మనుషులందరి లాగా నేనూ ఈ లోకం వదిలి వెళబోతున్నాను (వ. 2) — యెహోషువ తన మరణానికి ముందు పలికిన మాటలు (యెహోషువ 23:14). కాబట్టి నీవు ధైర్యం తెచ్చుకుని నిబ్బరంగా ఉండు (ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో ఇది “బలంగా ఉండు, పురుషుడిగా నిరూపించుకో”) యెహోషువకు యెహోవా ఇచ్చిన ఆజ్ఞను ప్రతిధ్వనిస్తుంది, నిబ్బరంగా, ధైర్యంగా ఉండు (యెహోషువ 1:6-7), ఆ ఆజ్ఞలాగే ఇది కూడా వెంటనే ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నిర్వచించబడుతుంది: నీ దేవుడు యెహోవా నీకు అప్పగించిన దాన్ని కాపాడి... మోషే ధర్మశాస్త్రంలో రాసి ఉన్న దేవుని శాసనాలకూ ఆయన నియమించిన ధర్మమంతటికీ ఆయన న్యాయవిధులకూ ఉపదేశాలకూ విధేయుడివై ఉండు (వ. 3). ఇంగ్లీషు పాఠం ప్రకారం, దావీదు చివరి మాటల్లో పౌరుషం అంటే విధేయత. ద్వితీయోపదేశకాండము 17:18-20 లోని రాజు ధర్మశాస్త్రాన్ని ప్రతి రాసుకుని తన జీవితకాలమంతా దాన్ని చదవాలి; దావీదు సొలొమోను చేతికి ఒక జాబితా ఇచ్చే ముందు ఒక గ్రంథాన్ని ఇస్తాడు.

నీ పిల్లలు తమ ప్రవర్తన విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండి... ఇశ్రాయేలు రాజ్య సింహాసనం మీద కూర్చునే వాడు ఒకడు నీకు ఉండకుండా పోడు. పాఠకులు చాలా కాలంగా అనుభవిస్తున్న ఒక ఉద్రిక్తతకు ఈ అధ్యయనం పేరు పెడుతుంది. 2 సమూయేలు 7:14-16 లో వాగ్దానం ఏమిటంటే పాపానికి బెత్తం దెబ్బ వస్తుంది, కాని నా కనికరాన్ని దూరం చేయను, సింహాసనం అన్నివేళలా స్థిరంగా ఉంటుంది; ఇక్కడ దావీదు దాన్ని ఒక షరతుతో ఉల్లేఖిస్తున్నాడు. కీర్తన 132:11-12 లో కూడా ఆ షరతు ఉంది; కీర్తన 89:30-37 రెండిటినీ పట్టుకుని ఉంటుంది. కొందరు ఈ షరతు వాగ్దానాన్ని కాదు, ప్రతి రాజు ఆ వాగ్దానాన్ని అనుభవించడాన్ని నియంత్రిస్తుందని చదువుతారు; మరికొందరు ఇశ్రాయేలు రాజ్య సింహాసనం — అన్ని గోత్రాల మీద — సొలొమోను తరువాత నిజంగానే పోయిందని (1 రాజులు 11:11-13), యూదాలో మాత్రం ఒక దీపం మిగిలిందని గమనిస్తారు. లేఖనంలో రెండు పార్శ్వాలూ నిలిచి ఉన్నాయి.

సెరూయా కొడుకు యోవాబు నాకు చేసిన కీడు నీకు తెలుసు (వ. 5) — బహుశా రాజు ఆజ్ఞకు వ్యతిరేకంగా అబ్షాలోమును చంపడం (2 సమూయేలు 18:14), తరువాత వచ్చిన కఠినమైన గద్దింపు (19:5-7); వచనం స్పష్టం చేయదు. తరువాత ధర్మశాస్త్రం దృష్టిలో ముఖ్యమైన నేరం: అతడు ఇశ్రాయేలు సేనాధిపతులైన నేరు కొడుకు అబ్నేరుకీ, యెతెరు కొడుకు అమాశాకీ చేసినదీ... యుద్ధ సమయంలో చేసినట్టు శాంతి సమయంలో కూడా రక్తం ఒలికించి (2 సమూయేలు 3:27; 20:10). తన నడికట్టు మీదా తన చెప్పుల మీదా రక్తం మరకలు — అమాశాను చంపినవాడు తన కత్తిని ధరించిన నడికట్టు (20:8). అతని విషయంలో నీకు ఏది తోస్తే అది చేయవచ్చు. అతని నెరసిన తలను సమాధికి ప్రశాంతంగా దిగిపోనియ్యవద్దు. ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో ఇది “నీ జ్ఞానం ప్రకారం చెయ్యి”; జ్ఞానం అనేది తరువాతి అధ్యాయం సొలొమోను సొంతం చేసే మాట.

