ఇరవై సంవత్సరాలుగా శత్రుత్వాన్ని ఊహించిన తరువాత, జరిగింది ఇది. హత్య చేస్తానన్న బెదిరింపులతో యాకోబును ప్రవాసంలోకి తరిమిన సోదరుడు (27:41) ఏడుస్తూ అతణ్ణి కౌగలించుకోవడానికి పరుగెత్తుకుంటూ వస్తున్నాడు. ఇరవై సంవత్సరాల్లో దేవుడు ఒక హృదయాన్ని మార్చగలడు.

తప్పిపోయిన కుమారుని ఉపమానంలోని తండ్రిని ఈ వచనం ప్రతిధ్వనిస్తుంది — తండ్రి అతణ్ణి చూసి కనికరపడి, పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి కౌగలించుకుని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు (లూకా 15:20). యేసు మనసులో ఆదికాండము 33:4 ఉండి ఉండవచ్చు.

పెనూయేలు తరువాతి ఉదయం, యాకోబు తన సోదరుని ముఖం చూసి దాన్ని దేవుని ముఖం అంటాడు. ఈ సంబంధం యాదృచ్ఛికం కాదు. దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా కలుసుకున్న తరువాత, అతడు తన శత్రువులో దేవుని స్వరూపాన్ని చూస్తాడు.

మత్తయి 5:23-24 — నీవు నీ కానుకను బలిపీఠం వద్ద అర్పించే ముందు, నీ సోదరునికి నీ మీద ఏదైనా విరోధ భావం ఉందని నీకు గుర్తుకు వచ్చిందనుకో... ముందు నీ సోదరునితో రాజీ పడు. దేవుని ముఖమూ, నొచ్చుకున్న సోదరుని ముఖమూ ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్నాయి.

ఏశావుతో కలిసి ప్రయాణించడానికి యాకోబు నిరాకరించి, అతణ్ణి ముందుగా పంపిస్తాడు. సయోధ్య అంటే ఒకరితో ఒకరు పెనవేసుకుపోవడం కాదు. పునరుద్ధరించబడిన కొన్ని సంబంధాలు కొంత దూరం పాటించినప్పుడే బాగా సాగుతాయి.

యాకోబు మృదువుగానే, కాని స్థిరంగా ఉన్నాడు. అతని సోదరుడు అతణ్ణి క్షమించాడు, కాని అతని పిలుపు వేరే చోట ఉంది. క్షమాపణ అంటే, అసలు గాయానికి కారణమైన అదే సాన్నిహిత్యానికి తిరిగి వెళ్ళడం అని ఎల్లప్పుడూ అర్థం కాదు.

ఏల్ ఎలోహేయి ఇశ్రాయేలు — "దేవుడు, ఇశ్రాయేలు దేవుడు." యాకోబు ఆ బలిపీఠానికి తన సొంత కొత్త పేరుతో పేరు పెడతాడు. నిబంధన సంబంధాన్ని అతడు వ్యక్తిగతంగా తనదిగా చేసుకుంటాడు — కేవలం అబ్రాహాము దేవుడు లేదా ఇస్సాకు దేవుడు కాదు, ఇశ్రాయేలు దేవుడు.

ఆదికాండములో ఎదుగుదల యొక్క ప్రతి దశనూ ఒక కొత్త బలిపీఠం గుర్తిస్తుంది. అబ్రాహాము బలిపీఠాలు (12:7, 13:18, 22:9), ఇస్సాకు బలిపీఠం (26:25), ఇప్పుడు యాకోబుది. పరిణతి చెందిన జీవితం ప్రతి మైలురాయి దగ్గర ఆరాధనతో గుర్తించబడుతుంది.