నీ సేవకులనందరినీ నువ్వు సిగ్గుపరుస్తున్నావు (వ. 5). రాజు ముఖం కప్పుకుని అబ్షాలోమా నా బిడ్డా (వ. 4) అని ఏడుస్తుండగా యోవాబు చూస్తాడు; విజయం దుఃఖానికి కారణమయ్యింది (వ. 2), సైన్యం యుద్ధంలో పారిపోయి సిగ్గుపడినవారు దొంగచాటుగా వచ్చినట్టు మహనయీములోకి ప్రవేశిస్తోంది (వ. 3). అతని గద్దింపు కఠినమైనది, ఖచ్చితమైనది: నీ సన్నిహితులను, అభిమానులను ద్వేషిస్తూ, నీ శత్రువులపై ప్రేమ చూపిస్తున్నావు; మేమంతా చనిపోయి అబ్షాలోము మాత్రం జీవించి ఉన్నట్టయితే అది నీకు సంతోషం కలిగించేది. 18:5 ఆజ్ఞను పాటించిన మనుషులు, తమ రాజు ఆ తిరుగుబాటుదారుని కోసం తమనందరినీ వదులుకునేవాడని ఇప్పుడు వింటున్నారు. సైన్యం విషయంలో యోవాబు చెప్పింది సరైనదని ఈ అధ్యయనం గమనిస్తుంది; అన్ని విషయాల్లో అతడు సరైనవాడని మాత్రం అది చెప్పదు.

మాట్లాడుతున్నవాణ్ణి పాఠకులు తూచి చూడాలి. రాజు ఆజ్ఞకు విరుద్ధంగా యోవాబు అబ్షాలోమును చంపాడు (18:14), ఇప్పుడు తానే కలిగించిన మరణం కోసం దుఃఖిస్తున్నందుకు రాజును గద్దిస్తున్నాడు; అతడు బెదిరిస్తాడు, నువ్వు గనుక ఇప్పుడు బయటికి రాకపోతే ఈ రాత్రి ఒక్కడు కూడా నీ దగ్గర ఉండడని యెహోవా పేరట ఒట్టు పెట్టి చెబుతున్నాను (వ. 7), ఆ బెదిరింపు నిజం కాబట్టే దానికి బలం ఉంది. దావీదు ఇచ్చిన జవాబు ఏదీ కథకుడు రాయడు, రాజు లేచి... గుమ్మంలో కూర్చున్నాడు (వ. 7-8) అని మాత్రమే రాస్తాడు. యోవాబు మాటలను కొందరు స్వామిభక్తిగా చదివారు, కొందరు దావీదు గుర్తుపెట్టుకునే అహంకారంగా చదివారు — 13వ వచనంలో అమాశా అతని స్థానంలోకి వస్తాడు, 1 రాజులు 2:5-6 ఆ లెక్కను తీరుస్తుంది. ఈ అధ్యయనం రెండింటినీ పట్టుకుంటుంది: రాజ్యాన్ని కాపాడిన సేవకుడు, అయితే అతడు కాపాడిన విధానానికి క్షమాపణ పొందలేకపోయాడు.

రాజు గుమ్మం దగ్గర కూర్చున్నాడు. గుమ్మం పైన ఉన్న గది (18:33) దుఃఖానికి; గుమ్మం మాత్రం రాజు కనిపించే, తీర్పు ఇచ్చే స్థలం (15:2). దావీదు ఒకదాని నుండి మరొకదానికి దిగి వస్తాడు, ప్రజలంతా... రాజును దర్శించేందుకు వచ్చారు — యోవాబు చెప్పినట్టే సైన్యం నిలిచి ఉంటుంది. ఈ వచనం ఏమి చెప్పడం లేదో ఈ అధ్యయనం గమనిస్తుంది: దావీదు దుఃఖం తప్పు అని అది చెప్పదు. రాజు ఆ గదిలోనే ఉండిపోలేడని మాత్రమే చెబుతుంది; బతికి ఉన్నవారికి గుమ్మం దగ్గర అతని అవసరం ఉంది. ఇశ్రాయేలువారంతా తమ తమ ఇళ్ళకు పారిపోయారు — 18:17 లోని మాటే. తిరుగుబాటు చెదిరిపోయింది, తరువాత ఏమిటో ఇంకా ఎవరూ చెప్పలేదు.