పాఠకులు దీన్ని ఎలా తీర్పు తీర్చాలి? కొందరు ఇందులో చాలా కాలం ఆలస్యమైన న్యాయాన్ని వింటారు: యోవాబు రెండుసార్లు శాంతి మాట మాటున మనుషులను హత్య చేశాడు; హంతకుని రక్తం జవాబు చెప్పే వరకూ రక్తం దేశాన్ని అపవిత్రపరుస్తుంది అని ధర్మశాస్త్రం చెప్పింది (సంఖ్యాకాండము 35:33), చర్య తీసుకోలేనంత బలహీనుడినని దావీదు అబ్నేరు సమాధి దగ్గర ఒప్పుకున్నాడు (2 సమూయేలు 3:39); సొలొమోను సొంత మాటలు (వ. 31-33) ఈ మరణాన్ని నిరపరాధుల రక్తాన్ని తొలగించడంగా చూపిస్తాయి. మరికొందరు ఇందులో చనిపోతున్న మనిషి పాత పగ తీర్చుకోవడం వింటారు — యోవాబు నాకు చేసిన కీడు మొదట వస్తుంది — తాను చేయని పనిని కొడుకుకు వదిలిపెట్టడం. ఈ అధ్యయనం ఈ దృశ్యానికి రంగు పూయదు, దాన్ని చదునూ చేయదు: దోషం నిజమైనది, పగ కూడా నిజమైనదే అనిపిస్తుంది.

రెండు కఠినమైన ఆజ్ఞల మధ్య ఒక దయగల ఆజ్ఞ: నేను నీ సోదరుడు అబ్షాలోము నుండి పారిపోతున్నప్పుడు, గిలాదు వాడైన బర్జిల్లయి కుమారులు నాకు సహాయం చేశారు. నీవు వారి మీద దయ చూపి, నీ బల్ల దగ్గర భోజనం చేసే వారిలో వారికి స్థానం ఇవ్వు (వ. 7; 2 సమూయేలు 17:27-29; 19:31-39). తరువాత షిమీ: నేను మహనయీముకు వెళ్తుండగా అతడు నన్ను ఘోరంగా దూషించాడు. నన్ను ఎదుర్కోడానికి అతడు యొర్దాను నది దగ్గరికి దిగి వచ్చినప్పుడు, యెహోవా జీవం తోడు, కత్తితో నేను నిన్ను చంపను అని ప్రమాణం చేశాను (వ. 8; 2 సమూయేలు 16:5-13; 19:16-23). అలాగని అతనిని నిర్దోషిగా ఎంచవద్దు... వాడి నెరసిన తలను రక్తంతో సమాధిలోకి వెళ్ళేలా చెయ్యి. ఆ ప్రమాణం దావీదును బంధించింది గాని అతని కొడుకును కాదు అనిపిస్తుంది.

దావీదు వీడ్కోలులో ఇదే అత్యంత కఠినమైన వచనమని పాఠకులు భావించారు, ఈ అధ్యయనం ఆ మాట చెబుతుంది. ఒక పఠనం: షిమీ యెహోవా అభిషిక్తుణ్ణి దూషించాడు, ఇది నిర్గమకాండము 22:28 ప్రకారం నేరం; ఒక రాజు చేయగలిగినట్టు దావీదు తన పాలనా కాలానికి అతణ్ణి క్షమించాడు, కాని శాశ్వతంగా క్షమించలేదు, క్షమించలేడు కూడా, శిక్షను నిర్ణయించకుండా విషయాన్ని సొలొమోను తెలివికి వదిలేస్తాడు. మరొకటి: దావీదు తన ప్రమాణపు అక్షరాన్ని పాటిస్తాడు — కత్తితో నేను నిన్ను చంపను — అదే సమయంలో దాని ఉల్లంఘనకు ఏర్పాటు చేస్తాడు. వచనం మన కోసం ఎంచుకోదు; సొలొమోను, సమయం వచ్చినప్పుడు, షిమీకి ఒక న్యాయమైన షరతు ఇస్తాడనీ (వ. 37), అతడు దాన్ని ఉల్లంఘించినప్పుడే అతణ్ణి చంపిస్తాడనీ గమనించదగ్గది.

