ಯೆಹೋವನು ನಾತಾನನನ್ನು ದಾವೀದನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. 11ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ದಾವೀದನು ಕಳುಹಿಸಿದವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; 12ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತದೆ. 7ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆಯೇ ನಾತಾನನು ಒಂದು ವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಈ ಸಾರಿ ಅವನು ಒಂದು ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಅದನ್ನು ತೀರ್ಪಿಗಾಗಿ ತಂದ ಒಂದು ವ್ಯಾಜ್ಯದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಮನುಷ್ಯರು, ಬಹಳ ಕುರಿದನಗಳಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನು, ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಕುರಿಮರಿಯ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ಬಡವನು; ಆ ಕುರಿಮರಿ ಮಗಳಂತೆ ಅವನ ಸಂಗಡಲೂ, ಅವನ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಗಡಲೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ... ಅವನ ಎದೆ ಮೇಲೆಯೇ ಒರಗಿಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು (ವ. 3). ಆ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಒಂದು ಮಗುವಿನಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕುರಿದನಗಳಿಂದ ಏನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಆ ಬಡವನ ಹೆಣ್ಣುಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನು (ವ. 4).

ಈ ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಕುರುಬನೂ ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯೂ ಕೇಳುವಂತೆ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ, ದಾವೀದನು ಇವೆರಡೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಚಿತ್ರದ ಸಂಯಮವನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ: ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನೇರವಾಗಿ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಅಥವಾ ಕೊಲೆಯ ಕುರಿತಾದುದಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವವನು, ತನ್ನದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಒಬ್ಬ ಬಡವನಿಗಿದ್ದ ಆ ಒಂದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರ ಕುರಿತಾದುದು. ನಾತಾನನು ಬೇರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು ಅದನ್ನೇ. ಮಗಳು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇಬ್ರಿಯ ಪದ ಬತ್ ಎಂದೂ, ಅದು ಬತ್ಷೆಬೆಯ ಹೆಸರಿನ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ ಎಂದೂ ಓದುಗರು ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಸ್ಪರ್ಶವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. 4ನೆಯ ವಚನಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ತನಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ಕಥೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೇನೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಸನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ದಾವೀದನು ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡು. ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯು ಕೂಡಲೇ, ಆಣೆಯಿಟ್ಟು ತೀರ್ಪು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಯೆಹೋವನ ಆಣೆ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಸಾಯಲೇಬೇಕು — ಕುರಿ ಕಳ್ಳತನಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಇದು ಹೆಚ್ಚು; ಅದು ಕೇಳಿದ್ದು ನಷ್ಟಭರ್ತಿ (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 22:1); ಮರಣದಂಡನೆಯು ದಾವೀದನದೇ, ಅವನ ಸ್ವಂತ ಹೃದಯದಿಂದ ಬಂದದ್ದು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನಾಲ್ಕರಷ್ಟನ್ನೂ ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ (ವ. 6), ಅವನು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ. ತನಗೆ ತಿಳಿಯದೆಯೇ ಅರಸನು ತನಗೆ ತಾನೇ ತೀರ್ಪುಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅಪರಾಧದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸರಿ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸರಿ, ಅದನ್ನು ಯೆಹೋವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಣೆಯಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ — ಮುಂದಿನ ವಚನದಲ್ಲಿ ತನಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಲಿರುವ ಅದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ.

ದಾವೀದನ ನಾಲ್ಕರಷ್ಟು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಬಿತ್ತು ಎಂದು ಓದುಗರು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಆ ಮಗು, ಅಮ್ನೋನನು (13:28-29), ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು (18:14-15), ಅದೋನೀಯನು (1 ಅರಸುಗಳು 2:25) — ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಮಕ್ಕಳು ಸತ್ತರು. ಪಾಠವು ತಾನೇ ಆ ಗೆರೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಕಥೆಗಾರನ ಯೋಜನೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಅನೇಕರು ಮಾಡಿರುವ ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಕಥೆಗಾರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದು, ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ಅಖಂಡವಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು — ಅಮಾಲೇಕ್ಯನಿಗೂ ರಿಮ್ಮೋನನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಒಂದು ತಾಸಿನೊಳಗೆ ತೀರ್ಪುಮಾಡಿದ ಅದೇ ಪ್ರಜ್ಞೆ — ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಅದರ ಅಂಚಿನವರೆಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಈಗ ಎರಡು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು.

ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನೀನೇ. ಇಬ್ರಿಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪದಗಳು, 11ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವೆಲ್ಲಾ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ಯೆಹೋವನು ಉತ್ತಮ ಪುರುಷದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಮೊದಲು ಹೇಳುವುದು ಅಪರಾಧವನ್ನಲ್ಲ, ತಾನು ಕೊಟ್ಟ ದಾನಗಳನ್ನು: ನಿನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರಿಗೆ ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದವನು, ಸೌಲನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕದಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿದವನು ನಾನೇ. ಇದಲ್ಲದೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಮನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದೆನು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಹಾಗೂ ಯೆಹೂದ ಕುಲಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ವಶಪಡಿಸಿದೆನು. ಇದೂ ಸಾಕಾಗಾದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆನು (ವ. 8). ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನ ಬಹಳ ಕುರಿದನಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟವುಗಳೇ. ಪಾಪವನ್ನು ಕೃಪೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿದೆ, ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಅದೇ (ವ. 9).

ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ — ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನೆಂಬ ಯಾವ ದಾಖಲೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಈ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಬಹುಶಃ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಭಾಷೆ: ಅರಸನ ಮನೆತನವು ಅವನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು (ಹೋಲಿಸಿ 3:7; 16:21-22). ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದನ್ನು ಒಂದು ಕಷ್ಟಕರ ಭಾಗವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ, ಸರಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ — ಸೌಲನದಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲವೂ ದೇವರ ದಾನದಿಂದ ದಾವೀದನದಾಯಿತು. ಅನಂತರ 9ನೆಯ ವಚನವು ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ: ನೀನು ಹಿತ್ತಿಯನಾದ ಊರೀಯನನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲಿಸಿ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವೆ — ಮೊದಲು ಕೊಲೆ, ಅನಂತರ ವ್ಯಭಿಚಾರ, ಭಾರದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ — ಊರೀಯನನ್ನು ಅಮ್ಮೋನಿಯರ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲಿಸಿ. ಪತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿದ ಏರ್ಪಾಡು, ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬರುವ ಯಾರನ್ನೂ ಮೋಸಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಶಿಕ್ಷೆಯ ತೀರ್ಪು (ವ. 10-12) ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಅದರದೇ ನಾಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕತ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ: ನೀತಿಯ ಕತ್ತಿಯು ನಿನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ — 2 ಸಮುವೇಲನು ಪುಸ್ತಕದ ಉಳಿದ ಭಾಗವೆಲ್ಲಾ ಅದರ ದಾಖಲೆಯೇ: ಔತಣದಲ್ಲಿ ಅಮ್ನೋನನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು (13:28), ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು (18:14), ಅದರ ನಂತರ ಅದೋನೀಯನು (1 ಅರಸುಗಳು 2:25). ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ: ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ತೆಗೆದು ನಿನ್ನೆದುರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಡುವೆನು. ಅವನು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಕೂಡ ಮಲಗುವನು — ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಗುಡಾರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಮುಂದೆಯೇ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಉಪಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ಸಂಗಮಿಸಿದಾಗ (16:22) ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ನೆರವೇರಿತು, ಅದು 11:2ರ ಅದೇ ಮಾಳಿಗೆ. ನೀನು ಅದನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಿರುವೆ. ನಾನು ಹೇಳುವ ಮಾತಾದರೋ ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಮುಂದೆ ಹಗಲಿನಲ್ಲೇ ನೆರವೇರುವುದು (ವ. 12).

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಈ ವಚನವು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. 9ನೆಯ ವಚನವು ಯೆಹೋವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಎಂದು ಹೇಳಿತ್ತು; ಈಗ ಯೆಹೋವನನ್ನೇ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವರು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೊನೆಗೆ, ದೇವರನ್ನು ಅಲ್ಪವಾಗಿ ಎಣಿಸುವುದೇ, ಪ್ರವಾದಿಯು ಅದಕ್ಕೆ ಅದೇ ಹೆಸರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ತೀರ್ಪು ಯಾವುದಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅದು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ, 7ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಮುರಿಯುವುದೂ ಅಲ್ಲ; ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತ್ತು: ಅವನು ಅಕ್ರಮ ಮಾಡಿದರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ಬೆತ್ತದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಿಸುವೆನು (7:14), ಇದೇ ಆ ಬೆತ್ತ. ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಮನುಷ್ಯರ ಬೆತ್ತ. ಸೌಲನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ನಿಷ್ಠೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆ (7:15) ಇವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಶಿಕ್ಷೆಯು ಪೂರ್ಣ ಭಾರದಿಂದ ಆ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ನಾನು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಬ್ರಿಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪದಗಳು; ನೆಪವಿಲ್ಲ, ವಿವರಣೆಯಿಲ್ಲ, ಬತ್ಷೆಬೆಯ ಅಥವಾ ಊರೀಯನ ಅಥವಾ ಯೋವಾಬನ ಪ್ರಸ್ತಾಪವೂ ಇಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಸೌಲನ ನಾನು ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ (1 ಸಮುವೇಲನು 15:24, 30) ಎಂಬುದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಡಿರಿ; ಅದು ಕಾರಣಗಳೊಂದಿಗೂ ಹಿರಿಯರ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಮಾನವನ್ನುಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೂ ಬಂತು; ಇಬ್ಬರು ಅರಸರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ವಾಕ್ಯದ ಉದ್ದದಲ್ಲಿದೆ. 51ನೆಯ ಕೀರ್ತನೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ — ದಾವೀದನು ಬತ್ಷೆಬಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ನಾತಾನನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ — ಆ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿಸುತ್ತದೆ, ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಾಗಿಯೇ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ನಿನಗೇ, ಕೇವಲ ನಿನಗೇ ತಪ್ಪುಮಾಡಿದ್ದೇನೆ (ಕೀರ್ತನೆಗಳು 51:4) ಎಂಬುದು ದಾವೀದನು ನಾತಾನನಿಗೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದರ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪ.

