దేవుని అరచేతుల మీద చెక్కబడి

చాలామంది ఉపాధ్యాయులకూ నర్సులకూ పాస్టర్లకూ ఒక ప్రత్యేకమైన అలసట తెలుసు — పని గంటల వల్ల కాదు, తమ ప్రయాస ఎక్కడికీ చేరలేదన్న భావన వల్ల. 'నేను వ్యర్థంగా ప్రయాసపడ్డాను,' ఒక సుదీర్ఘ సంవత్సరం చివర ఎవరైనా అనవచ్చు, 'నా బలాన్ని ఊరికే ఖర్చు చేశాను.' యెషయా 49 దాదాపు అవే మాటలను దేవుని సేవకుని నోట పెడుతుంది. జవాబు ఊహించనిది. దేవుడు అతనికి కేవలం ధైర్యం చెప్పడు; బాధ్యతను పెద్దది చేస్తాడు. ఇశ్రాయేలును పునరుద్ధరించడం 'చాలా చిన్న విషయం.' సేవకుడు జనాంగాలకు వెలుగుగా ఉంటాడు. తర్వాత అధ్యాయం, తాను మరచిపోబడ్డానని భావిస్తున్న దుఃఖంలో ఉన్న ఒక తల్లి-పట్టణం వైపు తిరిగి, లేఖనంలోని అత్యంత మృదువైన చిత్రాల్లో ఒకదానితో ఆమెకు జవాబిస్తుంది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: కోరెషు పాత్ర ప్రకటించబడిన తర్వాత, యెషయా 40–55 ఇప్పుడు లోపలికి తిరుగుతుంది. 49–55 అధ్యాయాలు సేవకుని మీద, సీయోను మీద దృష్టి పెడతాయి; నాశనమైన ఆ పట్టణం బిడ్డలను కోల్పోయిన తల్లిగా చిత్రించబడుతుంది. నాలుగు 'సేవకుని గీతాల్లో' ఇది రెండవది. బైబిలు కథలోని మూడవ అంకంలో, ఇది ఇశ్రాయేలు పిలుపును తిరిగి అబ్రాహాముకు ఇచ్చిన, సకల జనాంగాలకు ఆశీర్వాదం అనే వాగ్దానం వరకు విశాలం చేస్తుంది; క్రొత్త నిబంధనలో పౌలు, బర్నబా తమ మిషన్‌ను వివరించడానికి అపొస్తలుల కార్యములు 13:47 లో దీనిలోని 'అన్యజనులకు వెలుగు' అన్న మాటను ఉదహరిస్తారు.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఇశ్రాయేలును దాటి భూదిగంతాల వరకు చేరే ఒక మిషన్‌ను సేవకునికి ఇవ్వడానికి; విడిచిపెట్టబడినట్టు భావిస్తున్న సీయోనుకు, పాలు తాగే బిడ్డను తల్లి మరచిపోలేనట్టే దేవుడు ఆమెను మరచిపోలేడని భరోసా ఇవ్వడానికి.

• 49:1–6 — సేవకుడు దూరపు ద్వీపాలతో మాట్లాడతాడు: గర్భం నుండే పిలువబడ్డాడు, అతని నోరు పదునైన ఖడ్గంలా చేయబడింది, అంబులపొదిలోని బాణంలా దాచబడ్డాడు. దేవుడు అంటాడు: 'నీవు నా సేవకుడవు, ఇశ్రాయేలూ.' తన ప్రయాస వ్యర్థమైందని అతడు భయపడతాడు, కానీ యాకోబును తిరిగి తీసుకురావడం చాలా చిన్న విషయమని దేవుడు జవాబిస్తాడు — అతడు జనాంగాలకు వెలుగుగా ఉంటాడు.
• 49:7–13 — జనాంగాలు తిరస్కరించినవాడు రాజులు లేచి నిలబడడం, అధిపతులు వంగి నమస్కరించడం చూస్తాడు. 'రక్షణ దినాన' దేవుడు దేశాన్ని పునరుద్ధరించి, బందీలతో 'బయటికి రండి' అంటాడు. వారికి ఆకలి గానీ దాహం గానీ ఉండదు; దూర దేశాల నుండి దారులూ రాజమార్గాలూ తెరుచుకుంటాయి, ఆకాశాలను పాడమని ఆజ్ఞాపించబడుతుంది.
• 49:14–21 — 'యెహోవా నన్ను విడిచిపెట్టాడు' అని సీయోను అంటుంది. దేవుడు జవాబిస్తాడు: తల్లి తన పాలు తాగే బిడ్డను మరచిపోగలదా? ఆమె మరచిపోయినా, 'నేను నిన్ను మరువను' — ఆయన ఆమెను తన అరచేతుల మీద చెక్కుకున్నాడు. ఆమె పిల్లలు ఎంత పెద్ద సంఖ్యలో తిరిగి వస్తారంటే దేశం మరీ ఇరుకుగా అనిపిస్తుంది.
• 49:22–26 — దేవుడు జనాంగాలకు ఒక సంకేతం ఎత్తుతాడు; వారు సీయోను కుమారులనూ కుమార్తెలనూ ఇంటికి మోసుకొస్తారు, రాజులు పెంచే తండ్రులుగా ఉంటారు. బలవంతుల దగ్గర నుండి కూడా బందీలు తిరిగి తీసుకోబడతారు, యెహోవాయే ఇశ్రాయేలు రక్షకుడూ విమోచకుడూ అని మనుషులందరూ తెలుసుకుంటారు.

ముఖ్య వచనం: యెషయా 49:15–16  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఈ అధ్యాయం రెండు రకాల నిస్పృహతో మాట్లాడుతుంది: తమ ప్రయాస వృథా అయిందని భావించే పనివారు, దేవుడు తమను పూర్తిగా మరచిపోయాడని భావించేవారు. మొదటిదానికి అది ఒక పెద్ద ఉద్దేశంతో, రెండవదానికి శాశ్వతత్వపు చిత్రంతో — అరచేతిలో చెక్కబడిన ఒక పేరుతో — జవాబిస్తుంది. ఏ జవాబూ బాధను తొలగించదు, కానీ రెండూ దానికి చివరి మాట ఇవ్వడానికి నిరాకరిస్తాయి.