ఆ తరవాత దావీదు చనిపోయి తన పూర్వీకులను చేరుకున్నాడు. ప్రజలు అతణ్ణి దావీదు పట్టణంలో సమాధి చేశారు (వ. 10) — ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో ఇక్కడ “తన పితరులతో కూడా నిద్రించాడు” అని ఉంది, రాజుల గ్రంథాల్లో చాలా పాలనలను ముగించే మాట అది, ఈ గ్రంథంలో ఒక నిజమైన మరణం విషయంలో ఇక్కడే మొదటిసారి వాడబడింది (బత్షెబ 1:21 లో దాని గురించి మాట్లాడింది); దావీదు పట్టణం అంటే అతడు యెబూసీయుల నుండి తీసుకున్న కోట (2 సమూయేలు 5:7-9). దావీదు ఇశ్రాయేలీయులను పాలించిన కాలం 40 సంవత్సరాలు. అతడు హెబ్రోనులో 7 సంవత్సరాలు, యెరూషలేములో 33 సంవత్సరాలు పాలించాడు. ఈ సంఖ్యలు 2 సమూయేలు 5:4-5 తో సరిపోతాయి, అది హెబ్రోను సంవత్సరాలను మరింత కచ్చితంగా ఏడేళ్ళ ఆరు నెలలు అని చెబుతుంది; నలభై అనేది పూర్ణ సంఖ్యగా మొత్తం, 1 దినవృత్తాంతములు 29:27 దాన్ని మళ్ళీ చెబుతుంది. పెంతెకొస్తు రోజున పేతురు దావీదు గురించి అతని సమాధి ఇప్పటికీ మన మధ్య ఉంది అంటాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 2:29-30).

ఈ ప్రకటన ఎంత క్లుప్తంగా ఉందో ఈ అధ్యయనం ఆగి గమనిస్తుంది. సమూయేలు రెండు గ్రంథాలను నింపిన జీవితం రెండు వచనాల్లో ముగుస్తుంది, కథకుడు వెంటనే ముందుకు సాగుతాడు: అప్పుడు సొలొమోను తన తండ్రి అయిన దావీదు సింహాసనం మీద కూర్చున్నాడు. అతని రాజ్యం సుస్థిరం అయింది (వ. 12). పాఠకులు సుస్థిరం అనే మాటను గుర్తుపెట్టుకోవాలి: అధ్యాయం అదే మాటతో (స్థిరపడింది) ముగుస్తుంది (వ. 46), ఆ రెండు వచనాల మధ్య మూడు మరణాలూ ఒక బహిష్కరణా ఉన్నాయి. 12వ వచనంలోని స్థిరత్వం యెహోవా బహుమానం; 46వ వచనంలోని స్థిరత్వం కత్తి ద్వారా భద్రపరచబడిన అదే బహుమానం. కథకుడు ఉద్దేశించినట్టు కనిపించే విధంగా, ఈ అధ్యయనం పాఠకుణ్ణి ఆ రెండిటినీ పట్టుకోనిస్తుంది.

శాంతంగా వస్తున్నావా?... శాంతంగానే వస్తున్నాను (వ. 13). బత్షెబతో అదోనీయా పలికిన మాటలు విచిత్రమైన కలగలుపు: రాజ్యం నిజానికి నాదే అనీ... ఇశ్రాయేలీయులందరూ నేనే రాజునౌతానని చూశారు — ఒక అతిశయోక్తి — తరువాత అది యెహోవా సంకల్పం వలన అతనిది అయింది (వ. 15), ఒక ఒప్పుకోలు. అతని విన్నపం: షూనేమీయురాలైన అబీషగును నాకు భార్యగా ఇప్పించాలి (వ. 17). బత్షెబ అడగడానికి ఒప్పుకుని రాజు దగ్గరికి వెళ్తుంది, అతడు లేచి, నమస్కారం చేసి, ఆమెను అతని కుడి పక్కన కూర్చోబెడతాడు (వ. 19) — రాజమాతకు గౌరవ స్థానం. తాను ఏమి అడుగుతుందో ఆమెకు అర్థమైందో లేదో, లేక మరీ బాగా అర్థమైందో, వచనం చెప్పదు, పాఠకులు రెండు వైపులా వాదించారు. కథకుడు వదిలేసినట్టే ఈ అధ్యయనం ఆమెను వివరణ లేకుండా వదిలేస్తుంది.

