చేతులు కడుక్కుని... నేను బాధ్యుడను కాను — పిలాతు చేతులు కడుక్కోవడం బాధ్యత తొలగించలేదు: నిర్దోషి అని తెలిసీ (24వ వచనం) జనాదరణ కోసం అప్పగించాడు. చేతులు కడగడం హృదయాన్ని శుద్ధిచేయదు; సత్యం తెలిసి తప్పు చేయడం రెట్టింపు అపరాధం.

జనం ఆయన రక్తం మామీద అన్నారు (25వ వచనం): తీర్పును తామే కోరారు. మానవ బాధ్యత తొలగదు — కానీ అదే రక్తం వారిని క్షమించగలదు; దోషంగా కోరిన రక్తమే రక్షణ.

నన్నెందుకు విడిచిపెట్టావు? (కీర్తన 22:1) — సిలువపై హీబ్రూ ప్రార్థనా పుస్తకం తెరిచాడు: పాపం మోసినవాని నిజ అనుభవం. తండ్రి ముఖం మరుగైన ఏకైక గడియ — మనం ఎన్నడూ వినవలసిన అవసరం లేని కేకను ఆయన మన బదులు కేకవేశాడు.

ఆ కీర్తన ఆరంభం విడువబడిన మొర, ముగింపు విజయం (కీర్తన 22:31 — ఆయన ఇది చేశాడు): కేకలోనే నిరీక్షణ. యేసు విడువబడడం వలన మనం ఎన్నడూ విడువబడం (హెబ్రీ 13:5).

తెర పైనుండి కింది వరకు చీలింది — మనుషులు చింపగలిగితే కింది నుండి; పైనుండి చీలడం దేవుని చేతిపని. అతిపరిశుద్ధ స్థలపు తలుపు తెరుచుకుంది — దేవుని సన్నిధికి దారి ఇప్పుడు అందరిదీ (హెబ్రీ 10:19-20).

తెర చీలింది యేసు ప్రాణం విడిచిన క్షణాన: దారి తెరిచిన తాళంచెవి ఆ మరణమే. తెర వెనుక దాగిన దేవుడు ఇక లేడు; సిలువ ద్వారా సమీపించదగిన తండ్రి.

నిజంగా ఇతడు దేవుని కుమారుడు — సిలువ వేసిన రోమా శతాధిపతి నోట ఒప్పుకోలు: శిష్యుడు కాదు, శత్రుపక్ష సైనికుడు. భూకంపం, చీకటి, మరణపు తీరు చూసి విశ్వాసం పుట్టింది — సిలువ వద్దే.

అతడు చూసింది ఆయన ఈలాగు కేకవేసి ప్రాణం విడవడం: ఆ మరణపు తీరే దేవత్వపు రుజువు. సిలువను తేరిచూసిన చోటే విశ్వాసం పుడుతుంది — అన్యునికైనా, నేటి పాఠకునికైనా.