ఇలాంటి “వంశక్రమం” సూత్రాలు కీలకమైన చోట్ల మళ్ళీ మళ్ళీ వస్తాయి (ఆదికాండము 6:9 లో “... వంశక్రమం ఇది”; మత్తయి 1:1 లో “... వంశావళి గ్రంథం”). లేఖనంలోని వంశావళులు విసుగు పుట్టించేవి కావు — అవి వేదాంతపరమైనవి. విమోచకుడు రావలసిన వంశాన్ని అవి కాపాడతాయి.

గమనించండి: మనిషి దేవుని పోలికలో చేయబడ్డాడు. 3 వ అధ్యాయంలోని పతనం తరువాత కూడా, ఆ స్వరూపం మసకబారింది కానీ చెరిగిపోలేదు. దేవుని పోలికలో ఉన్న మనుషులను శపించడం గురించి యాకోబు పత్రిక 3:9 ఇప్పటికీ హెచ్చరిస్తుంది.

ఆంగ్ల (KJV) పాఠంలో ఈ అధ్యాయం ఒకే పదబంధంతో మోగుతుంది: అతడు చనిపోయాడు. ఆదాము చనిపోయాడు. షేతు చనిపోయాడు. ఎనోషు చనిపోయాడు. ఎనిమిది సార్లు ఆ తీర్పు పడుతుంది. పాపానికి జీతం మరణం — ఆ జీతం ప్రతి జీవితంలోనూ చెల్లించబడుతుంది.

అయితే ఆదాము 930 సంవత్సరాలు బ్రతికాడు — తన సంతానంలోని ఏడు తరాలను చూసేంత కాలం. తానే విడుదల చేసిన శాపం విప్పుకుంటూ ఉండడాన్ని చూస్తూ అతడు బ్రతికాడు. పర్యవసానాల్ని నేర్పడంలో కాలాన్ని మించిన గురువు లేడు.

ఈ అధ్యాయం తన సొంత నమూనాను తానే భంగపరుస్తుంది. ఆంగ్ల (KJV) పాఠంలో మిగతా ప్రతి మనిషి గురించీ “అతడు చనిపోయాడు” అని ఉంది. హనోకు గురించి మాత్రమే “దేవుడు అతణ్ణి తీసుకువెళ్ళాడు గనుక అతడు కనబడలేదు” అని ఉంది.

పాత నిబంధనలో ఇద్దరు మనుషులు మరణం చూడలేదు — హనోకు, ఏలీయా. ఇద్దరూ దేవునితో సన్నిహితంగా నడిచారు. దేవునితో నడవడమే అర్హత.

హెబ్రీ పత్రిక 11:5 హనోకును దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టిన మనిషి అంటుంది. దేవునితో నడవడం అంటే ఆయన దగ్గర కాలం గడపడం కంటే ఎక్కువ — అది నిరంతర సహవాసం, ఏకాభిప్రాయం, ఏకీభావం. ఆమోసు 3:3 — సమ్మతించకుండా ఇద్దరు కలిసి నడుస్తారా?

లెమెకు ప్రవచనాత్మకమైన ఆశతో తన కొడుక్కి పేరు పెట్టాడు. నోవహు అంటే విశ్రాంతి లేదా ఆదరణ. లోకం శాపం కింద మూలుగుతూ ఉంది; ఉపశమనం తెచ్చేవాని కోసం లెమెకు ఆశపడ్డాడు.

నోవహు ఒక రకమైన విశ్రాంతిని తెచ్చాడు — జలప్రళయం ద్వారా, ఓడ ద్వారా, కొత్త ఆరంభం ద్వారా. కానీ అతడు సూచించిన లోతైన విశ్రాంతి గొప్ప నోవహు అయిన క్రీస్తు ద్వారానే రావలసి ఉంది.