మా పితరులవలె మేము పాపం చేశాం

ప్రతి కుటుంబానికీ తన చరిత్రకు రెండు రూపాలు ఉంటాయి. ఒకటి పెళ్లిళ్లలో చెప్పబడుతుంది: ధైర్యం, త్యాగాలు, ఆశీర్వాదాలు. మరొకటి అర్ధరాత్రి బయటకు వస్తుంది — ఎవరో చివరకు నిజంగా ఏమి జరిగిందో చెప్పినప్పుడు: గొడవలు, తాగుడు, ఎవరూ మాట్లాడని సంవత్సరాలు. ఆరోగ్యకరమైన కుటుంబాలకు రెండూ అవసరం. కీర్తన 105 పెళ్లి ప్రసంగం. కీర్తన 106 అర్ధరాత్రి నిజాయితీ. అది అదే చరిత్ర గుండా — ఐగుప్తు, సముద్రం, అరణ్యం — నడుస్తూ, దాదాపు ప్రతి మలుపులోనూ 'మేము' మరచిపోయామని, తిరుగుబాటు చేశామని, ఇతర దేవుళ్ల వెంట పడ్డామని ఒప్పుకుంటుంది. అయినా దేవుడు వింటూనే ఉన్నాడు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో ఇశ్రాయేలు కథ ఒక వీరుడి ఎదుగుదల కాదు; అది విశ్వాస్యుడైన దేవుని, అవిశ్వాసులైన ప్రజల కథ. కీర్తన 106 దానిని సూటిగా చెబుతుంది; రెండవ అంకంలోని పతనాన్ని ఇశ్రాయేలు సొంత జ్ఞాపకంలోకి తెస్తుంది. దాని ముగింపు విన్నపం — 'జనాల్లో నుండి మమ్మల్ని సమకూర్చు' — చెర వైపు, తిరిగి రావడం వైపు చూస్తుంది; రక్షణ పదే పదే విఫలమయ్యే ఒక ప్రజకు అతీతంగా రావాలన్న కొత్త నిబంధన వాదన వైపు చూపుతుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: స్తుతించడంతో పాటు ఒప్పుకోవడం కూడా ఇశ్రాయేలుకు నేర్పడం. ఇది జాతి గతాన్ని పాపం, కనికరం అనే ఒక నమూనాగా తిరిగి చెబుతుంది; ఆరాధించే సమాజం ఆ గతాన్ని 'మనది' అని ఒప్పుకుంటూనే దేవుని నిత్యమైన కృపలో నిరీక్షించగలిగేలా.

• 106:1–5 — ఎప్పటికీ నిలిచే ప్రేమ కోసం స్తుతితో కీర్తన మొదలవుతుంది; తర్వాత ఒక వ్యక్తిగత విన్నపం: నీవు నీ ప్రజలకు దయ చూపినప్పుడు నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకో, నేను కూడా వారి మేలులో పాలుపంచుకునేలా.
• 106:6–12 — 'మా పితరులవలె మేము పాపం చేశాం'. ఐగుప్తులో వారు ఆయన అద్భుతాలను గ్రహించలేదు, సముద్రం దగ్గర కూడా తిరుగుబాటు చేశారు; అయినా ఆయన తన నామం కోసం వారిని రక్షించాడు. వారు ఆయన మాటలను నమ్మి పాడారు — అయితే కొంతకాలం మాత్రమే.
• 106:13–33 — అరణ్యపు చిట్టా: ఆహారం కోసం ఆశ, మోషే అహరోనులపై అసూయ, దాతాను అబీరాములను భూమి మింగివేయడం, హోరేబులో దూడ — మోషే 'అడ్డుగా' నిలబడడం, దేశాన్ని తిరస్కరించడం, ఫీనెహాసు జోక్యం చేసుకునే వరకు బయల్పెయోరుతో కలవడం, మెరీబా — అక్కడ మోషే స్వయంగా తొందరపడి మాట్లాడాడు.
• 106:34–46 — దేశంలో అది ఇంకా దిగజారుతుంది. వారు జనాలతో కలిసిపోయి, వారి విగ్రహాలను పూజించి, తమ పిల్లలను కూడా బలి ఇస్తారు; కాబట్టి దేవుడు వారిని వారి శత్రువులకు అప్పగిస్తాడు. అయినా ఎన్నోసార్లు ఆయన వారిని విడిపిస్తాడు, వారి మొర వింటాడు, తన నిబంధనను జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు, వారిని చెరపట్టినవారు వారిపై జాలిపడేలా చేస్తాడు.
• 106:47–48 — ముగింపు ప్రార్థన: మేము కృతజ్ఞతలు చెల్లించేలా మమ్మల్ని రక్షించి, జనాల్లో నుండి సమకూర్చు. 'యెహోవా... అనాది కాలం నుండి నిరంతరం స్తుతి పొందును గాక' అనే స్తోత్రం ఈ కీర్తనను, కీర్తనల గ్రంథపు నాలుగవ భాగాన్ని కూడా ముగిస్తుంది.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 106:6  ·  కాబట్టి ఏమిటి: సమాజాలకు, సంఘాలకు తమ చరిత్రను నిజాయితీగా చెప్పడం — 'వారు' మాత్రమే కాదు, 'మేము' తప్పు చేశాం అని చెప్పడం — కష్టం. కీర్తన 106 ఒప్పుకోలును ఆరాధనలో భాగం చేస్తుంది; అది నిందించే ప్రజలే దానిని పాడతారు. పాతిపెట్టకుండా ఒప్పుకోవలసిన కుటుంబ గతాన్ని గానీ జాతీయ గతాన్ని గానీ మోస్తున్న ఎవరికైనా అది మాటలు ఇస్తుంది; దాని పల్లవి ఇశ్రాయేలు విజయం కాదు, దేవుని సహనం కాబట్టి అది నిరీక్షణను సజీవంగా ఉంచుతుంది.