అతడు నా అన్న కాబట్టి అతని కోసం... రాజ్యాన్నే అడగవచ్చు కదా. సొలొమోను అందులో ఒక హక్కు దావాను వింటాడు. ఆ కాలంలో రాజుకు చెందిన స్త్రీని తీసుకున్నవాడు అతని స్థానంలో కొంత భాగాన్ని తీసుకున్నట్టు భావించబడేవాడు — రిస్పాతో అబ్నేరు (2 సమూయేలు 3:7), మేడ మీద అబ్షాలోము (16:21-22); రాజు ఆమెతో శారీరకంగా కలవలేదు (1 రాజులు 1:4) కాబట్టి అబీషగు దావీదు భార్య కాదు, కాని ఆమె అతని ఇంటికి చెందినది. సొలొమోను ఆ వర్గాన్ని కూడా పేర్కొంటాడు: యాజకుడు అబ్యాతారు... సెరూయా కొడుకు యోవాబు. అదోనీయా ఈ రోజు మరణిస్తాడు (వ. 24) అని అతడు ప్రమాణం చేస్తాడు, బెనాయా వెళ్ళి అదోనీయాపై దాడి చేసి అతణ్ణి చంపాడు (వ. 25). 1 రాజులు 1:52 లోని షరతు అతడు దోషి అని తేలితే; అలా తేలిందని సొలొమోను తీర్పు తీర్చాడు. ఆ విన్నపం కుట్రా లేక మూర్ఖత్వమా అని పాఠకులు తూచి చూడవచ్చు.

అబ్యాతారు మరణం నుండి తప్పించుకుంటాడు గాని పదవి నుండి కాదు: అనాతోతులో ఉన్న నీ పొలాలకు వెళ్ళిపో. నీవు మరణానికి పాత్రుడివయ్యావు (వ. 26) — అనాతోతు, బెన్యామీనులో యాజకుల పట్టణం (యెహోషువ 21:18). కనికరానికి సొలొమోను రెండు కారణాలు చెబుతాడు: నీవు నా తండ్రి అయిన దావీదు ఎదుట యెహోవా దేవుని మందసాన్ని మోసి (2 సమూయేలు 15:24-29), నా తండ్రి పొందిన కష్టాలన్నిటిలో పాలు పొందావు — నోబులో జరిగిన వధ నుండి తప్పించుకుని దావీదు దగ్గరికి పారిపోయిన రోజు నుండి (1 సమూయేలు 22:20-23), ఏఫోదును తీసుకుని (23:6). ప్రతి పారిపోవడంలోనూ దావీదుకు తోడుగా నిలిచిన మనిషి చివరిలో ఒక్క ఎంపిక వల్ల పతనమవుతాడు. ఇందులోని విషాదాన్నీ, సొలొమోను అతని నమ్మకత్వాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవడాన్నీ ఈ అధ్యయనం గమనిస్తుంది.

ఈ విధంగా యెహోవా ఏలీ కుటుంబికులను గురించి షిలోహులో చెప్పిన మాట నెరవేరింది. కథకుడు దీన్ని స్పష్టంగా చెబుతాడు. దైవజనుడు ఏలీతో నీ ఇంటి మొత్తంలో ముసలివాడు ఒకడు కూడా ఉండడు అనీ, నమ్మకమైన ఒక యాజకుణ్ణి నేను నియమిస్తాను అనీ చెప్పాడు (1 సమూయేలు 2:31-35; పోల్చండి 3:12-14). 1 సమూయేలు 14:3, 22:20 ల సాధారణ పఠనం ప్రకారం అబ్యాతారు ఏలీ వంశస్థుడు; సాదోకు అబ్యాతారుకు బదులు నియమించబడతాడు (వ. 35), తరువాతి లేఖనం సాదోకు సంతతి యాజకులను పరిశుద్ధ స్థలాన్ని కాపాడినవారిగా పేర్కొంటుంది (యెహెజ్కేలు 44:15). తరాల క్రితం పలికిన ఒక మాట ఆ క్షణపు రాజకీయాల్లో నెరవేరడం కనిపిస్తుంది: కథకుని ఉద్దేశం అదేనని ఈ అధ్యయనం భావిస్తుంది.

