చనిపోయినప్పుడు ఎంత వయస్సో లేఖనంలో నమోదైన ఏకైక స్త్రీ శారా — 127 సంవత్సరాలు. ఆమె జీవిత ముగింపులోని వివరాల్లోనే ఆమె గౌరవం భద్రంగా ఉంది.

అబ్రాహాము శారా కోసం దుఃఖించడానికి, విలపించడానికీ వచ్చాడు. విశ్వాసి దుఃఖిస్తాడు. దుఃఖం విశ్వాసానికి వ్యతిరేకం కాదు; దుఃఖాన్ని అణచివేయడం విశ్వాసం నటించడమే. అబ్రాహాము బహిరంగంగా ఏడ్చాడు, ఆ తరువాత శ్మశాన స్థలం కోసం బేరం మాట్లాడాడు. ఈ రెండు పనులూ ఆమెను గౌరవించాయి.

అబ్రాహాము తన గురించి తాను చెప్పుకున్న మాట: పరదేశిగానూ పరాయి వాడిగానూ. కనానులో అరవై సంవత్సరాలకు పైగా గడిపిన తరువాత కూడా, ఆ దేశమంతటి గురించి దైవిక వాగ్దానం ఉన్నప్పటికీ, అతడు ఇంకా తనను పరదేశి అనే పిలుచుకుంటున్నాడు. వాగ్దానం చేయబడిన దాన్ని అతడు ఇంకా స్వాధీనం చేసుకోలేదు — అది అతనికి తెలుసు.

హెబ్రీ పత్రిక 11:13 ఈ మాటనే అందుకుంటుంది — పితరులు ఈ భూమి మీద తాము పరదేశులమనీ, అపరిచితులమనీ ఒప్పుకున్నారు. విశ్వాసి ఈ లోకంలో ఎప్పుడూ మరీ సుఖంగా స్థిరపడిపోకూడదు. మన పౌరసత్వం వేరే చోట ఉంది (ఫిలిప్పీ పత్రిక 3:20).

హెబ్రోనులోని అన్యులు అబ్రాహామును మా మధ్య ఒక మహారాజులా ఉన్నావని పిలుస్తారు — హీబ్రూలో నసీ ఎలోహీమ్, అక్షరాలా “దేవుని అధిపతి.” నిబంధనకు బయట ఉన్నవాళ్ళకు కూడా దేవునితో అబ్రాహాము నడక కనిపించింది, వాళ్ళు దాన్ని గుర్తించారు.

ఒక సమాజంలో విశ్వాసి ఉనికి ఇలాంటి సాక్ష్యాన్నే పుట్టించాలి. మనం కోరినందువల్ల వచ్చే గౌరవం కాదు, మనం ఏమిటో మన చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళకు కనిపించినందువల్ల వచ్చే గౌరవం.

పూర్తి వెల చెల్లిస్తానని అబ్రాహాము పట్టుబడుతున్నాడు. గుహను బహుమానంగా తీసుకోవడానికి అతడు ఒప్పుకోడు. వాగ్దాన దేశం చట్టబద్ధంగా అతనిదే కావాలి — దయతోనో దానంగానో అతని చేతిలో ఉండడం కాదు, లావాదేవీ ద్వారా సొంతమవ్వాలి.

ఈ సూత్రం నిలిచి ఉంటుంది. ప్రేమతో ఇచ్చే బహుమానాలు ఉంటాయి, చట్టబద్ధమైన పునాది అవసరమైన విషయాలూ ఉంటాయి. అబ్రాహాము వారసులు తరువాత చెరలోకి వెళ్ళి తిరిగి వస్తారు; అప్పుడు ఈ కొనుగోలు యొక్క చట్టబద్ధమైన రికార్డు ముఖ్యమవుతుంది. కొన్ని పనులు అధికారికంగానే చేయాలి.

నాలుగు వందల షెకెల్లు — ప్రాచీన ప్రమాణాల ప్రకారం చాలా పెద్ద మొత్తం; బహుశా అబ్రాహాము బేరమాడతాడో లేదో పరీక్షించడానికి ఎఫ్రోను మొదట చెప్పిన వెల కావచ్చు. అబ్రాహాము బేరమాడలేదు. అతడు నిశ్శబ్దంగా పూర్తి వెల చెల్లించాడు.

అబ్రాహాము కుటుంబానికి చట్టబద్ధంగా సొంతమైన కనానులోని మొదటి భూభాగం ఒక శ్మశాన స్థలం. జీవపు దేశం ఒక సమాధితో మొదలైంది. ప్రతి విశ్వాసి విషయంలోనూ ఇదే నిజమవుతుంది — గొప్ప వారసత్వం మరణానికి అవతలి వైపున మొదలవుతుంది.

మక్పేలాలోని గుహ కుటుంబ సమాధి అయింది. శారాను ఇక్కడ పాతిపెట్టారు, తరువాత అబ్రాహామును, ఇస్సాకును, రిబ్కాను, యాకోబును, లేయాను. ఒకే గుహలో ఆరుగురు పితరులూ మాతృమూర్తులూ — ఈ రోజుకూ హెబ్రోనులో గౌరవించబడుతున్న పితరుల గుహతో సాంప్రదాయికంగా దీన్ని గుర్తిస్తారు.

దేవుని వాగ్దానాలు తరం తరువాత తరం నెరవేరుతాయి. అబ్రాహాము కేవలం అడుగుపెట్టిన దేశం ఒక గుహతో మొదలైంది; శతాబ్దాల తరువాత అతని వారసులు దాన్నంతా స్వతంత్రించుకున్నారు.