ನಿನ್ನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಈ ಹೊತ್ತು ಅಪಮಾನಪಡಿಸಿದಿ (ವ. 5). ಅರಸನು ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಮಗನಾದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೇ (ವ. 4) ಎಂದು ಗೋಳಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಯೋವಾಬನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಜಯಘೋಷವು ಗೋಳಾಟವಾಯಿತು (ವ. 2); ಸೈನ್ಯವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಓಡಿ ಬಂದವರೋ ಎಂಬಂತೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ಮಹನಯಿಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ (ವ. 3). ಅವನ ಗದರಿಕೆ ಕ್ರೂರವೂ ನಿಖರವೂ ಆಗಿದೆ: ನೀನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನೂ, ಮಿತ್ರರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನೂ ಆಗಿದ್ದೀ; ಈ ದಿನ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸತ್ತು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೊಬ್ಬನೆ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 18:5ರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ ಜನರು, ತಮ್ಮ ಅರಸನು ಆ ದ್ರೋಹಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ಈಗ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸೈನ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯೋವಾಬನು ಹೇಳುವುದು ಸರಿ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಸರಿ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾತನಾಡುವವನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುಗರು ತೂಗಿನೋಡಬೇಕು. ಅರಸನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಕೊಂದವನು ಯೋವಾಬನೇ (18:14); ತಾನೇ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವ ಅರಸನನ್ನು ಈಗ ಅವನು ಗದರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಯೆಹೋವನಾಣೆ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಸಾಯಂಕಾಲವಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವರು (ವ. 7); ಆ ಬೆದರಿಕೆ ಫಲಿಸುವುದು ಅದು ಸತ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ. ಕಥೆಗಾರನು ದಾವೀದನ ಯಾವ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅರಸನು ಎದ್ದು ಬಂದು ಊರಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು (ವ. 8) ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವರು ಯೋವಾಬನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯೆಂದೂ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ದಾವೀದನು ಮರೆಯದಿರುವ ಉದ್ಧಟತನವೆಂದೂ ಓದಿದ್ದಾರೆ — 13ನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಮಾಸನು ಅವನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ, 1 ಅರಸುಗಳು 2:5-6 ಆ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ತೀರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಎರಡನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ ಒಬ್ಬ ಸೇವಕ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದ ರೀತಿಗಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಡಲಾಗದವನು.

ಆಗ ಅರಸನು ಎದ್ದು ಬಂದು ಊರಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲಿನ ಕೊಠಡಿ (18:33) ದುಃಖಕ್ಕಾಗಿತ್ತು; ಬಾಗಿಲೇ ಅರಸನು ಜನರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ನೀಡಲಾಗುವ ಸ್ಥಳ (15:2). ದಾವೀದನು ಒಂದರಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಾನೆ; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ನೆರೆದು ಬಂದರು — ಯೋವಾಬನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಸೈನ್ಯವು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ವಚನವು ಏನನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ: ದಾವೀದನ ದುಃಖವು ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು ಎಂದು. ಅರಸನು ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಲಾರನು, ಜೀವಂತರಿಗೆ ಅವನು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬೇಕು ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಅದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರು — 18:17ರ ನುಡಿಗಟ್ಟು. ದಂಗೆಯು ಕರಗಿಹೋಗಿದೆ; ಮುಂದೇನು ಎಂದು ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ.

9-10ನೆಯ ವಚನಗಳು ಕುಲಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ: ಜನರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮತಮ್ಮೊಳಗೆ ಜಗಳವಾಡಿ, ಅರಸನಾದ ದಾವೀದನು ನಮ್ಮನ್ನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕೈಗೂ, ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾ ವೈರಿಗಳ ಕೈಗೂ ಸಿಕ್ಕದಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕಾಪಾಡಿದನು ಎಂದೂ, ನಾವು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತನು ಎಂದೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ — ಕಥೆಗಾರನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಂಗೆಯು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೊಬ್ಬನದಲ್ಲ. ಅರಸನಾದ ದಾವೀದನನ್ನು ತಿರುಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರಬಾರದೇಕೆ? ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿರುವುದೇಕೆ? ಜನರ ಅಳುವಿನ ನಡುವೆ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅರಸನು ಅವರ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆಯೇ ತಿರುಗಿ ಕರೆತರಲ್ಪಡಬೇಕು; ಅವನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ತೆರೆದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಓದುಗರು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: ಅರಸನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆತರುವವರು ಯಾರು, ಮೊದಲಿಗರು ಯಾರು?

ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ದಾವೀದನು ಚಾದೋಕ್ ಮತ್ತು ಎಬ್ಯಾತಾರರಿಗೆ ಹೇಳಿಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ (ವ. 11): ಅರಸನಾದ ನನ್ನನ್ನು ತಿರುಗಿ ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ತಡಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ? ... ನೀವು ನನ್ನ ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿಗಳಾದ ಸಹೋದರರಾಗಿರುತ್ತೀರಿ (ವ. 12) — ಯೆಹೂದ್ಯರು ಹೆಬ್ರೋನಿನಲ್ಲಿ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಪಕ್ಷ ಸೇರಿದ್ದರು; ದಾವೀದನು ಗದರಿಕೆಯ ಬದಲು ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ಕಡೆಗೆ ಕೈಚಾಚುತ್ತಾನೆ. ಅನಂತರ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದ ಮಾತು: ಅಮಾಸನಿಗೆ, ‘ನೀನು ನನಗೆ ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದೀ. ನಾನು ಯೋವಾಬನ ಬದಲಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನಿತ್ಯ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಯೆಹೋವನು ನನಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಲಿ’ ಎಂಬುದಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಸಿರಿ. ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗೆ (17:25), ದಾವೀದನ ಸ್ವಂತ ಸೋದರಳಿಯನಿಗೆ, ಪ್ರಮಾಣಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯೋವಾಬನ ಸ್ಥಾನವು ಕೊಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮೂಲಪಾಠವು ಯಾವ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಓದುಗರು ಎರಡು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಊಹಿಸಿದ್ದಾರೆ — ಯೆಹೂದದ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯೆಹೂದವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು, ಮತ್ತು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ತೊಲಗಿಸುವುದು.

ಯಶಸ್ಸನ್ನೂ ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನೂ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ಯೆಹೂದ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರಸನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಕೊಂಡರು (ವ. 14) — ಯೋಜನೆ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ: ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬನ್ನಿರಿ. ಆದರೆ ಉಳಿದವರು ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ಮೊದಲೇ ಖಾಸಗಿ ಮನವಿಯಿಂದ ಒಂದು ಕುಲವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತರುವ ಅರಸನು, ನಮ್ಮ ಸಹೋದರರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ತಾವೆ ಹೋಗಿ ಅರಸನನ್ನು... ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದದ್ದೇಕೆ? (ವ. 41) ಎಂದು ಹೇಳಲು ಉಳಿದವರಿಗೆ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಯೋವಾಬನನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಅಮಾಸನಿಗೆ ಕೊಡುವ ಅರಸನು ಯೋವಾಬನನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ — ಅಬ್ನೇರನನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ (3:27) ಅವನು ಗಿಬ್ಯೋನಿನಲ್ಲಿ ಅಮಾಸನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುವನು (20:10). ಈ ನೇಮಕವು ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸತ್ಯವೇದವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅನಂತರ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಅದು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ, ದುಃಖವೂ ರಾಜನೀತಿಯೂ ಹೇಗೆ ಬೆರೆತುಹೋದವು ಎಂಬುದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಓದುಗನಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಯೊರ್ದನಿನ ಬಳಿ (ವ. 15-18) ಯೆಹೂದ್ಯರು ಗಿಲ್ಗಾಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಗೇರನ ಮಗನಾದ ಶಿಮ್ಮಿ — ಕಲ್ಲೆಸೆದ ಆ ಮನುಷ್ಯ (16:5-13) — ಸಾವಿರ ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರೊಡನೆಯೂ ಚೀಬನೊಡನೆಯೂ ಅವಸರದಿಂದ ಇಳಿದುಬಂದು ಅರಸನ ಮುಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ: ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ನನ್ನನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯೆಂದೆಣಿಸದಿರಲಿ... ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ನಾನು ಪಾಪಮಾಡಿದೆನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ (ವ. 19-20), ಈ ಹೊತ್ತು... ಎಲ್ಲಾ ಯೋಸೇಫ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಿ — ಇಲ್ಲಿ ಯೋಸೇಫನು ಉತ್ತರದ ಕುಲಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ, ಶಿಮ್ಮಿಯು ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯನಾಗಿದ್ದರೂ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೇ ಅಬೀಷೈ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: ಯೆಹೋವನ ಅಭಿಷಿಕ್ತನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಶಿಮ್ಮಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯಾಗಬೇಕಲ್ಲವೇ (ವ. 21). ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 22:28 ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿತ್ತು; ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಅಬೀಷೈಯ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದೆ.