9-10 వచనాలు గోత్రాల మనస్థితిని చూపిస్తాయి: ప్రజల మధ్య గందరగోళం బయలుదేరింది; మన శత్రువుల చేతిలో నుండి రక్షించిన రాజును, ఫిలిష్తీయుల చేతిలో నుండి మనలను విడిపించిన రాజును వారు గుర్తు చేసుకుంటారు, మనం రాజుగా పట్టాభిషేకం చేసికొన్న అబ్షాలోము యుద్ధంలో చనిపోయాడు అని కూడా. మనం పట్టాభిషేకం చేసికొన్న — కథకుడు ఇశ్రాయేలు చేత ఆ మాట ఒప్పిస్తాడు; తిరుగుబాటు అబ్షాలోము ఒక్కడిది కాదు. మనం రాజును తిరిగి ఎందుకు తీసుకు రాకూడదు? ప్రజల ఏడుపు మధ్య బయటికి వెళ్ళిన రాజు వారి మాట మీదే తిరిగి రావాలి, అతడు దాని కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. ఈ అధ్యాయం మొదటి బహిరంగ ప్రశ్నను పాఠకులు ఇక్కడ చూడవచ్చు: రాజును ఇంటికి ఎవరు తెస్తారు, ముందు ఎవరు?

దావీదు సాదోకు, అబ్యాతారుల దగ్గరికి కబురు పంపి (వ. 11) యూదావారి పెద్దలను కదిలించమంటాడు: రాజును... తీసుకు వెళ్లేందుకు ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తున్నారు?... మీరు నాకు రక్త సంబంధులు, సోదరులు (వ. 12) — హెబ్రోనులో యూదా అబ్షాలోము పక్షం చేరింది, దావీదు నిందకు బదులు బంధుత్వాన్ని అందుకుంటాడు. తరువాత ఆశ్చర్యం కలిగించే మాట: నువ్వు నా రక్త సంబంధివి, సోదరుడివి కాదా? యోవాబుకు బదులు నిన్ను సైన్యాధిపతిగా ఖాయం చేయకపోతే దేవుడు నాకు గొప్ప కీడు కలుగజేస్తాడు గాక. అబ్షాలోము సైన్యాధిపతికి (17:25), దావీదు సొంత మేనల్లుడికి, ఒట్టుతో యోవాబు స్థానం ఇవ్వబడుతుంది. వచనం కారణం చెప్పదు; పాఠకులు రెండు కారణాలు సూచించారు — యూదా సైన్యాధిపతిని క్షమించి యూదాను గెలుచుకోవడం, అబ్షాలోమును చంపినవాణ్ణి వదిలించుకోవడం.

ఈ అధ్యయనం విజయాన్నీ దాని మూల్యాన్నీ గమనిస్తుంది. ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో అతడు యూదావారందరి హృదయాన్ని ఒక్క మనిషి హృదయంలా వంచాడు (వ. 14) — పథకం ఫలిస్తుంది: నువ్వు, నీ సేవకులంతా తిరిగి రావాలి. కానీ మిగతావారు జవాబు ఇవ్వకముందే వ్యక్తిగత విన్నపంతో ఒక్క గోత్రాన్ని తిరిగి తెచ్చుకున్న రాజు, మా సహోదరులైన యూదావారు నిన్ను... దొంగిలించుకుని... ఎందుకు తీసుకు వచ్చారు? (వ. 41) అని మిగతావారు అనడానికి కారణం ఇచ్చాడు; యోవాబు తలపై నుండి సైన్యాన్ని అమాశాకు ఇచ్చిన రాజు యోవాబును లెక్కలోకి తీసుకోలేదు; అతడు అబ్నేరును చంపినట్టే (3:27) గిబియోనులో అమాశాను చంపుతాడు (20:10). ఈ నియామకం పొరపాటు అని లేఖనం అనదు; తరువాత ఏమి జరిగిందో నమోదు చేసి, దుఃఖం, రాజనీతి ఎలా కలిసిపోయాయో పాఠకుణ్ణే తీర్పు చెప్పనిస్తుంది.

