ಸಂಕಟ ಕೂಡಿಸು ಬಡತನ ಸಮ ಔದಾರ್ಯ — ಸುವಾರ್ತೆಯ ಗಣಿತ. ಮಕೆದೋನ್ಯದವರಿಗೆ ಕೊಡದಿರಲು ಎಲ್ಲಾ ನೆಪಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೂ ಅವರು ಕೊಟ್ಟರು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಮೂಲವು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹಣವಲ್ಲ, ಆನಂದವಾಗಿತ್ತು.

ಉದಾರತೆಯು ಆದಾಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ. ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಬಡತನವು ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಕೊಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಆನಂದದ ಸಮೃದ್ಧಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಭಂಡಾರವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ರಮವೇ ಸರ್ವಸ್ವ: ಮೊದಲು ತಮ್ಮನ್ನು, ಅನಂತರ ತಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು. ಕೈಚೀಲದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಕೊಡುವಿಕೆಯು ಲೋಕೋಪಕಾರ; ತನ್ನನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಕೊಡುವಿಕೆಯು ಆರಾಧನೆ. ದೇವರು ಕಾಣಿಕೆಗಿಂತ ಮೊದಲು ಕೊಡುವವನನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

ತನ್ನನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ, ಉಳಿದದ್ದು ಬಲವಂತವಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ. ಉಸ್ತುವಾರಿಕೆಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ.

ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹಧಾರಣೆ. ಐಶ್ವರ್ಯವಂತ — ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಲೋಕದ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ; ಬಡವ — ಗೋದಲಿ, ಎರವಲು ಪಡೆದ ದೋಣಿ, ಎರವಲು ಪಡೆದ ಸಮಾಧಿ; ಆತನ ಬಡತನದ ಮುಖಾಂತರ ನಾವು ಅಗಮ್ಯವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಾಧ್ಯರಾಗುವಂತೆ.

ಪೌಲನು ಒಂದು ಆರ್ಥಿಕ ಮನವಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರೈಸ್ತ ಕೊಡುವಿಕೆಯು ನಿಧಿಸಂಗ್ರಹದ ತಂತ್ರವಲ್ಲ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇಳಿದುಬರುವಿಕೆಯ ಅನುಕರಣೆ. ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ — ಈ ಕೃಪೆಯನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಮುಷ್ಟಿ ಬಿಗಿಹಿಡಿಯಲಾರರು.

ದೇವರು ಕೊಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತದಿಂದಲ್ಲ, ಸಿದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅನುಪಾತದಿಂದಲೂ ಅಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ವಿಧವೆಯ ಎರಡು ಕಾಸುಗಳು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರ ಚಿನ್ನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತೂಕವುಳ್ಳವುಗಳಾದವು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬೆಲೆ ತೆರಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದು ಏನನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಆತನು ಅಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ. ತಾನು ಕೊಡದಿರುವುದನ್ನು ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮೆಚ್ಚಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಕೊಡಲಾರದಷ್ಟು ಬಡವನಾದ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಕೊಡುವುದು ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವಷ್ಟು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನಾದ ವಿಶ್ವಾಸಿಯೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಪೌಲನು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದನು — ನಂಬಿಗಸ್ತರಾದ ಹಲವಾರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ತೆರೆದ ಲೆಕ್ಕಪುಸ್ತಕಗಳು (ವವ. 18-23). ಇತರರ ಹಣದ ಉಸ್ತುವಾರಿಗೆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಲದು; ಅದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಕಾಣುವಂತಿರಬೇಕು.

ಹಣದ ಅಜಾಗರೂಕ ಅಥವಾ ರಹಸ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯಿಂದ ದೇವರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಸೇವೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಂದೆಗೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲದ ಆಡಳಿತವೇ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷಿ; ಹಣದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿನ ಹಗರಣವು ಬಹುತೇಕ ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ವೇಗವಾಗಿ ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ಅಪಕೀರ್ತಿ ತರುತ್ತದೆ.