ಯೆಹೋವನು ನಿನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದಾನೆ, ನೀನು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ವ್ಯಭಿಚಾರಕ್ಕೆ ಮರಣವನ್ನು ವಿಧಿಸಿತ್ತು (ಯಾಜಕಕಾಂಡ 20:10), ಕೊಲೆಗೂ ವಿಧಿಸಿತ್ತು (ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 35:31, ಅದು ಕೊಲೆಗಾರನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ಈಡನ್ನೂ ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ); ದಾವೀದನೇ 5ನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನು ಆಣೆಯಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದನು. ಈ ಮಾತು ಕೃಪೆ, ಅರಿಕೆಯ ಅದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಹ (also) ಎಂಬ ಪದವಿದೆ, ಕ್ಷಮೆಯು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತೋ ಎಂಬಂತೆ. ಪಾಠವು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾವ ಬಲಿಯನ್ನೂ ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ, ಯಾವ ವಿಧಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಒಂದು ಅರಿಕೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಾತು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಅದು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. 32ನೆಯ ಕೀರ್ತನೆ, ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಅದು ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಾದರೆ, 13ನೆಯ ವಚನವು ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಧ್ವನಿ: ಯೆಹೋವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದ್ರೋಹವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವೆನು ಅಂದುಕೊಂಡು ... ನೀನು ನನ್ನ ಪಾಪಗಳ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿ.

ಕ್ಷಮೆಯು ಪರಿಣಾಮಗಳ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಓದುಗರು ಅದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಈ ವಚನದಲ್ಲೇ. ನೀನು ಈ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಯೆಹೋವನ ವೈರಿಗಳು ಆತನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ನಿಂದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ — ಯೆಹೋವನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಅರಸನು ಯೆಹೋವನ ವೈರಿಗಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಏನನ್ನೋ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಇಬ್ರಿಯ ಪಾಠವು ಈಗ ಇರುವಂತೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಓದಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ನೀನು ಯೆಹೋವನ ವೈರಿಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿರುವೆ, ಅನೇಕರು ಇದನ್ನು 10ನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಯೆಹೋವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿರುವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಲಿಪಿಕಾರರು ಮೃದುಗೊಳಿಸಿದ ರೂಪವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿರುವ ಮಗುವು ಸತ್ತೇ ಹೋಗುವುದು. ತಂದೆಯ ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಮಗು ಏಕೆ ಸಾಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಪಾಠವು ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ತೀರ್ಪನ್ನೂ, ತಂದೆಯು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕಳೆದ ಏಳು ದಿನಗಳನ್ನೂ, ಮರಣವನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಾಠವು ತೋರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಮಗು ಜೀವದಿಂದಿದ್ದ ತನಕ ದಾವೀದನು ಆ ತೀರ್ಪನ್ನು ಅಂತಿಮವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಿಲ್ಲ: ಒಂದು ವೇಳೆ ಯೆಹೋವನು ಕೃಪೆಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು ಉಳಿಸಾನು ಅಂದುಕೊಂಡು (ವ. 22). ಅವನು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದನು, ಏಳಲೇ ಇಲ್ಲ (ವ. 16-17), ಕಥೆಗಾರನು ಏಳು ದಿನಗಳ ತನಕ ಓದುಗನೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಹಿಡಿದಿರುವ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಓದುಗರೂ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು: ಪಾಪವು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಮಗು ಸತ್ತಿತು. ಶಾಸ್ತ್ರವು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸೂತ್ರವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಈ ಅಧ್ಯಯನವೂ ಬಗೆಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕತ್ತಿ, ಹೆಂಡತಿಯರು, ಮಗು — ಮೂರನ್ನೂ ಒಂದೇ ದೈವೋಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದೂ, ಅರಸನು ಮೂರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು ಎಂದೂ ಅದು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ.

