వెనుదిరిగిన చరిత్ర

కుటుంబాలకు ఒక అధికారిక చరిత్ర ఉంటుంది — పెళ్లిళ్లలో, వార్షికోత్సవాల్లో చెప్పేది: ధైర్యవంతుడైన తాతగారు, కష్టకాలం, గౌరవ స్థాయికి ఎదగడం. తర్వాత కొన్నిసార్లు, మెరుగుపెట్టిన ఆ రూపంతో విసిగిపోయిన ఒక పెద్ద దానిని సూటిగా చెబుతారు: గొడవలు, భంగమైన వాగ్దానాలు, ఎవరూ ప్రస్తావించని విషయాలు. యెహెజ్కేలు 20 అలాంటి కథనమే. దేవుని నుండి ఒక మాట వస్తుందని ఆశిస్తూ చెరలో ఉన్నవారి నాయకులు అతని ఎదుట కూర్చున్నప్పుడు, వారికి ఇశ్రాయేలు జాతీయ కథ దొరుకుతుంది — కానీ గర్వించే రూపం కాదు. ఐగుప్తు, అరణ్యం, వాగ్దాన దేశం అన్నీ వెనుదిరగడం అనే ఒకే దీర్ఘ నమూనాగా మళ్లీ చెప్పబడతాయి; ఆ నమూనా ఆ గదిలో కూర్చున్న ప్రజల వరకు చేరింది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం నిర్గమాన్ని స్థాపక రక్షణగా తరచుగా కొనియాడింది. యెహెజ్కేలు 20 అవే సంఘటనలను ఎదురు దిశలో చదువుతుంది: ఐగుప్తులో ఉన్నప్పుడే ఇశ్రాయేలు విగ్రహాలను పట్టుకొని ఉంది, అరణ్యంలో రెండు తరాల్లోనూ తిరుగుబాటు చేసింది, దేశంలో కూడా అలాగే చేస్తూ వచ్చింది. అయినా ఈ అధ్యాయం రెండవ నిర్గమాన్ని వాగ్దానం చేస్తూ ముగుస్తుంది — జనాంగాల నుండి సమకూర్చడం, ఆయన పరిశుద్ధ పర్వతం మీద దేవుని సేవించే శుద్ధి చేయబడిన ప్రజ — చెర నుండి తిరిగి రావడం వరకు, ఇంకా ఆ తర్వాతి వరకు ముందుకు సాగే ఒక నిరీక్షణ.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: జనాంగాలతో కలిసిపోవాలనే చెరలోనివారి ఆశ ఒక పాత తిరుగుబాటుకు తాజా అధ్యాయమని బయటపెట్టడానికి; దేవుని పట్టుదల ఇశ్రాయేలు యోగ్యతతో కాక ఆయన సొంత నామంతో నడుస్తుందని చూపించడానికి — కాబట్టి పునరుద్ధరణ పూర్తిగా కృపే అవుతుంది.

• 20:1–4 — క్రీ.పూ. 591 ఆగస్టులో ఇశ్రాయేలు పెద్దలలో కొందరు యెహోవా దగ్గర విచారించడానికి వస్తారు. దేవుడు నిరాకరిస్తాడు: వారిచేత తాను విచారించబడడు. దానికి బదులుగా వారి పూర్వికుల హేయమైన క్రియలతో యెహెజ్కేలు వారిని ఎదుర్కోవాలి.
• 20:5–26 — మూడు దశల్లో చరిత్ర. ఐగుప్తులో దేవుడు ఇశ్రాయేలును ఎన్నుకున్నాడు, కానీ వారు ఐగుప్తు విగ్రహాలను విడిచిపెట్టలేదు. అరణ్యంలో ఆయన జీవాన్నిచ్చే విధులను, సూచనగా విశ్రాంతి దినాలను ఇచ్చాడు; అయినా మొదటి తరం తిరుగుబాటు చేసింది, వారి పిల్లలు కూడా అలాగే చేశారు. ప్రతిసారీ దేవుడు 'నా నామం నిమిత్తం' వెనక్కి తగ్గాడు. తర్వాత అత్యంత కఠినమైన వాక్యం వస్తుంది: దేవుడు వారికి 'మంచివి కాని కట్టడలు' ఇచ్చి, తమ తొలిచూలు పిల్లలను బలి ఇవ్వడం ద్వారా వారు తమను తాము అపవిత్రపరచుకునేలా చేశాడు (వ. 25–26).
• 20:27–32 — దేశంలో కూడా ఆ నమూనా కొనసాగింది — ఎత్తైన ప్రతి కొండ మీద, పచ్చని ప్రతి చెట్టు కింద అర్పణలతో. ప్రస్తుత తరం కూడా భిన్నమైనది కాదు; వారు బయటికి చెప్పని పథకం బయటపడుతుంది: జనాంగాల్లా ఉండి, కర్రను, రాయిని ఆరాధించడం. అది ఎన్నటికీ జరగదని దేవుడు చెబుతాడు.
• 20:33–44 — ఒక కొత్త నిర్గమం — బాహుబలంతో, అయితే తీర్పుతో కూడా. దేవుడు తన ప్రజలను జనాంగాల నుండి 'జనముల అరణ్యంలోకి' సమకూరుస్తాడు, తిరుగుబాటుదారులను జల్లించి వేరుచేస్తాడు, మిగిలినవారిని తన పరిశుద్ధ పర్వతం మీద ఆరాధించడానికి తెస్తాడు. వారు తమ గతాన్ని అసహ్యించుకుంటారు; ఆయన వారి క్రియలకు తగినట్టు కాక తన నామం నిమిత్తం చర్య తీసుకున్నాడని తెలుసుకుంటారు.
• 20:45–49 — ఒక కొత్త దేవోక్తి మొదలవుతుంది: దక్షిణాది అడవిలో ఎవరూ ఆర్పలేని ఒక అగ్ని రాజుకుంటుంది. ప్రజలు తనను ఇప్పటికే పొడుపుకథలు చెప్పేవాడని కొట్టిపారేస్తున్నారని యెహెజ్కేలు అభ్యంతరం చెబుతాడు. హెబ్రీ బైబిళ్లలో ఈ వచనాలు 21వ అధ్యాయాన్ని ఆరంభిస్తాయి.

ముఖ్య వచనం: యెహెజ్కేలు 20:44  ·  కాబట్టి ఏమిటి: మనలో చాలామంది మన చరిత్ర — జాతీయమైనదైనా, మతపరమైనదైనా, వ్యక్తిగతమైనదైనా — మనల్ని పొగిడేదిగా ఉండాలని ఇష్టపడతాం. వైఫల్యాలను నిరాశ లేకుండా పేరుపెట్టి చెప్పే నిజాయితీగల జ్ఞాపకానికి యెహెజ్కేలు 20 ఒక నమూనా. దాని మలుపు ఇశ్రాయేలు మెరుగుపడడం కాదు; 'నా నామం నిమిత్తం' వారిని వదలడానికి దేవుడు నిరాకరించడమే. దేవుని ఓర్పును తాము ఖాళీ చేశామని అనుమానించే పాఠకులకు, ఈ అధ్యాయపు నిరీక్షణ వారి చరిత్ర మీద కాక ఆయన స్వభావం మీద ఆధారపడి ఉంది.