వరదల్లో, ఒక మనిషి ఇంకా నిలబడగలిగే, కానీ నీరు గడ్డం వరకు వచ్చి, కాళ్ల కింది నేల మెత్తని బురదగా మారిన ఒక దశను రక్షక సిబ్బంది వర్ణిస్తారు. వారు ఇంకా మునిగిపోవడం లేదు, అయినా ప్రతి కదలిక పరిస్థితిని మరింత దిగజారుస్తుంది, వారు తమను తాము విడిపించుకోలేరు. కీర్తన 69 సరిగ్గా అక్కడే మొదలవుతుంది. కవి మెడ వరకు మునిగి ఉన్నాడు, పాదాలు కూరుకుపోతున్నాయి, సహాయం కోసం ఎదురుచూసి కళ్లు క్షీణిస్తున్నాయి. ఆ జలాలు ద్వేషం, అవమానం, ఒంటరితనంతో మునిగిపోయిన ఒక జీవితాన్ని చిత్రిస్తాయి — వాటిలో నుండి లేచే ప్రార్థన పచ్చిగా, నిజాయితీగా, కొన్నిసార్లు దిగ్భ్రాంతికరంగా ఉంటుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: దేవుని పట్ల నమ్మకత్వం దీవెనను మాత్రమే కాక శ్రమను కూడా తేగలదని ఇశ్రాయేలు రాజు, ప్రజలు నేర్చుకోవడాన్ని మూడవ అంకం చూపుతుంది. కీర్తన 69 వక్త సరిగ్గా తన భక్తి కారణంగానే ఎగతాళి చేయబడతాడు: దేవుని మందిరం పట్ల ఆసక్తి అతణ్ణి తినివేసింది. దావీదు జీవిత చివరి భాగం దగ్గర చదవబడే ఇది నీతిమంతుడైన బాధితునికి స్వరం ఇస్తుంది — తర్వాత క్రొత్త నిబంధన ఈ వ్యక్తిని యేసులో చూస్తుంది; ఆయన దేవాలయాన్ని శుద్ధి చేసినప్పుడు ఆయన శిష్యులు ఈ కీర్తనను జ్ఞాపకం చేసుకున్నారు (యోహాను 2:17).
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: అన్యాయంగా శ్రమపడుతున్నవారికి అన్నిటినీ — భయం, దుఃఖం, ఆగ్రహం కూడా — దేవుని ఎదుట కుమ్మరించడానికి అనుమతి ఇవ్వడం; అలాంటి నిజాయితీ చేదుతో కాక స్తుతితో ముగియగలదని చూపించడం.
- 69:1–4 — వరదతో ప్రారంభం: మెడ వరకు నీరు, కాలు నిలిపే చోటు లేదు, మొర్రపెట్టి గొంతు ఎండిపోయింది. కారణం లేకుండా అతణ్ణి ద్వేషించేవారు అతని తల వెంట్రుకల కంటే ఎక్కువ; తాను ఎన్నడూ దొంగిలించని దాన్ని తిరిగి చెల్లించేలా అతను బలవంతం చేయబడతాడు.
- 69:5–12 — అతను తన సొంత బుద్ధిహీనతను దేవుని ఎదుట ఒప్పుకుంటాడు, తర్వాత తన అవమానాన్ని వివరిస్తాడు: దేవుని నిమిత్తమే అతను అవమానించబడుతున్నాడు, తన సోదరులకు కూడా పరాయివాడయ్యాడు. అతని ఉపవాసం, గోనెపట్ట అతణ్ణి పట్టణ గుమ్మం దగ్గర కూర్చునేవారి మాటలకు, తాగుబోతుల పాటకు గురి చేస్తాయి.
- 69:13–21 — తగిన సమయంలో ప్రార్థన: బురదలో నుండి నన్ను విడిపించు, గుంట తన నోరు నా మీద మూయనివ్వకు. అవమానాలు అతని హృదయాన్ని విరిచాయి; అతను ఆదరణ కోసం చూశాడు, ఏదీ దొరకలేదు. బదులుగా వారు అతనికి ఆహారంగా విషం, దాహానికి పులిసిన ద్రాక్షారసం ఇచ్చారు.
- 69:22–28 — శాపాలు: వారి బల్ల ఉచ్చుగా మారాలి, వారి కళ్లు చీకటి కావాలి, వారి నివాసం పాడుబడాలి, సజీవుల గ్రంథం నుండి వారి పేరు తుడిచివేయబడాలి. పాఠం ఈ పంక్తులను మెత్తబరచదు; వాటిని చదవడం కష్టం.
- 69:29–36 — స్తుతి వైపు మలుపు: దీనుడై, బాధలో ఉన్నా, అతను పాటతో దేవుణ్ణి స్తుతిస్తాడు — బలిగా అర్పించిన ఎద్దు కంటే అది దేవునికి ఎక్కువ ప్రీతికరం. దీనులు సంతోషిస్తారు, ఆకాశం, భూమి స్తుతిస్తాయి; దేవుడు సీయోనును రక్షించి, యూదా పట్టణాలను తిరిగి కడతాడు.
- నిజాయితీగల విలాపం: న్యాయం కోసం ఒక బాధితుని పచ్చి మొర — చర్యగా కాక దేవునికి చెప్పబడినది; బాధితులు తమ కోపాన్ని ప్రార్థనగా చెప్పుకునేలా భద్రపరచబడినది.
- నిబంధన న్యాయం: వ్యక్తిగత పగ తీర్చుకోవడం కోసం కాక, తన సంకల్పాలను వ్యతిరేకించేవారి మీద దేవుడు తన సొంత తీర్పును అమలు చేయాలని కీర్తనకారుడు అడుగుతున్నాడు.
- ఒక తొలి నైతికత: శాపాలు నైతిక అవగాహనలోని ఒక దశను ప్రతిబింబిస్తాయి; తర్వాతి బోధ, ముఖ్యంగా యేసు బోధ, దానిని దాటి ముందుకు వెళ్తుంది.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 69:13 · కాబట్టి ఏమిటి: తాము కోపంగా లేమని నటించమని కీర్తన 69 పాఠకులను అడగదు. దాని శాపాలు ప్రార్థనలు, చర్యలు కావు: బాధితుడు తానే పగ తీర్చుకోకుండా, న్యాయం కోసమైన తన ఆరాటాన్ని దేవునికి అప్పగిస్తాడు. క్రైస్తవులు ఈ మాటలను తన శత్రువుల కోసం యేసు చేసిన ప్రార్థన పక్కన కూడా పట్టుకోవలసి వచ్చింది. కీర్తన నిజాయితీ ఆగ్రహానికీ, దాని అవతల ఉన్న సుదీర్ఘ మార్గానికీ రెండిటికీ చోటిస్తుంది.