ಸೇವಕರು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಹೆದರುತ್ತಾರೆ (ವ. 18); ಅವರ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು (ವ. 19) ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಅವರು ಹೌದು ಸತ್ತುಹೋಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತರ ಶೋಕವನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗು ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಸಾಲು: ನೆಲದಿಂದೆದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತೈಲ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ಯೆಹೋವನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು ... ಊಟಮಾಡಿದನು. ಯೆಹೋವನ ಮಂದಿರ ಎಂದರೆ 6:17ರ ಗುಡಾರ; ದೇವಾಲಯವು ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮೊದಲು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅನಂತರ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ, ಅನಂತರ ಆಹಾರಕ್ಕೆ. ಸೇವಕರಿಗೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ (ವ. 21) — ಜೀವಂತನಿಗಾಗಿ ದುಃಖ, ಸತ್ತವನಿಗಾಗಿ ಶಾಂತತೆ — ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ದಾವೀದನಿಗೆ ವಿವರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆ ವಿವರಣೆಯು (ವ. 22-23) ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಕುರಿತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅತ್ಯಂತ ನೇರವಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಮಗು ಜೀವದಿಂದಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಏನನ್ನಾದರೂ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದಿತ್ತು; ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತರುವುದು ನನ್ನಿಂದಾದೀತೆ? ತೀರ್ಪು ನೆರವೇರಿದ ನಂತರ ದಾವೀದನ ಮೊದಲ ಕೃತ್ಯವು ಆರಾಧನೆ, ಅಸಮಾಧಾನವಲ್ಲ ಎಂದೂ, ಇವನೇ 51ನೆಯ ಕೀರ್ತನೆಯ ಮನುಷ್ಯನು ಎಂದೂ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ — ನಿನಗೆ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲ ... ಕುಗ್ಗಿದ ಮನಸ್ಸೇ ದೇವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಯಜ್ಞ — ನೆಲದಿಂದ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಶಿಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟೂ ಇದ್ದಾನೆ, ಅದನ್ನು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನು ಯೆಹೋವನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ನಾನಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೇ ಹೊರತು ಅವನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ವಾಕ್ಯವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ದಾರಿಯಾಗಿ ಮರಣದ ಕುರಿತಾದುದು: ಎಲ್ಲರೂ ಹೋಗುವಲ್ಲಿಗೆ ಮಗು ಹೋಗಿದೆ, ದಾವೀದನೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವನು, ಆ ದಾರಿಯು ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಓದುಗರು ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಸಾಯುವ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ದೇವರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದೂ ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಇರುವುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದನು ಎಂದೂ ಹೇಳುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಮಾತಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಅನೇಕ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ; ಈ ವಚನವು ತಾನೇ ಹೇಳುವುದು ದಾವೀದನು ಮರಣದಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಸೇರುವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಏನನ್ನು ಕಾಣುವರು ಎಂಬುದನ್ನಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ವಚನವು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುವುದು ದಾವೀದನ ಸ್ವಂತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು: ಅವನು ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿರುವ ಮಗುವು ಸತ್ತೇ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಏಳು ದಿನ ಬೇಡಿಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನು, ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಕಹಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಆ ಮರಣವು ಇದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಚಿಕ್ಕದೆಂದು ನಟಿಸದೆ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿರುವ ಓದುಗರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಈ ವಚನವು ಒಂದು ಪಾಠವಲ್ಲ, ಒಂದು ಜೊತೆ. ಅನಂತರ ಕಥೆಗಾರನು ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಲಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ (ವ. 24), ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಬತ್ಷೆಬೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂತೈಸಿ — ಈಗ ಆಕೆಗೆ ಆಕೆಯ ಹೆಸರೂ ಆಕೆಯ ಸ್ಥಾನವೂ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಊರೀಯನ ಹೆಂಡತಿ ಎಂದಲ್ಲ; ಕಥೆಗಾರನು ಆಕೆಯನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ದಾವೀದನ ಮನೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ತೀರ್ಪಿನ ನಂತರ ಈ ವಿವಾಹದ ಕುರಿತು ಹೇಳಲಾದ ಮೊದಲ ವಿಷಯವು ಸಂತೈಸುವಿಕೆ. ಆಕೆಯು ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಾಗ ದಾವೀದನು ಅವನಿಗೆ ಸೊಲೊಮೋನನು ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು — ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶಾಲೋಮ್, ಅಂದರೆ ಸಮಾಧಾನ, ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 22:9 ಅವನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುವೆನು ಎಂಬ ವಾಗ್ದಾನದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತದ ಸ್ವಂತ ವಿವರಣೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಯೆಹೋವನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದನು. ಕತ್ತಿ, ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ಸತ್ತ ಮಗುವಿನ ನಂತರ, ಈ ಮನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಮುಂದಿನ ಮಾತು, ಅದರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ದೇವರು ಪ್ರೀತಿಸಿದನು ಎಂಬುದೇ.