ಚೆರೂಯಳ ಮಕ್ಕಳೇ, ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಗೊಡವೆಯೇ ಬೇಡ, ನೀವು ನನಗೆ ಯಾಕೆ ಶತ್ರುಗಳಾಗಬೇಕು? — ಹೀಬ್ರೂ ಪದ ಸೈತಾನ್, ಅಂದರೆ ಎದುರಾಳಿ; ಚೆರೂಯಳ ಮಕ್ಕಳು (3:39; 16:10) ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಾವೀದನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಧ್ವನಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯಾಗುವುದು ಸರಿಯೋ? ನಾನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಅರಸನೆಂಬುದು ಈಹೊತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ಅರಸನು ಮರಣದಂಡನೆಗಳಿಂದಲ್ಲ, ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ — ತಾನೇ ಕ್ಷಮೆ ಹೊಂದಿದವನೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವವನ ಗುರುತು ಎಂದು ಓದುಗರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. “ನಿನಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿ ಹೇಳಿದನು (ವ. 23). 1 ಅರಸುಗಳು 2:8-9ರಲ್ಲಿ ಶಿಮ್ಮಿಯನ್ನು ನಿರಪರಾಧಿಯೆಂದು ಎಣಿಸಬಾರದೆಂದು ದಾವೀದನು ಸೊಲೊಮೋನನಿಗೆ ಹೇಳುವನು, ಸೊಲೊಮೋನನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುವನು (1 ಅರಸುಗಳು 2:46) ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಪ್ರಮಾಣವು ದಾವೀದನನ್ನು ಬದ್ಧನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು, ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು — ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಲ್ಲ.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಸೌಲನ ಮಗನಾದ ಮೆಫೀಬೋಶೆತನು — ಯೋನಾತಾನನ ಮಗ, ಮನೆತನದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನು — ಅರಸನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದನು. ಅರಸನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂದಿನಿಂದ... ಇವನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಮೀಸೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಒಗೆಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ (ವ. 24): ಕಥೆಗಾರನು ಕೊಡುವಂತೆ, ದುಃಖಿಸುವವನ ಗುರುತುಗಳು; 16:3ರಲ್ಲಿ ಚೀಬನು ಮಾಡಿದ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಉತ್ತರ. ನೀನು ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ? (ವ. 25 — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಈ ವಚನವು ಅವನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಎನ್ನುತ್ತದೆ; ಭೇಟಿಯು ಯೊರ್ದನಿನ ಬಳಿ ನಡೆದುದರಿಂದ ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ — ಈ ಕನ್ನಡ IRV ಕೂಡ ‘ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ’ ಎಂದೇ ಓದುತ್ತದೆ; ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಕಠಿಣತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ). ಅವನ ವಿವರಣೆ: ನನ್ನ ಸೇವಕನು ನನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಿದನು. ಕುಂಟನಾದ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ‘ಕತ್ತೆಗೆ ತಡಿಹಾಕು’ ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದೆನು (ವ. 26) — ಅವನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, 16:1ರ ಕತ್ತೆಗಳು ಅವನವೇ ಆಗಿದ್ದವು, ಅವನಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಅವನು... ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಚಾಡಿಹೇಳಿದನು. ಅರಸನು ದೇವದೂತನ ಹಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ತನಗೆ ಸರಿಕಂಡದ್ದನ್ನು ಮಾಡಲಿ. ಅವನು ತನ್ನ ಆರೋಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅನಂತರ ತನ್ನ ವಾದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಮರಣಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದೂ, ಅರಸನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುವುದಕ್ಕೆ ನಾನೇನು ಯೋಗ್ಯನೋ ಎಂದೂ 28ನೆಯ ವಚನವು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೋ? ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸದ ಕಾರಣ ಈ ಅಧ್ಯಯನವೂ ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ತೊಳೆಯದ ಅವನ ಕಾಲುಗಳೂ ಹೊಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದೂ (ವ. 30) ಓದುಗರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿವೆ; ಆದರೆ ಹದಿನೈದು ಮಕ್ಕಳೊಡನೆಯೂ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸೇವಕರೊಡನೆಯೂ ಹೊಳೆಯ ದಾಟುಗಡವಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಚೀಬನು (ವ. 17) ಬಲಿಷ್ಠ ಆರೋಪಿಯಾಗಿದ್ದನು ಎಂದೂ, ಕುಂಟನ ಕಥೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗದು ಎಂದೂ ಇತರರು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎರಡೂ ವಿವರಣೆಗಳು ಮೂಲಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೊಂದುತ್ತವೆ: ದಾವೀದನು ತಿಳಿಯದೆಯೇ ತೀರ್ಪು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚು ಮಾತು ಯಾಕೆ? ನೀನೂ ಮತ್ತು ಚೀಬನೂ ಹೊಲವನ್ನು ಭಾಗಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದೇ ನನ್ನ ತೀರ್ಪು. ಅರಸನು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ತುಂಡರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಚೀಬನಿಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು (16:4) ವಿಭಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓದುಗರು ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದಾರೆ: ಆಯಾಸವಾಗಿ — ಒಂದು ಜನಾಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಬೇಕಾದ, ಯೊರ್ದನಿನ ಬಳಿ ನಿಂತಿರುವ ಅರಸನಿಗೆ ಒಂದು ವ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ; ಮುಂಜಾಗ್ರತೆಯಾಗಿ — ಯಾರಾದರೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅರ್ಧ; ಅಥವಾ ಮೌನವಾದ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಾಗಿ — ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದ ಚೀಬನಿಗೆ ಈಗ ಅರ್ಧ ಮಾತ್ರ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಖಚಿತವೆಂದು ಮಂಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಗಮನಿಸುವುದು ಇದು: ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವು (1 ಸಮುವೇಲನು 20:15; 2 ಸಮುವೇಲನು 9:7) ವಿಚಾರಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರ್ಧ ಪಾಲಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳು 18:17 ಇನ್ನೂ ದಾಟುಗಡವಿನಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇದೆ.

ಚೀಬನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಾನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ. ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಬಂದದ್ದೇ ಸಾಕು (ವ. 30). ಈ ಉತ್ತರವೂ ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ಹೊಲವನ್ನಲ್ಲ, ಅರಸನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸಿದವನ ಮಾತಾಗಿ — ಹೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರೈಸ್ತ ಓದುಗರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ, ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಸಹಜವೆಂದು ಕಾಣುವ ಓದು; ಅಥವಾ ಸುಳ್ಳುಗಾರನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಯೇಬಿಡುವವನ ಕಹಿಯಾಗಿ. ಸತ್ಯವೇದವು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ; 21:7ರಲ್ಲಿ ಹೊರತು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಅಲ್ಲಿ ಅರಸನು ಯೆಹೋವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನೆನಪುಮಾಡಿಕೊಂಡು... ಮೆಫೀಬೋಶೆತನನ್ನು ಉಳಿಸಿದನು. 21:7ನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವ ಕೊನೆಯ ಮಾತಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಹೊಲದ ಬಗ್ಗೆ ದಾವೀದನು ಏನೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿರಲಿ, ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅವನು ಪಾಲಿಸಿದನು.

ಗಿಲ್ಯಾದ್ಯನಾದ ಬರ್ಜಿಲ್ಲೈ (17:27) ಅರಸನನ್ನು ಯೊರ್ದನ್ ದಾಟಿಸಿ ಸಾಗಕಳುಹಿಸಲು ರೋಗೆಲೀಮಿನಿಂದ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಾನೆ — ಎಂಬತ್ತು ವರ್ಷದ ಮುದುಕನು, ಮಹನಯಿಮಿನಲ್ಲಿ ಅರಸನ ಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ಆಹಾರ ಒದಗಿಸಿದ ಬಹು ಶ್ರೀಮಂತನು (ವ. 32). ದಾವೀದನ ಕೊಡುಗೆ ಅವನಲ್ಲಿರುವುದರಲ್ಲೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದು: ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನದಿಯ ಆಚೆಗೆ ಬಾ, ನಾನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರವೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ (ವ. 33) — ಮೆಫೀಬೋಶೆತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಂತೆ (9:7), ಅರಸನ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಾನ. ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಮುಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬರ್ಜಿಲ್ಲೈ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಇವುಗಳ ಭೇದವು ನನಗಿನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದೋ? ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ನನಗೆ ಅನ್ನಪಾನಗಳ ರುಚಿಯು ಗೊತ್ತಾಗುವುದೋ? ಗಾಯನ ಮಾಡುವ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರ ಸ್ವರಗಳು ನನಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೋ? ಇಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂಬುದು ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳಲ್ಲ, ಹಿತಕರವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅಹಿತಕರವಾದದ್ದು ಎಂದು ಸಂದರ್ಭವು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಓದುಗರು ಈ ವಚನವನ್ನು ಪ್ರಸಂಗಿ 12:1-5ರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ: “ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ” ಎಂದು, ನೀನು ಹೇಳುವ ವರ್ಷಗಳು ಸಮೀಪಿಸುವುದರೊಳಗಾಗಿ — ಬರ್ಜಿಲ್ಲೈ ಅದನ್ನು ದೂರಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಸಮಾಧಿಯಿರುವ ಸ್ವಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಸಾಯುವೆನು (ವ. 37) ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಅವನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಬದಲಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ಕಿಮ್ಹಾಮನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ — ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದಿನ ಪ್ರಕಾರ ಒಬ್ಬ ಮಗ, ವಚನವು ಹಾಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ; 1 ಅರಸುಗಳು 2:7 