- உபாகமம் 17 BSB ↗
பெரும்பாலான அரசியலமைப்புச் சட்டங்கள் ஒரு அமைதியான ஒப்புதலைக் கொண்டிருக்கின்றன: அதிகாரத்தை வைத்திருப்பவர் யாராயினும் அதைத் துஷ்பிரயோகம் செய்யச் சோதிக்கப்படுவார்; ஆகவே வரம்புகள் முன்கூட்டியே எழுதப்பட வேண்டும். பண்டைய ராஜ்யங்கள் இதை அரிதாகவே செய்தன. இராஜாக்கள் வழக்கமாகச் சட்டத்தின் ஊற்றாக, சில சமயம் தெய்வங்களின் மகன்களாகவே முன்வைக்கப்பட்டார்கள். உபாகமம் 17, இஸ்ரவேல் 'எல்லா ஜனங்களையும் போல' ஒரு இராஜாவைக் கேட்கும் ஒரு எதிர்காலத்தைக் கற்பனைசெய்து, அதை அனுமதிக்கிறது — ஆனால் பின்பு அவனைச் சுற்றி ஒரு வேலி போடுகிறது. குதிரைகளின் பெரிய லாயங்கள் கூடாது, நெருக்கமான அந்தப்புரம் கூடாது, வெள்ளியும் பொன்னும் குவிக்கக்கூடாது. அவன் உட்கார்ந்து இந்த நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு பிரதியை எழுதி, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அதை வாசிக்க வேண்டும்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேல் இன்னும் மோசேயால் ஆளப்படுகிறது; விரைவில் யோசுவாவாலும் பின்பு நியாயாதிபதிகளாலும் வழிநடத்தப்படும். இந்த அதிகாரம் மூன்றாம் பகுதியின் பிந்திய அதிகாரங்களின் முடியாட்சியை முன்னோக்கிப் பார்க்கிறது. சாமுவேல் இராஜாக்களைக் குறித்து எச்சரிக்கிறான் (1 சாமுவேல் 8); பின்னர் சாலொமோன் இங்கே தடைசெய்யப்பட்ட குதிரைகளையும் மனைவிகளையும் பொன்னையும் சரியாகக் குவிக்கிறான் (1 இராஜாக்கள் 10–11); இராஜாக்களின் புத்தகங்கள் ஒவ்வொரு ஆட்சியாளனையும் இந்தச் சட்டத்துக்கான உண்மைத்தன்மையைக் கொண்டு அளக்கின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒவ்வொரு அதிகாரத்தையும் — நீதிமன்றங்கள், ஆசாரியர்கள், விசேஷமாக இராஜாக்கள் — தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்படுத்துவதும்; தீர்ப்புக்குக் கவனமான சான்றைக் கோருவதும்; இராஜா ஜனங்களுக்குள் ஒரு சகோதரனாகவே இருக்கும்படி அரச அதிகாரத்தை வரம்பிடுவதும்.
- 17:1–7 — பழுதுள்ள மிருகத்தைத் தேவனுக்குச் செலுத்தாதீர்கள். வேறே தெய்வங்களைச் சேவிப்பதாகக் கண்டுபிடிக்கப்படும் எவரும் கவனமாக விசாரிக்கப்பட வேண்டும்; ஒரே சாட்சியின் பேரில் யாரும் கொல்லப்படக்கூடாது, இரண்டு அல்லது மூன்று சாட்சிகளின் பேரில் மட்டுமே; சாட்சிகளே முதல் கல்லை எறிய வேண்டும்.
- 17:8–13 — உள்ளூர் நியாயாதிபதிகளுக்கு மிகக் கடினமான வழக்குகள் — கொலை, வழக்குகள், தாக்குதல்கள் — தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட இடத்திலுள்ள லேவிய ஆசாரியர்களிடமும் நியாயாதிபதியிடமும் போகின்றன. அவர்களுடைய தீர்ப்பு பின்பற்றப்பட வேண்டும்; அதை மீறுவது மரணத்துக்குரிய குற்றமாகக் கருதப்படுகிறது.
- 17:14–17 — ஜனங்களைப் போல இஸ்ரவேல் ஒரு இராஜாவை விரும்பும்போது, அவன் தேவன் தெரிந்துகொள்ளும் ஒருவனாக, சக இஸ்ரவேலனாக இருக்க வேண்டும். அவன் குதிரைகளைப் பெருக்கவோ, அவற்றுக்காக மக்களை எகிப்துக்குத் திருப்பி அனுப்பவோ கூடாது; தன் இருதயத்தைத் திருப்பும் அநேக மனைவிகளை எடுக்கவோ, வெள்ளியையும் பொன்னையும் குவிக்கவோ கூடாது.
- 17:18–20 — சிங்காசனம் ஏறும்போது, அவன் ஆசாரியர்களுக்கு முன்பாக இந்த நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு பிரதியை எழுதி, தன் நாளெல்லாம் அதை வாசிக்க வேண்டும் — அவன் தேவனுக்குப் பயந்து, தன் சகோதரருக்கு மேலாகத் தன்னை எண்ணாமல், கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளும்படி.
முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 17:20 · அதனால் என்ன: ஆட்சியாளன் சட்டத்துக்கு மேலானவன் அல்ல, அதற்குக் கீழ்ப்பட்டவன் என்ற கருத்து, அரசியல் சிந்தனைக்கு வேதாகமம் அமைதியாகக் கொடுத்த ஈவுகளில் ஒன்று. தண்டனைக்கு முன் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சாட்சி வேண்டும் என்றும் இந்த அதிகாரம் வலியுறுத்துகிறது. அதிகாரமுள்ள எவரிடமும் — ஒரு தேசத்திலோ, சபையிலோ, அலுவலகத்திலோ, குடும்பத்திலோ — அவர்கள் தங்களைப் பொறுப்புக்கூறலுக்குக் கீழ் வைத்திருக்கிறார்களா அல்லது அதற்கு மேல் வைத்திருக்கிறார்களா என்று அது கேட்கிறது.