வரைவு மொழிபெயர்ப்பு. தாய்மொழி கிறிஸ்தவர்களின் திருத்தங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. வசன உரை KJV (ஆங்கிலம்)-ல் இருக்கும்.
ஆதியாகமம் 23 — மக்பேலா குகை
சாராள் 127 வயதில் இறக்கிறாள். ஆபிரகாம் புலம்பி அழுகிறான்; பின்பு அடக்கம்செய்யும் இடமாக மக்பேலா குகையைப் பெறுவதற்காக ஏத்தின் வம்சத்தாரோடு பேரம் பேசுகிறான். முழு விலையையும் — 400 சேக்கல் வெள்ளியை — செலுத்துவதில் அவன் உறுதியாக இருக்கிறான். வாக்குத்தத்தத்தின் ஜனங்கள் சட்டப்பூர்வமாகச் சொந்தமாக்கிக்கொண்ட வாக்குத்தத்த தேசத்தின் முதல் பகுதி ஒரு கல்லறையே.
““நான் உங்களிடத்தில் அந்நியனும் பரதேசியுமாக இருக்கிறேன்; என்னிடத்திலிருக்கிற இந்த இறந்த உடலை நான் அடக்கம்செய்வதற்கு, உங்களிடத்தில் எனக்குச் சொந்தமாக ஒரு கல்லறைநிலத்தைத் தரவேண்டும்” என்றான்.”
— ஆதியாகமம் 23:4
- v.1-2 சாராளின் மரணம்; ஆபிரகாமின் புலம்பல்
- v.3-9 ஏத்தின் வம்சத்தாரிடம் ஆபிரகாமின் வேண்டுகோள்
- v.10-16 எப்பெரோனுடன் நடந்த பேரம்
- v.17-20 நிலத்தையும் குகையையும் சட்டப்பூர்வமாகக் கையகப்படுத்துதல்
ஆபிரகாம் தன்னைக் குறித்துச் சொல்லும் விவரிப்பு: அந்நியனும் பரதேசியும். கானானில் அறுபது வருடங்களுக்கு மேல் வாழ்ந்த பின்பும், முழுத் தேசத்தைக் குறித்த தெய்வீக வாக்குத்தத்தம் இருந்தும், அவன் இன்னும் தன்னை அந்நியன் என்றே அழைக்கிறான். வாக்களிக்கப்பட்டதை அவன் இன்னும் சுதந்தரிக்கவில்லை — அதை அவன் அறிந்திருக்கிறான்.
எபிரெயர் 11:13 இதை எடுத்துக்கொள்கிறது — முற்பிதாக்கள் பூமியின்மேல் தங்களை அந்நியர்களும், பரதேசிகளும் என்று அறிக்கையிட்டு. விசுவாசி இந்த உலகத்தில் ஒருபோதும் மிக வசதியாக அமர்ந்துவிடக்கூடாது. நம்முடைய குடியுரிமை வேறிடத்தில் இருக்கிறது (பிலிப்பியர் 3:20).
எபிரோனின் புறஜாதியார் ஆபிரகாமை எங்களுக்குள்ளே நீர் மகா பிரபு என்று அழைக்கிறார்கள் — எபிரெயத்தில் நாசி எலோஹிம், நேரடியாக “தேவனுடைய பிரபு.” உடன்படிக்கைக்கு வெளியே இருந்தவர்களுக்குக்கூட, தேவனோடு ஆபிரகாம் நடந்த வாழ்க்கை வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது, அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
ஒரு சமுதாயத்தில் விசுவாசியின் பிரசன்னம் இப்படிப்பட்ட சாட்சியை உண்டாக்க வேண்டும். நாம் கோரியதால் கிடைக்கும் மரியாதை அல்ல; நாம் உண்மையில் யார் என்பது சுற்றியிருப்பவர்களுக்கு வெளிப்படையாகத் தெரிந்ததால் கிடைக்கும் மரியாதை.
முழு விலையையும் செலுத்துவதில் ஆபிரகாம் உறுதியாக இருக்கிறான். குகையை அன்பளிப்பாகப் பெற்றுக்கொள்ள அவன் மறுக்கிறான். வாக்குத்தத்த தேசம் சட்டப்பூர்வமாக அவனுடையதாக இருக்க வேண்டும் — தயவினாலோ தர்மத்தினாலோ வைத்திருப்பதாக அல்ல, கொடுக்கல்வாங்கலின் மூலம் சொந்தமாக்கிக்கொண்டதாக.
