← అన్ని అధ్యాయాలు
213 / 1113 · ద్వితీయోపదేశకాండము 17 · నిర్గమనం & అరణ్య యాత్ర · అరణ్య సంవత్సరాల ముగింపు — క్రీ.పూ. 15వ లేదా 13వ శతాబ్దం (వివాదాస్పదం); రచనా కాలం వివాదాస్పదం

ధర్మశాస్త్రానికి లోబడిన రాజు

వివాదాస్పదం

చాలా రాజ్యాంగాల్లో ఒక నిశ్శబ్ద ఒప్పుకోలు ఉంటుంది: అధికారం ఎవరి చేతిలో ఉన్నా దానిని దుర్వినియోగం చేయాలనే శోధన వారికి కలుగుతుంది, కాబట్టి పరిమితులను ముందుగానే రాసిపెట్టాలి. ప్రాచీన రాజ్యాలు దీనిని అరుదుగా చేశాయి. రాజులు సాధారణంగా ధర్మశాస్త్రానికి మూలంగా, కొన్నిసార్లు దేవతల కుమారులుగా చూపబడ్డారు. ద్వితీయోపదేశకాండము 17, ఇశ్రాయేలు 'అన్ని జనాలలా' ఒక రాజును అడిగే భవిష్యత్తును ఊహించి, దానిని అనుమతిస్తుంది — కానీ తర్వాత అతని చుట్టూ ఒక కంచె వేస్తుంది. గుర్రాలతో నిండిన పెద్ద గుర్రపుశాలలు వద్దు, కిక్కిరిసిన అంతఃపురం వద్దు, వెండి బంగారాల నిధి వద్దు. అతను కూర్చుని ఈ ధర్మశాస్త్రపు ప్రతిని రాసుకుని, తన జీవితమంతా దానిని చదవాలి.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, ఇశ్రాయేలు ఇంకా మోషే పాలనలో ఉంది; త్వరలో యెహోషువ, తర్వాత న్యాయాధిపతులు నడిపిస్తారు. ఈ అధ్యాయం మూడవ అంకపు తర్వాతి అధ్యాయాలలోని రాజరికం వైపు ముందుకు చూస్తుంది. సమూయేలు రాజుల గురించి హెచ్చరిస్తాడు (1 సమూయేలు 8); తర్వాత సొలొమోను ఇక్కడ నిషేధించబడిన గుర్రాలను, భార్యలను, బంగారాన్ని సరిగ్గా పోగుచేసుకుంటాడు (1 రాజులు 10–11); రాజుల గ్రంథాలు ప్రతి పాలకుడిని ఈ ధర్మశాస్త్రం పట్ల విశ్వాస్యతతో కొలుస్తాయి.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ప్రతి అధికారాన్ని — న్యాయస్థానాలు, యాజకులు, ముఖ్యంగా రాజులు — దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి లోబరచడానికి; తీర్పు కోసం జాగ్రత్తగా ఆధారాలను కోరడానికి, రాజు ప్రజల మధ్య ఒక సహోదరుడిగా నిలిచేలా రాజ అధికారాన్ని పరిమితం చేయడానికి.

