రూతును విడిపిస్తే తన సొంత వారసత్వం పాడవుతుంది కాబట్టి దగ్గరి బంధువు నిరాకరిస్తాడు — పుట్టబోయే కొడుకు చనిపోయినవాని పేరు మోసి, ఆ భూమికి వారసుడవుతాడు; దాంతో విమోచకుడు తాను పెట్టిన పెట్టుబడి కోల్పోతాడు. అతడు ఖర్చు లెక్కవేసుకుని నిరాకరిస్తాడు.

బోయజుతో ఉన్న ఈ వ్యత్యాసమే పుస్తకానికి గుండెకాయ. దగ్గరి బంధువు తన సొంత ప్రయోజనాన్ని కాపాడుకున్నాడు; బోయజు సంతోషంగా ఆ మూల్యం భరించాడు. ఏమీ ఖర్చు కాని విమోచన ఎవరినీ విమోచించదు. ఇంకొకరి కోసం తాను తగ్గిపోవడానికి సిద్ధపడటమే నిజమైన విమోచకుని గుర్తు.

బోయజు సమస్తాన్నీ విడిపిస్తాడు — భూమినీ కుటుంబ వంశాన్నీ, బహిరంగంగా, సాక్షుల ఎదుట. ఆ విమోచన సమగ్రమైనది, చట్టపరంగా సురక్షితమైనది. కుటుంబ వారసత్వంలో ఏదీ విడిపించబడకుండా మిగలదు.

క్రీస్తు విమోచన కూడా అలాగే సమగ్రమైనది. ఆయన తన ప్రజల ఆస్తిలో కొంత భాగాన్ని కాదు, మొత్తాన్నీ విడిపించాడు — స్వయంగా ఆయనే తన దేహంలో మన పాపాలను మాను మీద భరించాడు (1 పేతురు పత్రిక 2:24). విమోచకుడు వారసత్వం మొత్తాన్నీ తిరిగి కొంటాడు.

యెహోవా ఆమెను దీవించాడు. ఆమె గర్భవతి అయి... పుస్తకమంతటి సంకల్పాన్నీ నడిపించిన అదే యెహోవా ఆ బిడ్డను ఇస్తాడు. మోయాబులో తన మొదటి వివాహంలో సంతానం లేని రూతు, ఇప్పుడు నిబంధన వంశంలో ఒక కొడుకును కంటుంది.

ఒకప్పుడు భవిష్యత్తే లేనట్టు కనిపించిన ఆ మోయాబీయ విధవరాలు, ఇప్పుడు వాగ్దాన వంశంలో భార్యా తల్లీ. నయోమి విలపించిన శూన్యతను దేవుని విమోచన తారుమారు చేస్తుంది (1:21). ఖాళీ తిరుగు ప్రయాణం నిండైన కోతగా మారింది.

విమోచకుని కోసం స్త్రీలు దేవుణ్ణి స్తుతిస్తారు. ఖాళీ చేతులతో, చేదుతో (మారా) తిరిగి వచ్చిన నయోమి, ఇప్పుడు తన విమోచన కోసం దేవుణ్ణి స్తుతిస్తున్న స్త్రీల మధ్య ఉంది. చేదు నుండి దీవెన వరకూ సాగిన ప్రయాణం అంతా పూర్తవుతుంది.

ఆయన పేరు ఇశ్రాయేలీయుల్లో ప్రఖ్యాతి చెందుతుంది గాక. విమోచకుని పేరు — ఆ బిడ్డ ద్వారా కుటుంబ వంశం — నిజంగానే ప్రఖ్యాతి చెందింది, ఎందుకంటే ఈ వంశం నుండే దావీదూ చివరికి మెస్సీయా రాబోతున్నారు.

ఇతడు నీ ప్రాణాన్ని ఉద్ధరిస్తాడు. ఆ బిడ్డ ఓబేదు నయోమికి నిరీక్షణనూ భవిష్యత్తునూ తిరిగి ఇస్తాడు. తనకు ఇక ఏమీ మిగల్లేదనుకున్న ఆ నాయనమ్మ, ఇప్పుడు తన కుటుంబ వంశపు విమోచనను తన చేతుల్లో ఎత్తుకుంది.

ఏడుగురు కొడుకుల కంటే మించిన నీ కోడలు. కొడుకులకు విలువనిచ్చే సంస్కృతిలో ఇది అత్యున్నత ప్రశంస. ఆ మోయాబీయ కోడలు ఏడుగురు కొడుకుల కంటే విలువైనదని ప్రకటించబడుతుంది — ఆమె విశ్వాస్యతకూ ప్రేమకూ ఇది ఆశ్చర్యకరమైన నివాళి.

పుస్తకం తన నిజమైన ప్రాముఖ్యతను వెల్లడిస్తూ ముగుస్తుంది — ఇది దావీదు వంశం. కరువు, నష్టం, విశ్వాస్యత, విమోచన అనే కథ అంతా, ఇశ్రాయేలు గొప్ప రాజు రాబోయే వంశాన్ని దేవుడు సిద్ధపరచడమే.

ఓబేదు (సేవకుడు) → యెష్షయి → దావీదు. మత్తయి 1:5-6 దాన్ని ఇంకా ముందుకు తీసుకువెళ్తుంది — దావీదు → చివరికి క్రీస్తు వరకూ. బార్లీ పొలంలో పరిగె ఏరుకునే ఆ మోయాబీయ విధవరాలు లోక రక్షకుని వంశావళిలో అల్లబడింది.

రూతు గ్రంథం చివరి వచనం దావీదు పేరుతో ముగుస్తుంది — ఆ రాజు ద్వారా దేవుడు నిత్యమైన సింహాసనాన్ని వాగ్దానం చేశాడు (2 సమూయేలు 7:16), అతని వంశం ద్వారానే మెస్సీయా రాబోతున్నాడు.

నమ్మకమైన ఒక మోయాబీయ స్త్రీ నిశ్శబ్ద కథ ఇశ్రాయేలు సింహాసనం వైపు, దాన్ని దాటి పరలోక సింహాసనం వైపు చూపిస్తూ ముగుస్తుంది. ఎవరికీ తెలియకుండా చేసిన అతి చిన్న నిబంధన విశ్వాస్యతా కార్యాలను కూడా దేవుడు విమోచన యొక్క అతి గొప్ప సంకల్పాల్లో అల్లుతాడు.