இந்தக் கொள்கை நிலைத்திருக்கிறது. அன்பின் அன்பளிப்புகள் உண்டு; சட்டப்பூர்வமான அடித்தளம் தேவைப்படும் காரியங்களும் உண்டு. ஆபிரகாமின் சந்ததியார் பிற்காலத்தில் சிறைப்பட்டுப்போய்த் திரும்பி வருவார்கள்; அப்போது இந்தக் கொள்முதலின் சட்டப்பூர்வ பதிவு முக்கியமானதாக இருக்கும். சில காரியங்கள் முறைப்படி செய்யப்பட வேண்டும்.
நானூறு சேக்கல் — பழங்கால அளவுகோலின்படி மிகப் பெரிய தொகை; ஆபிரகாம் பேரம் பேசுவானா என்று சோதிப்பதற்காக எப்பெரோன் முதலில் சொன்ன விலையாக இது இருந்திருக்கலாம். ஆபிரகாம் பேரம் பேசவில்லை. அவன் முழு விலையையும் அமைதியாகச் செலுத்தினான்.
சட்டப்பூர்வமாக ஆபிரகாமின் குடும்பத்திற்குச் சொந்தமான கானானின் முதல் நிலப்பகுதி ஒரு கல்லறை நிலம். ஜீவனின் தேசம் ஒரு கல்லறையோடு தொடங்கியது. ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் இதுவே உண்மையாக இருக்கும் — மாபெரும் சுதந்தரம் மரணத்தின் மறுபக்கத்தில் தொடங்குகிறது.
மக்பேலா குகை குடும்பக் கல்லறையானது. சாராள் இங்கே அடக்கம்செய்யப்பட்டாள்; பின்பு ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, ரெபெக்காள், யாக்கோபு, லேயாள். ஒரே குகையில் ஆறு முற்பிதாக்களும் தாய்மார்களும்; இது இன்றும் எபிரோனில் பெரிதும் மதிக்கப்படும் முற்பிதாக்களின் குகை என்று பாரம்பரியமாக அடையாளம் காணப்படுகிறது.
தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் தலைமுறை தலைமுறையாகக் காக்கப்படுகின்றன. ஆபிரகாம் கால் மிதித்து மட்டுமே நடந்த தேசம் ஒரு குகையோடு தொடங்கியது; நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்பு அவனுடைய சந்ததியார் அதை முழுவதுமாகச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள்.
தேவைப்படும்போது வெளிப்படையாகத் துக்கியுங்கள். விசுவாசம் பாசாங்கு செய்யும்படி கேட்பதில்லை. ஆபிரகாம் அழுதான், பின்பு செயல்பட்டான். இரண்டையும் அவன் நன்றாகச் செய்தான். இன்று நீங்கள் எந்த நிலையில் இருந்தாலும் — அழுகையிலோ செயலிலோ — மற்றதற்கும் அங்கே இடம் கொடுங்கள்.
லாசருவின் கல்லறையில் கிறிஸ்து கண்ணீர்விட்டார் (யோவான் 11:35) — ஆங்கில வேதாகமத்தின் மிகச் சிறிய வசனம்; இறையியல் ரீதியாக மிக முக்கியமான வசனங்களில் ஒன்று. தேவகுமாரன் ஆபிரகாமைப் போலவே துக்கிக்கிறவர்; கல்லறைக்கு உயிர்த்தெழுதலினால் பதிலளிக்கிறவரும் அவரே. மக்பேலாவிலுள்ள சாராளின் கல்லறை, கிறிஸ்து முதற்பலனாயிருக்கிற உயிர்த்தெழுதலுக்காகக் காத்திருக்கிறது.
இந்தப் பக்கத்தில் உங்கள் மொழியிலுள்ள வேத உரை: இந்தியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஷன் (IRV), © 2017, 2019 பிரிட்ஜ் கனெக்டிவிட்டி சொல்யூஷன்ஸ் — மாற்றமின்றி இந்த உரிமத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்பட்டது: CC BY-SA 4.0 · eBible.org
வேதவாக்கியத்தில் மரணத்தின்போது வயது பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கும் ஒரே பெண் சாராள் — 127 வருடங்கள். அவளுடைய முடிவின் விவரங்களிலேயே அவளுடைய கண்ணியம் காக்கப்படுகிறது.
ஆபிரகாம், சாராளுக்காகப் புலம்பி அழுதான். விசுவாசமுள்ள மனிதன் துக்கிக்கிறான். துக்கம் விசுவாசத்திற்கு எதிரானது அல்ல; மறுக்கப்படும் துக்கமோ பாசாங்கு செய்யும் விசுவாசம். ஆபிரகாம் வெளிப்படையாக அழுதான்; பின்பு அடக்கம்செய்யும் இடத்திற்காகப் பேரம் பேசினான். இரண்டு செயல்களும் அவளைக் கனப்படுத்தின.