స్తుతించమని అన్నీ పిలువబడతాయి

పెద్ద కుటుంబ వేడుకలో ఎవరో ఒకరు ఎప్పుడూ గ్రూప్ ఫోటో బాధ్యత తీసుకుంటారు. అందరూ పిలువబడతారు: ముందు కుర్చీల్లో తాతయ్యలూ అమ్మమ్మలూ, వ్యాపారం మాట్లాడుతున్న మామయ్యలూ, బంధువుల పిల్లలూ, పారిపోతూనే ఉండే చిన్నారీ, వంటింట్లోని వంటవాడు కూడా. ఎవరూ లేకుండా పోనప్పుడే ఫోటో పూర్తయినట్టు అనిపిస్తుంది. కీర్తన 148 విశ్వపు ఆ ఫోటో. అది అత్యున్నత ఆకాశాల్లో మొదలై కిందికి సాగుతుంది — దేవదూతలు, నక్షత్రాలు, వాన మేఘాలు, సముద్ర జలచరాలు, అగ్నీ వడగళ్లూ, కొండలూ పండ్ల చెట్లూ, అడవి జంతువులూ పక్షులూ — తర్వాత రాజులు, యువకులూ యువతులూ, వృద్ధులూ పిల్లలూ. ఫోటోలో అందరూ ఉన్నారు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: క్రమంగా చేయబడిన లోకం గురించిన కథను ఆదికాండము 1 చెప్పింది: ఆకాశాలు, జలాలు, నేల, జీవులు, మానవులు. కీర్తన 148 అదే నిచ్చెన వెంబడి నడుస్తుంది, ప్రతి మెట్టునూ తన సృష్టికర్తకు జవాబివ్వమని ఆహ్వానిస్తుంది. పాపం, తీర్పు, చెర తర్వాత, పాత నిబంధన కథ ముగింపు దగ్గర, సృష్టి మూల ఉద్దేశం ఇంకా నిలిచే ఉందని కీర్తన నొక్కి చెబుతుంది: సమస్తమూ దేవుణ్ణి స్తుతించడానికే ఉన్నాయి. తర్వాత అది పాటను నడిపించేదిగా ఇశ్రాయేలు వైపు — 'ఆయనకు సమీపమైన' ప్రజ వైపు — కుదించుకుంటుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దేవదూతల నుండి వడగళ్ల తుఫానుల వరకు, పిల్లల వరకు సృష్టి అంతటినీ ఒకే ఆరాధనా కార్యంలోకి సమకూర్చడానికి; ఇశ్రాయేలు స్తుతిని ఆ మహా బృందగానం లోపల దాని స్వరంగా, కేంద్రంగా ఉంచడానికి.

• 148:1–6 — పై నుండి స్తుతి: దేవదూతలూ పరలోక సైన్యాలూ, సూర్యచంద్రులూ ప్రకాశించే నక్షత్రాలూ, అత్యున్నత ఆకాశాలూ వాటి పైన ఉన్న జలాలూ. ఇవ్వబడిన కారణం సృష్టే — దేవుడు ఆజ్ఞాపించాడు, అవి సృష్టించబడ్డాయి; అవి దాటని హద్దుతో ఆయన వాటిని వాటి స్థానాల్లో స్థిరపరిచాడు.
• 148:7–10 — కింది నుండి స్తుతి: సముద్ర జలచరాలూ అగాధాలూ, మెరుపులూ వడగళ్లూ, మంచూ పొగమంచూ, ఆయన మాట నెరవేర్చే తుఫాను గాలులూ, పర్వతాలూ కొండలూ, పండ్ల చెట్లూ దేవదారులూ, అడవి జంతువులూ సాధు జంతువులూ, పాకే జీవులూ పక్షులూ. మనుషులను భయపెట్టే శక్తులు కూడా గాయక బృందంలో సేవకులుగా చిత్రించబడ్డాయి.
• 148:11–13 — తర్వాత మానవజాతి, సమాజపు పై నుండి కింది వరకు: రాజులూ సకల ప్రజలూ, అధిపతులూ పాలకులూ, యువకులూ యువతులూ, వృద్ధులూ పిల్లలతో కలిసి. ఏ హోదాకూ మినహాయింపు లేదు, ఎందుకంటే దేవుని నామం మాత్రమే నిజంగా ఉన్నతమైనది, ఆయన వైభవం భూమ్యాకాశాల పైన ఉంది.
• 148:14 — చివరి మాట ఇశ్రాయేలు గురించి. దేవుడు తన ప్రజల కోసం — తనకు సమీపంగా ఉన్న భక్తుల కోసం — 'ఒక కొమ్మును హెచ్చించాడు' (బలానికి చిత్రం). విశ్వగీతం దానిని పాడడం నేర్చుకున్న చిన్న జనంతో ముగుస్తుంది.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 148:13  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ప్రకృతిని ఆరాధించడమూ కాదు, దానిని తృణీకరించడమూ కాదు — లోకాన్ని చూసే ఒక మార్గాన్ని కీర్తన ఇస్తుంది. నక్షత్రాలూ తుఫానులూ జంతువులూ దేవుళ్లు కావు, కానీ కేవలం వనరులు కూడా కావు; తమ సృష్టికర్తను ఘనపరచడానికి వాటికి వాటి సొంత విధానం ఉంది. ఆ ఆలోచన తర్వాత సృష్టి పట్ల క్రైస్తవ శ్రద్ధను తీర్చిదిద్దింది; అది ఇప్పటికీ వినయానికి ఆహ్వానిస్తుంది.