತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ದೃಶ್ಯ ಪ್ರಕಟನೆಯಲ್ಲ. ಮಗನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯೋಹಾನನು 1:18 ಹೇಳುವುದನ್ನು ಮೋಶೆಯು ಕೂಡ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಸನ್ನತೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಶವನ್ನು ಕೊಡುವ ದೇವರ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಮೋಶೆಯ ಉತ್ತರ. ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಗೊಡಿಸಬೇಡ. ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಕಾನಾನಿಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನು ದೇವರ ಸಹವಾಸವಿಲ್ಲದ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು.

ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ಷಣ. ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ಆತನ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯುಳ್ಳವುಗಳೆಂದು ಎಣಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಆತನ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯಿಲ್ಲದ ವಾಗ್ದತ್ತ ದೇಶವು ತಪ್ಪಾದ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ.

ದೇವರ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯೇ ಆತನ ಜನರನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವಂಥದ್ದು. ದೇಶವಲ್ಲ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ವಂಶಾವಳಿಯಲ್ಲ — ಆತನ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯೇ.

ಇದು ಇಂದಿಗೂ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸಭೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಯು ಉತ್ತಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ದೇವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದರಲ್ಲೇ ಅದು ಇದೆ. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಬಿಟ್ಟರೆ ನಾವು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರಂತೆಯೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ.

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಧೈರ್ಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ತೋರಿಸು. ಮೋಶೆಯು ಈಗಾಗಲೇ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಆಪ್ತತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದನು; ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕು. ಮುಸುಕಿಲ್ಲದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

ದೇವರನ್ನು ರುಚಿನೋಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಇದು. ನೀವು ಆತನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅರಿತಷ್ಟೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಆತನ ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ತೃಪ್ತಿಯು ಹಸಿವನ್ನು ತಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೋಶೆಯು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮಿತಿ. ಯಾವ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ದೇವರ ಮುಖದ ಸಂಪೂರ್ಣ ದರ್ಶನವು ಪಾಪಿಯಾದ ಸೃಷ್ಟಿಜೀವಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ದೇವರ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಮೋಶೆಯು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರದವನಾಗಿದ್ದನು.

ವಿಶ್ವಾಸಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ದರ್ಶನವು ಮುಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿದೆ. 1 ಯೋಹಾನನು 3:2 — ನಾವು ಆತನ ಹಾಗಿರುವೆವೆಂದು ಬಲ್ಲೆವು. ಏಕೆಂದರೆ ಆತನಿರುವ ಪ್ರಕಾರವೇ ಆತನನ್ನು ನೋಡುವೆವು. ಮೋಶೆಯು ನೋಡಲಾರದೆ ಹೋದ ಮುಖವನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಮಹಿಮೆಗೆ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ ನೋಡುವರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾವು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಮೊಬ್ಬಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇವೆ (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 13:12).

ಬಂಡೆಯ ಸಂದು — ದೇವರ ಸ್ವಂತ ಕೈಯಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು. ಈ ಚಿತ್ರಣವು ಮನಮುಟ್ಟುವಂಥದ್ದು. ದೇವರು ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಬಂಡೆಯ ಸಂದಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ದಾಟಿಹೋಗುವ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯು ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡದಂತೆ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ವಿಶ್ವಾಸಿಗೆ ಆ ಬಂಡೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 10:4). ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡು, ಆತನ ಕೈಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ದಹಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನಾವು ದೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆಗಸ್ಟಸ್ ಟಾಪ್ಲೇಡಿಯ ಕೀರ್ತನೆ — ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳ ಬಂಡೆಯೇ, ನನಗಾಗಿ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುವೆನು — ಹಾಡಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 33:22 ಆಗಿದೆ.