25ನೆಯ ವಚನ: ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ನಾತಾನನು ಯೆಹೋವನು ತನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆ ಯೆಹೋವನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಯೆದೀದ್ಯ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು — ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನೀನೇ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಅದೇ ಪ್ರವಾದಿಯ ಮೂಲಕ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡನೆಯ ಹೆಸರು. ಈ ಹೆಸರು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆಂದೂ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; 7ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲಿರುವ ಮಗುವಿನ ಕುರಿತು ದೇವರ ಖಾಸಗಿ ಮಾತಾಗಿ ಅದು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ (7:13). ಕಥೆಗಾರನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುಗರು ಗಮನಿಸಬೇಕು: ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮಗನು, ಯಾರ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುವುದೋ ಅವನು, ದಾವೀದನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸ್ತ್ರೀಗೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತಾಯನು 1:6 ಎರಡೂ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೃಪೆಯು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶುದ್ಧವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಇದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

10ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಯುದ್ಧವು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಯೋವಾಬನು ಹೊಳೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (ವ. 27) — ನದಿಯ ಬಳಿಯ ಕೆಳಗಿನ ಊರು, ಅಥವಾ ನೀರಿನ ಸರಬರಾಜು — ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವಂತೆ ದಾವೀದನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದನ್ನು ನಾನೇ ಹಿಡಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಬರುವುದು (ವ. 28): ಅರಸನ ಪತ್ರವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯು ಈಗಲೂ ಜಯವನ್ನು ಅರಸನಿಗೇ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಪಾಠವು ದಾಖಲಿಸುವಂತೆಯೇ ಈ ಅಧ್ಯಯನವೂ ಆ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅರಸನ ಕಿರೀಟ, ಒಂದು ತಲಾಂತು ಬಂಗಾರದಷ್ಟು ತೂಕದ್ದು (ವ. 30) — ಕೆಲವರು ಮಲ್ಕಾಮ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅಮ್ಮೋನಿಯರ ದೇವತೆ, ಅದರ ಮೂರ್ತಿಯು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ತಲೆಗಿಂತ ಅಷ್ಟು ಭಾರವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊರಬಲ್ಲದಾಗಿತ್ತು — ದಾವೀದನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಈ ಓದು ತೆರೆದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ.

ಅನಂತರ ಈ ವಚನ. KJV ಪಾಠದ ಪ್ರಕಾರ ದಾವೀದನು ಅವರನ್ನು ಗರಗಸಗಳ ಕೆಳಗೂ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಲುಬೆಗಳ ಕೆಳಗೂ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊಡಲಿಗಳ ಕೆಳಗೂ ಹಾಕಿ, ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಆವಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು — ಇದು ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಮರಣದಂಡನೆಯ ವರ್ಣನೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಇಬ್ರಿಯವನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಓದಬಹುದು, ಈಗ ಅನೇಕರು ಹಾಗೆಯೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ಅವನು ಅವರನ್ನು ಗರಗಸ, ಗುದ್ದಲಿ, ಕೊಡಲಿಗಳ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದನು, ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಆವಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಂದ ದುಡಿಸಿದನು — ಬಲವಂತದ ದುಡಿಮೆ, ಸೋತ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬರುವ ಗತಿ (ಹೋಲಿಸಿ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 20:11). KJV ಪಾಠದಲ್ಲಿ 1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 20:3 ಅವರನ್ನು ಗರಗಸಗಳಿಂದ ಕೊಯ್ದನು ಎಂದಿದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಇಬ್ರಿಯವನ್ನೂ ಅನೇಕರು ದುಡಿಮೆ ಎಂದೇ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಎರಡನ್ನೂ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ, ಯಾವುದನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾವ ಓದಿನ ಪ್ರಕಾರವಾದರೂ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಇದನ್ನು ಯಾವ ಟೀಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ವರದಿಮಾಡುತ್ತದೆ.