యొర్దాను దగ్గర (వ. 15-18) యూదా గిల్గాలుకు వస్తుంది, గెరా కొడుకు షిమీ — రాళ్ళు రువ్విన మనిషి (16:5-13) — వెయ్యిమంది బెన్యామీనీయులతో, సీబాతో కలిసి త్వరత్వరగా దిగి వచ్చి రాజు ముందు సాష్టాంగపడతాడు: నా యజమానీ, నేను చేసినదాన్ని బట్టి నాపై నేరం మోపవద్దు... నేను పాపం చేశానని నాకు తెలుసు (వ. 19-20), యోసేపు వంశం వారందరికంటే ముందుగా వచ్చాను — ఇక్కడ యోసేపు ఉత్తర గోత్రాలకు గుర్తుగా ఉన్నట్టు కనిపిస్తుంది, షిమీ బెన్యామీనీయుడైనా. అబీషై దారిలో అడిగిన ప్రశ్నే మళ్ళీ అడుగుతాడు: యెహోవా అభిషేకించిన రాజును శపించిన ఈ షిమీకి మరణ శిక్ష విధించాలి (వ. 21). నిర్గమకాండము 22:28 అధికారిని శపించడాన్ని నిషేధించింది; ధర్మశాస్త్రం అబీషై పక్షాన ఉంది.

సెరూయా కొడుకుల్లారా, మీకూ, నాకూ ఏమి సంబంధం? ఇలాంటి సమయంలో మీరు నాకు విరోధులవుతారా? — హీబ్రూ మాట సాతాను, అంటే విరోధి; సెరూయా కొడుకులు (3:39; 16:10) మళ్ళీ దావీదు తిరస్కరించే స్వరంగా ఉన్నారు. ఈ రోజు ఇశ్రాయేలు వారిలో ఎవరికైనా మరణశిక్ష విధించడం సమంజసమా? ఇప్పుడు నేను ఇశ్రాయేలు వారిమీద రాజునయ్యానన్న సంగతి తెలుసుకున్నాను. తిరిగి స్థాపించబడిన రాజు మరణశిక్షలతో కాదు, క్షమాపణతో మొదలుపెడతాడు — తాను క్షమించబడ్డానని తెలిసిన మనిషి గుర్తు అది అని పాఠకులు అన్నారు. “నీకు మరణశిక్ష విధించను” అని షిమీకి వాగ్దానం చేశాడు (వ. 23; ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో, రాజు అతనితో ప్రమాణం చేశాడు). 1 రాజులు 2:8-9 లో షిమీని నిర్దోషిగా ఎంచవద్దని దావీదు సొలొమోనుతో చెబుతాడనీ, సొలొమోను అతణ్ణి చంపిస్తాడనీ (1 రాజులు 2:46) ఈ అధ్యయనం నిజాయితీగా నమోదు చేస్తుంది; ప్రమాణం దావీదును కట్టిపడేసింది, అతడు దాన్ని నిలబెట్టుకున్నాడు, అంతకు మించి కాదు.

