యెషయా 49:8ను ఉదాహరిస్తూ, ప్రవచించబడిన దినం వచ్చిందని పౌలు ప్రకటిస్తాడు. సువార్త యుగమే తెరిచిన కృపా కిటికీ — దాని ఏకైక కాలం ఇప్పుడు. రక్షణ రేపటికోసం ఎన్నడూ ఇవ్వబడదు.

రెండు ఇదిగోలు — రెట్టింపు తొందర. వాయిదా వేయడం అవిశ్వాసపు అత్యంత గౌరవనీయ రూపం; అది అన్నిటినీ ఒప్పుకుని ఏదీ అప్పగించదు.

పౌలు జీవితవృత్తాంతం నైపుణ్యాల జాబితా కంటే ముందు శ్రమల జాబితా. ఈ పట్టికలో పరిచర్యను ధృవీకరించే ముద్రలు సహనం, పవిత్రత, ప్రేమ — వాక్చాతుర్యం, సంఖ్యలు, ప్రశంసలు కావు.

బహు ఓర్పు జాబితాకు తలవాకిలి. దేవుని సేవకుని మొదటి యోగ్యత నిలకడ — విడిచిపెట్టకుండా, పుల్లబారకుండా భారం కింద నిలబడడం.

సువార్త జీవితపు విరోధాభాసలు. దుఃఖమూ ఆనందమూ సహజీవనం చేస్తాయి; దారిద్ర్యం ఇతరులను ఐశ్వర్యవంతులను చేస్తుంది; ఖాళీ చేతుల మనిషి అన్నీ కలిగి ఉంటాడు. లోకపు లెక్కల పుస్తకాలు క్రైస్తవుణ్ణి తనిఖీ చేయలేవు.

సమస్తమును కలిగినవారం — సమస్తానికీ వారసుడైనవానితో జతచేయబడ్డాం కాబట్టి (1 కొరింథీయులు 3:21-23). విశ్వాసి నికర విలువ క్రీస్తులో లెక్కించబడుతుంది, నాణేలలో కాదు.

చిత్రం ద్వితీయోపదేశకాండము 22:10 నుండి — ఎద్దు, గాడిద కలిసి దున్నలేవు; కాడి రెండింటినీ హింసిస్తుంది. అవిశ్వాసంతో బంధనకర పొత్తులు — వివాహం, భాగస్వామ్యం, ఆరాధన — విశ్వాసిని తన స్వభావానికి విరుద్ధంగా లాగేలా చేస్తాయి.

తర్వాత ఐదు ప్రశ్నలు, ఒక్కొక్కటీ తనకు తానే జవాబిస్తుంది. ఇది లోకం నుండి ఏకాంతానికి పిలుపు కాదు (1 కొరింథీయులు 5:9-10), దానిలో ఉంటూ చిక్కుకునే కాడుల నుండి స్వేచ్ఛకు పిలుపు.

ప్రత్యేకతకు లోతైన కారణం: విశ్వాసి దేవుని నివాసం. ఆలయం తన ఆవరణలో విగ్రహాలను ఉంచుకోలేదు. నేను వారి దేవుడనై యుందును అనే నిబంధన సూత్రం లేవీయకాండం నుండి ప్రకటన వరకూ సాగుతుంది — అది ఇల్లంతటినీ అడుగుతుంది.

వారిలో నివసించి, వారిలో సంచరించెదను. సందర్శనలు కాదు, నివాసం. దేవుడు విశ్వాసిలో గది అద్దెకు తీసుకోడు; జీవితమంతటిలో నివసించి సంచరిస్తాడు.

ప్రత్యేకతకు వాగ్దానం జతచేయబడింది: నేను మిమ్మును చేర్చుకొందును. విడిచిపెట్టేదానికంటే చేర్చుకొనేవాడు ఎంతో గొప్ప. బయటకు రావడపు వెలను దేవుడు ఇంటికి రావడపు కౌగిలింతతో తీరుస్తాడు.

యెషయా 52:11 ప్రతిధ్వని — బబులోను నుండి నిర్గమ పిలుపు. దేవుని ప్రజల ప్రతి తరానికీ తనదైన బయటకు రావడం ఉంటుంది — దాని అవతలి వైపున తండ్రి వేచి ఉన్నాడు (18వ వచనం).