శ్రమ + దారిద్ర్యం = దాతృత్వం — సువార్త గణితం. ఇవ్వకుండా ఉండడానికి మాసిదోనియవారికి అన్ని సాకులూ ఉన్నాయి, అయినా ఇచ్చారు — మిగులు కాదు, ఆనందమే మూలం కాబట్టి.

దాతృత్వం ఆదాయపు ఫలితం కాదు. అధ్యాయంలో లోతైన దారిద్ర్యమే అత్యంత ఐశ్వర్యవంతమైన ఇవ్వడాన్ని పుట్టించింది; ఆనందాతిశయమే అసలు ఖజానా.

క్రమమే సర్వస్వం: ముందు తమను తాము, తర్వాత తమ డబ్బు. పర్సుతో మొదలయ్యే ఇవ్వడం దానధర్మం; ఆత్మార్పణతో మొదలయ్యేది ఆరాధన. దేవుడు కానుక కంటే ముందు దాతను కోరతాడు.

ఆత్మ అప్పగించబడిన చోట మిగతావి బలవంతం లేకుండా వెంబడిస్తాయి. చాలా గృహనిర్వాహకత్వ సమస్యలు ప్రభుత్వ సమస్యలే.

అవతారం ఆర్థిక భాషలో. ధనవంతుడు — నిత్య మహిమలో, పరలోక ఆరాధనలో; దరిద్రుడు — పశుల తొట్టి, అరువు పడవ, అరువు సమాధి; మనం ఆయన దారిద్ర్యం వలన అన్వేషింపశక్యం కాని ఐశ్వర్యాలను స్వాస్థ్యంగా పొందేందుకు.

ఆర్థిక విజ్ఞప్తిని పౌలు లోతైన సిద్ధాంతంపై నిలబెడతాడు. క్రైస్తవ దాతృత్వం నిధుల సేకరణ పద్ధతి కాదు, క్రీస్తు దిగివచ్చిన అడుగుజాడల అనుకరణ. మీకు తెలుసు — ఈ కృప తెలిసినవారు పిడికిలి బిగించలేరు.

దేవుడు మొత్తాలపై కాదు, సిద్ధమనస్సుపై, నిష్పత్తిపై మార్కులు వేస్తాడు. విధవరాలి రెండు కాసులు ధనవంతుల బంగారం కంటే బరువు తూగాయి — ఆయన అది ఎంత ఖర్చయిందో, ఏమి అర్థమిచ్చిందో కొలుస్తాడు.

లేనిదానిని బట్టి కాదు. దేవుడు తాను ఇవ్వనిదాన్ని ఎన్నడూ అడగడు. యోగ్యంగా ఇవ్వలేనంత పేద విశ్వాసి లేడు; అయిష్టపు ఇవ్వడం అంగీకరించబడేంత ధనవంతుడూ లేడు.

చందా నిర్వహణలో పౌలు జవాబుదారీతనాన్ని నిర్మించాడు — నమ్మదగిన అనేకులు, బహిరంగ లెక్కలు (18-23 వచనాలు). ఇతరుల డబ్బు గృహనిర్వాహకుడికి దేవుని ముందు యథార్థత చాలదు; మనుష్యుల ముందూ కనబడాలి.

నిధుల అజాగ్రత్త లేదా రహస్య నిర్వహణ దేవుని పనికి ఎన్నడూ సేవ చేయదు. నిందారహిత నిర్వహణే ఒక సాక్ష్యం; డబ్బు విషయాల్లో అపకీర్తి సువార్తను అన్నిటికంటే వేగంగా అపఖ్యాతి పాలు చేస్తుంది.