వచనాల వెంబడి
  • 17:1–7 — లోపం గల జంతువును దేవునికి అర్పించవద్దు. ఇతర దేవుళ్లను సేవిస్తూ కనబడిన ఎవరి విషయమైనా జాగ్రత్తగా విచారించాలి; ఒక్క సాక్షి మాటపై ఎవరికీ మరణశిక్ష విధించకూడదు, ఇద్దరు లేదా ముగ్గురి మాటపై మాత్రమే; మొదటి రాయి సాక్షులే వేయాలి.
  • 17:8–13 — స్థానిక న్యాయాధిపతులకు చాలా కష్టమైన వ్యాజ్యాలు — నరహత్య, వివాదాలు, దాడులు — ఎంచుకోబడిన స్థలంలో ఉన్న లేవీయులైన యాజకుల దగ్గరికి, న్యాయాధిపతి దగ్గరికి వెళ్తాయి. వారి తీర్పును పాటించాలి; దానిని ధిక్కరించడం మరణశిక్షార్హమైన నేరంగా పరిగణించబడుతుంది.
  • 17:14–17 — జనాలలా ఒక రాజు కావాలని ఇశ్రాయేలు కోరినప్పుడు, అతను దేవుడు ఎంచుకున్నవాడై, తోటి ఇశ్రాయేలీయుడై ఉండాలి. అతను గుర్రాలను పెంచుకోకూడదు, వాటి కోసం ప్రజలను ఐగుప్తుకు తిరిగి పంపకూడదు; తన హృదయాన్ని తిప్పే అనేకమంది భార్యలను చేసుకోకూడదు; వెండి బంగారాలను పోగుచేసుకోకూడదు.
  • 17:18–20 — సింహాసనం ఎక్కినప్పుడు, అతను యాజకుల ఎదుట ఈ ధర్మశాస్త్రపు ప్రతిని రాసుకుని, తన జీవిత కాలమంతా దానిని చదవాలి — అతను దేవునికి భయపడేలా, తన సహోదరుల కంటే తాను గొప్పవాడినని అనుకోకుండా, ఆజ్ఞలను పాటించేలా.
ఇది ఏమి చూపుతుంది'ద్వితీయోపదేశకాండము' ('రెండవ ధర్మశాస్త్రం', Deuteronomy) అనే పేరు, 17:18లో రాజు రాసుకోవలసిన 'ఈ ధర్మశాస్త్రపు ప్రతి'ని గ్రీకు అనువాదం అనువదించిన విధానం నుండి వచ్చింది. ఇద్దరు లేదా ముగ్గురు సాక్షుల నియమం క్రొత్త నిబంధనలో తీసుకోబడింది (మత్తయి 18; 2 కొరింతీ పత్రిక 13).
ఆధారాలు ఎక్కడ ఆగిపోతాయిరాజు గురించిన నియమం రాజరికానికి ముందే రాయబడిందా, లేక సొలొమోను వంటి రాజులతో తర్వాత కలిగిన అనుభవాన్ని ప్రతిబింబిస్తుందా అని పండితులు చర్చిస్తారు; పాఠం స్వయంగా ఆ ప్రశ్నను పరిష్కరించదు.

ముఖ్య వచనం: ద్వితీయోపదేశకాండము 17:20  ·  కాబట్టి ఏమిటి: పాలకుడు ధర్మశాస్త్రానికి పైన కాదు, దాని కింద ఉన్నాడనే ఆలోచన, రాజకీయ చింతనకు బైబిలు ఇచ్చిన నిశ్శబ్ద బహుమానాలలో ఒకటి. శిక్షకు ముందు ఒకరి కంటే ఎక్కువ సాక్షులు ఉండాలని కూడా ఈ అధ్యాయం నొక్కిచెబుతుంది. అధికారం ఉన్న ఎవరినైనా — దేశంలో, సంఘంలో, కార్యాలయంలో లేదా కుటుంబంలో — తమను తాము జవాబుదారీతనానికి లోబరచుకున్నారా, లేక దానికి పైన ఉంచుకున్నారా అని అది అడుగుతుంది.

← మూడు పండుగలు, న్యాయమైన న్యాయాధిపతులుమూడు యాత్రా పండుగలను, న్యాయమైన న్యాయాధిపతుల కోసం పిలుపును మీరు ఇప్పుడే చదివారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 16). తర్వాత, మోషే లేవీయుల వాటా వైపు తిరిగి, శకునాలు చూడడాన్ని నిషేధించి, తనవంటి ఒక ప్రవక్తను వాగ్దానం చేస్తాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 18).మోషే వంటి ఒక ప్రవక్త →
మూలాధారాలు & మరింత చదవడానికి
← అన్ని అధ్యాయాలు