నేను ఏమి చెల్లించగలను?

అనేక భారతీయ ఇళ్లలో శుభవార్త మిఠాయిల పెట్టెతో వస్తుంది. పరీక్ష ఫలితం వస్తుంది, శస్త్రచికిత్స బాగా జరుగుతుంది, ఎంతో కాలంగా ఎదురుచూసిన ఉద్యోగ ఉత్తరం చేతికి వస్తుంది — పొరుగువారికీ ఆఫీసుకూ బంధువులకూ లడ్డూలు కొనడానికి ఎవరినో దుకాణానికి పంపుతారు. 'ఇది నా దగ్గరే ఉంచుకోలేనంత మంచి వార్త' అని చెప్పే విధానం అది. కీర్తన 116 మందిరానికి మోసుకువెళ్లిన ఆ మిఠాయిల పెట్టె. పాడేవాడు మరణపు పాశాల్లో చిక్కుకున్నాడు, మొరపెట్టాడు, అతని మొర వినబడింది. ఇప్పుడు బహిరంగంగా నిలబడి, ప్రశ్న సరళమైనది, కొంచెం నిస్సహాయమైనది: వీటన్నిటికీ నేను తిరిగి ఏమి ఇవ్వగలను?

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఈ చుట్టుపక్కల ఉన్న కీర్తనల్లో చాలావరకు ప్రజలందరి తరఫున మాట్లాడతాయి. కీర్తన 116 గాఢంగా వ్యక్తిగతమైనది — ఒకే స్వరం ఒకే విడుదలను చెబుతుంది — అయినా అది పస్కాలో సమాజమంతా పాడే హల్లెల్ లోపల ఉంది. పెద్ద కథలో ఆ స్థానం ముఖ్యం: ఐగుప్తు నుండి విడుదల గురించిన ఇశ్రాయేలు జాతీయ జ్ఞాపకం వ్యక్తిగత జీవితాల్లో జీవించబడాలి; వ్యక్తిగత కృతజ్ఞత దేవుని ప్రజల సమాజంలో అర్పించబడాలి.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: మరణం నుండి వ్యక్తిగత విడుదలను జవాబు పొందిన ప్రార్థన కథగా చెప్పడానికి; సరైన ప్రతిస్పందనను చూపడానికి: దేవుని పట్ల ప్రేమ, బహిరంగ కృతజ్ఞత, ఆయన ప్రజలందరి ఎదుట చెల్లించిన మొక్కుబడులు.

• 116:1–4 — నేను యెహోవాను ప్రేమిస్తున్నాను, ఎందుకంటే ఆయన నా మొర విన్నాడు. మరణపు పాశాల్లో, సమాధి వేదనలో చిక్కుకున్నట్టు పాడేవాడు వర్ణిస్తాడు; ఒకే ఒక నిస్సహాయ ప్రార్థన: యెహోవా, నా ప్రాణాన్ని రక్షించు.
• 116:5–11 — దేవుడు దయగలవాడు, నీతిమంతుడు, కనికరంగలవాడు; ఆయన సామాన్యులను కాపాడతాడు. కాబట్టి పాడేవాడు తన ప్రాణాన్ని విశ్రాంతికి తిరిగి రమ్మని చెబుతాడు. భయాందోళనలో, అందరూ అబద్ధికులే అనిపించినప్పుడు కూడా, అతను నమ్ముకుంటూనే ఉన్నాడు.
• 116:12–14 — యెహోవా చేసిన మేలంతటికీ నేను ఆయనకు ఏమి చెల్లించగలను? జవాబు ఒక చెల్లింపు కాదు, ఒక సంజ్ఞ: రక్షణ పాత్రను ఎత్తి, ఆయన నామాన్ని బట్టి మొరపెట్టి, సంక్షోభంలో చేసుకున్న మొక్కుబడులను అందరి ఎదుటా చెల్లించడం.
• 116:15–19 — దేవుని భక్తుల మరణం ఆయన దృష్టికి విలువైనది, ఖరీదైనది; ఆయన వారిని తేలికగా పోనివ్వడు. సంకెళ్ల నుండి విడిపించబడిన ఆయన సేవకుడిగా, పాడేవాడు యెరూషలేములోని మందిర ఆవరణలకు కృతజ్ఞతార్పణ తీసుకువస్తాడు.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 116:12  ·  కాబట్టి ఏమిటి: మరణానికి దగ్గరగా వెళ్లి వచ్చినవారు తర్వాత ప్రతిదీ ఒక బహుమానంలా అనిపిస్తుందని తరచుగా అంటారు. ఈ కీర్తన ఆ భావనకు ఒక రూపాన్ని ఇస్తుంది. కృపకు మీరు ప్రతిఫలం చెల్లించలేరు, కానీ దానిని బహిరంగంగా స్వీకరించవచ్చు, ఇతరులు వినేలా కృతజ్ఞతలు చెప్పవచ్చు, భయపడినప్పుడు చేసిన వాగ్దానాలను నిలబెట్టుకోవచ్చు. తర్వాత పౌలు 2 కొరింతీ పత్రిక 4:13లో దాని 'నేను నమ్మాను, కాబట్టి మాట్లాడాను' అనే పంక్తిని అరువు తీసుకుంటాడు.