ಮೊದಲ ಪ್ರಕರಣ-ನಿಯಮವು ದಾಸತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಇಬ್ರಿಯರ ದಾಸತ್ವಕ್ಕೆ ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಮಿತಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿತು — ಇತರ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಹಿತೆಗಳೂ ಸಾಲದ ನಿಮಿತ್ತದ ದಾಸತ್ವಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದವು (ಹಮ್ಮುರಾಬಿಯ ನಿಯಮಗಳು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದವು), ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯು ದೇವರ ಸಬ್ಬತ್ ಲಯಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಏಳನೆಯ ವರ್ಷದ ಬಿಡುಗಡೆಯು ಸಬ್ಬತ್ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು.

ಇದು ದಾಸತ್ವಕ್ಕೆ ಸತ್ಯವೇದದ ಸಮ್ಮತಿಯಲ್ಲ; ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸಿದ ನಿಯಂತ್ರಣ. ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ದಾಸನನ್ನು ಉದಾರವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 15:13-15 ಸೇರಿಸಿತು — ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವಾಗ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡಬಾರದು.

ಪ್ರೀತಿಯ ಯಜಮಾನನೊಂದಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಇರಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ದಾಸನ ಕಿವಿಯನ್ನು ಬಾಗಿಲಿನ ನಿಲುವುಪಟ್ಟಿಯ ಬಳಿ ಚುಚ್ಚಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯ ಜೀವಮಾನದ ಸೇವೆಯ ಗುರುತು ಅದು.

ಕೀರ್ತನೆ 40:6 ಈ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯ ಸಂಬಂಧವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ನೀನು ತೆರೆದಿರುವೆ — ಇದು ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 10:5-10 ರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕುರಿತು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಿವಿಯು ತಂದೆಯ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಆತನು ಪ್ರೀತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ನಿತ್ಯ ಸೇವಕನಾಗಿರಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕಿವಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದಾಸನು ಆತನ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯ ಅಧೀನತೆಯ ಮುನ್ಸೂಚಕ ಮಾದರಿ.

ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಗೌರವವನ್ನು ದೇವರು ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸುವುದು ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಅಪರಾಧವಾಗಿತ್ತು. ಕೊರ್ಬಾನ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಫರಿಸಾಯರನ್ನು ಗದರಿಸಲು ಯೇಸು ಮತ್ತಾಯನು 15:4 ರಲ್ಲಿ ಈ ವಚನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದನು.

ನಮ್ಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಶಪಿಸುವುದು ಹಗುರವಾದ ಮನರಂಜನೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಸತ್ಯವೇದವು ಕೊಡುವ ಭಾರ ಇಂದಿಗೂ ನಿಜವಾಗಿದೆ. ಐದನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯು ಅದನ್ನು ಕೈಕೊಂಡವರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು (ಬಹುಕಾಲ ಬದುಕುವಿ) ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ರೀತಿಯ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗೆ ಮರಣವನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿತ್ತು.

ಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧತೆಯ ತತ್ವ — ಲೆಕ್ಸ್ ತಾಲಿಯೊನಿಸ್, ಅಂದರೆ ಪ್ರತೀಕಾರದ ನಿಯಮ ಎಂದು ಇದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಕ್ರೂರತೆ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದು ಮಿತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಅಳತೆಮೀರಿದ ಸೇಡು ತೀರಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು (ಆದಿಕಾಂಡ 4:23-24 — ಲೆಮೆಕನ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳರಷ್ಟು ಪ್ರತೀಕಾರ). ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳಿತು: ಕೇವಲ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ಮಾತ್ರ.

ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿನ ನ್ಯಾಯವು ಸೇಡಿನದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಳತೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಈ ತತ್ವವು ವಿವಾದವು ಉಲ್ಬಣಿಸುವುದರಿಂದ ಕಾಪಾಡಿತು — ಇಂದು ಈ ಮಾತನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಬಳಸುವ ರೀತಿಗೆ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು.

ಯೇಸು ಪರ್ವತ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ (ಮತ್ತಾಯನು 5:38-42) ಇದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದನು. ಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧ ನ್ಯಾಯದ ನಾಗರಿಕ ತತ್ವವನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ — ಆದರೆ ಅದನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತೀಕಾರದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಧಿಕಾರದ ದಂಡವು ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ (ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 13:4); ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮತ್ತೊಂದು ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು. ಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧ ನ್ಯಾಯದ ನಾಗರಿಕ ನಿಯಮವು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೀತಿಯು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಉಲ್ಬಣಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇದನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೂರ್ತೀಕರಿಸಿದನು — ರೋಮನ್ ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುವಾಗ ಆತನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅದರ ಸರಿಯಾದ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆತನು ಎಂದೂ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಿಲ್ಲ.