సౌలు మనవడు మెఫీబోషెతు — యోనాతాను కొడుకు, ఇక్కడ వంశం పేరుతో పిలవబడ్డాడు — రాజును కలుసుకోవడానికి వచ్చాడు. రాజు పారిపోయిన రోజునుండి... అతడు కాళ్లు కడుక్కోలేదు, గడ్డం కత్తిరించుకోలేదు, బట్టలు కూడా ఉతుక్కోలేదు (వ. 24): కథకుడు ఇచ్చిన ప్రకారం దుఃఖిస్తున్నవాడి గుర్తులు, 16:3 లోని సీబా ఆరోపణకు మొదటి జవాబు. నీవు నాతో కలసి ఎందుకు రాలేదు? (వ. 25 — వచనం అతడు యెరూషలేములో రాజును కలిసినప్పుడు అంటుంది, దీన్ని చాలామంది యెరూషలేము నుండి అని అర్థం చేసుకుంటారు, ఎందుకంటే కలయిక యొర్దాను దగ్గర జరుగుతుంది; ఈ అధ్యయనం ఆ కష్టాన్ని గమనిస్తుంది). అతని కథనం: నా పనివాడు నన్ను మోసం చేశాడు... గాడిదను సిద్ధం చేసి... నేను కుంటివాణ్ణి (వ. 26) — 16:1 లోని గాడిదలు, అతని కథనం ప్రకారం, అతనివే, అతని దగ్గర నుండి తీసుకుపోబడ్డాయి.

సీబా నా విషయంలో నీకు అబద్ధం చెప్పాడు. నువ్వు నా ఏలినవాడివి, రాజువు. నువ్వు దేవుని దూతవంటి వాడివి. నీకు ఏది మంచి అనిపిస్తే అది చెయ్యి. అతడు తన ఆరోపణ చేసి, తరువాత తన వ్యాజ్యాన్ని వదులుకుంటాడు; 28వ వచనం తన తండ్రి కుటుంబం వారంతా చచ్చినవారమై ఉన్నారని, రాజవైన నిన్ను వేడుకోవడానికి నాకు వేరే అవసరం ఏముంటుంది అని జోడిస్తుంది. అతడు నిజం చెబుతున్నాడా? ఈ అధ్యయనం దాన్ని తేల్చదు, ఎందుకంటే కథకుడు తేల్చడు. అతని కడుక్కోని కాళ్ళూ, భూమిని అతడు వదులుకోవడమూ (వ. 30) కొందరు పాఠకులకు నమ్మదగినవిగా అనిపించాయి; మరికొందరు, రేవు దగ్గర పదిహేనుమంది కొడుకులతో, ఇరవైమంది సేవకులతో ఉన్న సీబా (వ. 17) బలమైన ఆరోపకుడని, కుంటివాడి కథను పరీక్షించలేమని గమనిస్తారు. రెండు కథనాలూ వచనానికి సరిపోతాయి: దావీదు తెలియకుండానే తీర్పు చెప్పాలి.

నువ్వు ఆ విషయాలు ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు? నువ్వూ, సీబా భూమిని పంచుకొమ్మని నేను ఆజ్ఞ ఇచ్చాను గదా. రాజు అతని మాటను తెంపేసి, కొండ మీద సీబాకు పూర్తిగా ఇచ్చిన ఆస్తిని (16:4) విభజిస్తాడు. పాఠకులు ఈ తీర్పును మూడు విధాలుగా చదివారు: అలసటగా — దేశాన్నంతా స్థిరపరచాల్సిన రాజుకు యొర్దాను దగ్గర ఒక వ్యాజ్యాన్ని విచారించే సమయం లేదు; జాగ్రత్తగా — ఇద్దరిలో ఎవరైనా అబద్ధం చెబుతున్నారేమో, ఇద్దరికీ సగం సగం; లేదా మౌనంగా తీర్పు మార్చడంగా, ఎందుకంటే సీబాకు అంతా ఇవ్వబడింది, ఇప్పుడు సగమే అతనికి మిగులుతుంది. ఈ అధ్యయనం వీటిలో దేన్నీ ఖచ్చితమైనదిగా చెప్పదు. అది గమనించేది ఇది: యోనాతానుకు చేసిన ప్రమాణం (1 సమూయేలు 20:15; 2 సమూయేలు 9:7) సగం వాటా రూపంలో, విచారణ లేకుండా నిర్ణయించబడి నెరవేరింది; సామెతలు 18:17 ఇంకా రేవు దగ్గర ఎదురుచూస్తూనే ఉంది.

