మనలో చాలా మంది ఈ తీర్మానం చేసుకున్నాం: ఈసారి నేను ఏమీ మాట్లాడను. కుటుంబ సమావేశంలో, దురుసైన అధికారి ఎదుట, తప్పు మనిషి గెలుస్తున్న గదిలో — నా నాలుకను అదుపులో ఉంచుకుంటాను. ఏమి జరుగుతుందో కూడా మనలో చాలా మందికి తెలుసు. మాటలు గుండెలో కూర్చుని వేడెక్కుతాయి, చివరకు ఎలాగైనా బయటకు వచ్చేస్తాయి. కీర్తన 39 ఆ తీర్మానంతో, ఆ మంటతో మొదలవుతుంది. కానీ కీర్తనకారుడు చివరకు మాట్లాడినప్పుడు, అతను తన చుట్టూ ఉన్న మనుషుల మీద అరవడు. చాలా పెద్ద ప్రశ్నతో దేవుని వైపు తిరుగుతాడు: నాకు నిజంగా ఎంత కాలం ఉంది?
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇశ్రాయేలు కథ (మూడవ అంకం) దేశంలో పరదేశులుగా, అతిథులుగా ఉన్న మనుషులతో నిండి ఉంది — కనానులో సమాధి కోసం స్థలం కొన్న అబ్రాహాము, దేశం దేవునిదని జ్ఞాపకం చేయబడిన ఇశ్రాయేలు. కీర్తన 39 దానిని ఆత్మలోకి తీసుకువెళ్తుంది: 'నా పితరులందరిలాగే నేను నీ దగ్గర పరదేశిని, అతిథిని.' మానవ జీవితం కోసం అది వాడే పదం హెవెల్ — ఊపిరి, ఆవిరి — ప్రసంగి అంతటా ప్రతిధ్వనించే పదం; అది తెరిచి విడిచిపెట్టే ప్రశ్నలు మరణానికి అవతల ఉన్న క్రొత్త నిబంధన నిరీక్షణ వైపు ముందుకు నెడతాయి.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: మానవ బలహీనతను — చిన్న జీవితం, మౌనపు శ్రమ, పాపం — నేరుగా ఎదుర్కోవడం; ప్రార్థన ఇంకా ఆనందానికి దారి కనుగొనలేనప్పుడు కూడా దేవునిలో ఆశ ఉంచడం.
- 39:1–3 — దుష్టులు దగ్గర ఉన్నంతసేపు నా మార్గాలను కాపాడుకుంటాను, నా నోటికి చిక్కం వేసుకుంటాను. అతను మౌనంగా ఉంటాడు, మంచి మాట కూడా మాట్లాడడు — అతని వేదన పెరుగుతుంది, అతని హృదయం లోపల మండుతుంది, చివరకు అతను మాట్లాడవలసి వస్తుంది.
- 39:4–6 — యెహోవా, నా అంతాన్నీ నా దినాల కొలతనూ నాకు చూపించు. జీవితకాలం కొన్ని బెత్తెల పొడవు, దేవుని ఎదుట ఏమీ కాదు; ప్రతి మనిషీ, స్థిరంగా నిలబడినా, కేవలం ఒక ఊపిరి. మనుషులు హడావుడిగా తిరుగుతూ, దానిని ఎవరు కూర్చుకుంటారో తెలియకుండానే సంపదను పోగు చేస్తారు.
- 39:7–11 — 'ప్రభూ, ఇప్పుడు నేను దేని కోసం కనిపెట్టుకోవాలి? నా ఆశ నీలోనే ఉంది.' తన పాపాల నుండి విడిపించమని, బుద్ధిహీనులకు ఎగతాళిగా చేయవద్దని అతను అడుగుతాడు. దేవుని చేయి తనపై ఉందని అతను అంగీకరిస్తాడు, అది తొలగిపోవాలని వేడుకుంటాడు — దేవుని శిక్షణ చిమ్మెటలా, మనుషులు విలువైనవిగా ఎంచేవాటిని తినివేస్తుంది.
- 39:12–13 — నా మొర విను, నా కన్నీళ్లకు మౌనంగా ఉండకు; నేను నీ అతిథిని, దాటిపోయే బాటసారిని. తర్వాత ఆశ్చర్యపరిచే చివరి పంక్తి: నేను వెళ్లిపోయి ఇక లేకుండా పోకముందు మళ్లీ చిరునవ్వు నవ్వేలా, నా వైపు నుండి నీ చూపు తిప్పుకో.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 39:7 · కాబట్టి ఏమిటి: స్తుతి వైపు మలుపు లేకుండా ముగిసే అతి కొద్ది కీర్తనల్లో ఇది ఒకటి; ఆ నిజాయితీ ఒక వరం. విశ్వాసానికి ప్రతిసారీ చక్కని ముగింపు అవసరం లేదు. జీవితం ఎంత కాలమని అడగడానికి, దేవుని చేయి బరువుగా అనిపించడానికి, అయినా 'నా ఆశ నీలోనే ఉంది' అని చెప్పడానికి దానికి అనుమతి ఉంది. దుఃఖిస్తున్న, వృద్ధాప్యంలోకి వెళ్తున్న, లేదా కేవలం అలసిపోయిన ఎవరికైనా, అసంపూర్ణమైన ప్రార్థన చేయడానికి ఇది అనుమతి.