ಬರ್ಜಿಲ್ಲೈಯ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದಾವೀದನು ಕಿಮ್ಹಾಮನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮುದುಕನನ್ನು ಮುದ್ದಿಟ್ಟು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ (ವ. 39), ಅವನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೆರೆಮೀಯನು 41:17 ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಸಮೀಪವಾಗಿರುವ ಗೇರುಥ್ ಕಿಮ್ಹಾಮ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ದಾವೀದನು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು ಎಂದು ಕೆಲವರು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಒಂದು ಸಾಧ್ಯತೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಲ್ಲ.

ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕವು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾ ಬಂದ ಒಂದು ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಹೋದರರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅರಸನನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ತಾವೆ ಹೋಗಿ... ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದದ್ದೇಕೆ ಎಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲರೆಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ (ವ. 41); ಅರಸನು ನಮಗೆ ಸಮೀಪದ ಬಂಧು ಎಂದು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಉತ್ತರಿಸಿ, ತಾವು ಲಾಭ ಪಡೆದಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ (ವ. 42); ಅರಸನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹತ್ತು ಪಾಲು ಉಂಟಲ್ಲಾ — ಒಂದಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿ ಹತ್ತು ಕುಲಗಳು — ದಾವೀದನ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಕ್ಕು ಉಂಟು ಎಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ (ಕೆಲವು ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾಷಾಂತರಗಳು ನಿಮಗಿಂತ ನಾವೇ ಚೊಚ್ಚಲಮಕ್ಕಳು ಎಂದು ಓದುತ್ತವೆ; ಯಾವುದನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಪಾಠಭೇದವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ). ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮಾತುಗಳು ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದವು. ಕಥೆಗಾರನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವುದು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ಅರಸನಿಂದಲ್ಲ, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಕೂಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವನ ಜನರಿಂದ.

ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ದಂಗೆಗೂ ಶೆಬನ ದಂಗೆಗೂ ನಡುವಿನ ಕೀಲಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಈ ವಚನವನ್ನು ಓದುತ್ತದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ್ದರು (ವ. 10); ದಾವೀದನು ಖಾಸಗಿ ಮನವಿಯಿಂದ ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಮರಳಿ ಗೆದ್ದನು (ವ. 11-14); ಉತ್ತರದವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕೂಡಲೇ 20:1 ಬರುತ್ತದೆ — ದಾವೀದನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪಾಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಕೆಳಗೂ 2:4 ಮತ್ತು 5:1-3ರ ಹಳೆಯ ಬಿರುಕು ಇದೆ — ಯೆಹೂದದ ಅರಸನು ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನು; ಶೆಬನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ಸಮಾನವಾದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ 1 ಅರಸುಗಳು 12:16ರಲ್ಲಿ ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಒಡೆದುಹೋಗುವುದು. ಓದುಗರು ಪಕ್ಷ ವಹಿಸಬಾರದು; ಕಥೆಗಾರನು ಪಕ್ಷ ವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕುಲದ ರಕ್ತಸಂಬಂಧದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯವು 7ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಿಂತ ತೆಳುವಾದ ಯಾವುದೋ ಒಂದರಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.