నా ఏలినవాడవైన నువ్వు నీ నగరానికి క్షేమంగా తిరిగి వచ్చావు గనుక అతడు అంతా తీసుకోవచ్చు (వ. 30). ఈ జవాబు కూడా రెండు విధాలుగా వినబడింది: రాజును మాత్రమే కోరి భూమిని ఎప్పుడూ కోరని మనిషి మాటగా — చాలామంది క్రైస్తవ పాఠకులు తీసుకున్న పఠనం, ఈ అధ్యయనానికి సహజంగా అనిపించేది; లేదా తన వారసత్వంలో సగాన్ని ఒక అబద్ధికుడికి పోగొట్టుకుని ఆ మాటే చెబుతున్నవాడి చేదుగా. లేఖనం అతణ్ణి అక్కడే వదిలేస్తుంది, 21:7 లో తప్ప అతని ప్రస్తావన మళ్ళీ చేయదు; అక్కడ రాజు యెహోవా పేరిట చేసిన ప్రమాణం కారణంగా... మెఫీబోషెతును విడిచిపెట్టాడు. ఈ అధ్యయనం 21:7 ని అతని గురించి పుస్తకం చెప్పే చివరి మాటగా తీసుకుంటుంది: భూమి గురించి దావీదు ఏమి నిర్ణయించినా, ప్రాణం గురించిన ప్రమాణాన్ని అతడు నిలబెట్టుకున్నాడు.

గిలాదీయుడైన బర్జిల్లయి (17:27) రాజును యొర్దాను దాటించడానికి రోగెలీము నుండి వస్తాడు — బాగా ముసలివాడు, 80 ఏళ్ళు, మహనయీములో రాజ పరివారాన్ని పోషించిన అత్యంత ధనవంతుడు (వ. 32). దావీదు తన దగ్గర ఉన్న శ్రేష్ఠమైనదాన్ని ఇవ్వజూపుతాడు: నువ్వు నాతోకూడ నది దాటి వచ్చి యెరూషలేములో నాతో కలసి ఉండిపో. నేను నిన్ను పోషిస్తాను (వ. 33) — రాజు బల్ల దగ్గర ఒక స్థానం, మెఫీబోషెతుకు అతడు ఇచ్చినదే (9:7). బర్జిల్లయి నిరాకరిస్తాడు, చారిత్రక గ్రంథాల్లో వృద్ధాప్యం గురించిన అత్యంత మనోహరమైన మాటలతో: మంచి చెడ్డలకున్న తేడా నేను కనిపెట్టగలనా? భోజన పదార్ధాల రుచి నేను తెలుసుకో గలనా? గాయకుల, గాయకురాండ్ర పాటలు నాకు వినిపిస్తాయా? ఇక్కడ మంచి చెడ్డలు అంటే సరైనది, తప్పు అని కాదు, ఇష్టమైనది, ఇష్టం లేనిది అని సందర్భం చూపిస్తుంది.

పాఠకులు ఈ వచనాన్ని ప్రసంగి 12:1-5 పక్కన ఉంచారు, “జీవితం అంటే నాకిష్టం లేదు” అని నువ్వు చెప్పే కాలం — బర్జిల్లయి దాన్ని ఫిర్యాదు లేకుండా చెబుతాడు. అతడు అడిగేది ఇంతే: నేను నా ఊరిలోనే ఉండి, చనిపోయి నా తలిదండ్రుల సమాధిలో పాతిపెట్టబడడానికి (వ. 37), తనకు బదులు నీ దాసుడు కింహాము ను అప్పగిస్తాడు — సాధారణ పఠనం ప్రకారం అతని కొడుకు, అయితే వచనం అలా చెప్పదు; 1 రాజులు 2:7 గిలాదు వాడైన బర్జిల్లయి కుమారులు గురించి మాట్లాడుతుంది. దావీదు కింహామును తీసుకుని, వృద్ధుణ్ణి ముద్దుపెట్టుకుని దీవించి (వ. 39), ఇంటికి పంపిస్తాడు. యిర్మీయా 41:17 బేత్లెహేము దగ్గర ఉన్న గెరూతు కింహాము గురించి చెబుతుంది; దావీదు అతణ్ణి అక్కడ కుటుంబ భూమిలో స్థిరపరిచాడేమో అని కొందరు ఊహిస్తారు. ఈ అధ్యయనం దాన్ని ఒక అవకాశంగా మాత్రమే ఇస్తుంది, అంతకు మించి కాదు.

పుస్తకమంతా సిద్ధం చేస్తూ వచ్చిన ఒక వాగ్వాదంతో అధ్యాయం ముగుస్తుంది. ఇశ్రాయేలువారు మా సహోదరులైన యూదావారు నిన్ను ఎందుకు దొంగిలించుకుని తెచ్చారని అడుగుతారు (వ. 41); ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠం ప్రకారం యూదా రాజు మాకు సమీపబంధువు అని జవాబిచ్చి, తాము లాభం పొందలేదని చెబుతుంది (వ. 42); ఇశ్రాయేలు రాజులో మాకు పది వంతులు ఉన్నాయి — ఒక్క గోత్రానికి పది గోత్రాలు — దావీదులో మీకంటే మాకే ఎక్కువ హక్కు ఉంది అంటుంది (కొన్ని ప్రాచీన అనువాదాల్లో మీకంటే మేమే జ్యేష్ఠులం అని ఉంది; ఈ అధ్యయనం ఏదీ ఎంచుకోకుండా ఆ పాఠభేదాన్ని గమనిస్తుంది). యూదావారు ఇశ్రాయేలువారి కంటే కఠినంగా మాట్లాడారు. కథకుడు రాజు పునఃస్థాపనతో కాదు, అతని ప్రజలు అతనికి అడ్డంగా ఒకరిపై ఒకరు అరుచుకోవడంతో అధ్యాయాన్ని ముగిస్తాడు.

ఈ అధ్యయనం ఈ వచనాన్ని అబ్షాలోము తిరుగుబాటుకూ షెబ తిరుగుబాటుకూ మధ్య ఉన్న కీలుగా చదువుతుంది. ఇశ్రాయేలు అబ్షాలోముకు పట్టాభిషేకం చేసింది (వ. 10); దావీదు వ్యక్తిగత విన్నపంతో యూదాను తిరిగి గెలుచుకున్నాడు (వ. 11-14); ఉత్తరం నిర్లక్ష్యానికి గురైనట్టు భావించి ఆ మాట చెబుతుంది; వెంటనే 20:1 వస్తుంది — దావీదులో మనకు పాలు లేదు. దాని కింద 2:4, 5:1-3 నాటి పాత బీటిక ఉంది, యూదా రాజు, ఇశ్రాయేలు రాజు, అది 1 రాజులు 12:16 లో దాదాపు షెబ మాటల్లోనే శాశ్వతంగా చీలిపోతుంది. పాఠకులు ఎవరి పక్షమూ తీసుకోకూడదు; కథకుడు తీసుకోడు. ఒక్క గోత్రపు బంధుత్వం వల్ల ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన రాజ్యం 7వ అధ్యాయపు నిబంధన కంటే ఎంతో పలచనిదానితో కలిసి ఉందని అతడు చూపిస్తాడు.