యోవాబు అబ్షాలోమును సమర్ధించక పోయినా, అదోనీయాను సమర్ధించడాన్ని బట్టి (వ. 28) — ఇక్కడ కూడా కథకుడు అతని పట్ల న్యాయంగా ఉంటాడు. అతడు యెహోవా గుడారం లోకి వెళ్ళి బలిపీఠం కొమ్ములు పట్టుకున్నాడు, అదోనీయా చేసినట్టే (1:50). కాని తన పొరుగువాణ్ణి కుయుక్తితో చంపినవాడి గురించి ధర్మశాస్త్రం వాణ్ణి బయటకు లాగి చంపాలి (నిర్గమకాండము 21:14) అని చెప్పింది. బెనాయా బయటికి రమ్మంటున్నాడు అంటాడు; యోవాబు రాను, నేనిక్కడే చనిపోతాను (వ. 30) అని జవాబిస్తాడు — పరిశుద్ధ స్థలంలో తనను చంపడానికి రాజు సాహసించడనే ఆశతోనో, లేక తాను ఎక్కడ చనిపోవాలో తానే ఎంచుకుంటూనో. సొలొమోను జవాబు: అతడు నీతో చెప్పినట్టే చెయ్యి. అక్కడే అతణ్ణి చంపి పాతిపెట్టి.

అతడు ఒలికించిన నిరపరాధుల రక్తాన్ని నా నుండీ, నా తండ్రి కుటుంబం నుండీ తొలగిపోయేలా చెయ్యి. సొలొమోను ఈ చర్యను ధర్మశాస్త్రపు భాషలో ఉంచుతాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 19:12-13): అబ్నేరు, అమాశాల రక్తం — తనకంటే నీతిపరులు, యోగ్యులు అయిన ఈ ఇద్దరినీ నా తండ్రి అయిన దావీదుకు తెలియకుండా (వ. 32) — దానికి జవాబు దొరికే వరకూ రాజు ఇంటి మీద ఉంది. దావీదుకు, అతని సంతతికి, అతని వంశానికి, అతని సింహాసనానికి ఎన్నటెన్నటికీ యెహోవా శాంతి సమాధానాలు ఉంటాయి (వ. 33). బెనాయా అతణ్ణి చంపుతాడు, అరణ్యంలో ఉన్న తన ఇంట్లోనే పాతిపెట్టారు (వ. 34). దావీదు పాలన అంతటా అతనికి సేవ చేసిన సేనాధిపతి కనికరపు మాట ఒక్కటి కూడా లేకుండా బలిపీఠం దగ్గర చనిపోతాడనీ, కథకుడు అతని కోసం దుఃఖించడనీ ఈ అధ్యయనం గమనిస్తుంది.

షిమీకి షరతులు ఇవ్వబడ్డాయి (వ. 36-37): నీవు యెరూషలేములో ఇల్లు కట్టించుకుని బయటకి ఎక్కడికీ వెళ్లకుండా అందులోనే నివసించు; అతడు కిద్రోను వాగు దాటిన రోజు — దావీదు పారిపోతూ ఏడుస్తూ దాటిన వాగు (2 సమూయేలు 15:23), షిమీ ఊరైన బహూరీము వైపు వెళ్ళే దారిలో — నీవు కచ్చితంగా చస్తావని తెలుసుకో. షిమీ మీరు చెప్పింది మంచిదే అంటాడు (వ. 38). మూడు సంవత్సరాల తరువాత ఇద్దరు పనివారు మయకా కుమారుడు ఆకీషు అనే గాతు రాజు దగ్గరకి పారిపోతారు (వ. 39); షిమీ తన గాడిదకు గంతకట్టి వారిని తిరిగి తీసుకువస్తాడు. గాతు పడమరన ఉంది, కిద్రోను అవతల కాదు; కాని షరతులు ఎక్కడికీ వెళ్లకుండా (వ. 36) అని చెప్పాయి, సొలొమోను అతణ్ణి వాటికే కట్టుబడి ఉండేలా చేస్తాడు, అతని మాటను యెహోవా తోడని నీవు చేసిన ప్రమాణం అని పేర్కొంటూ (వ. 43).

నీవు నా తండ్రి దావీదుకు చేసిన కీడంతా నీకు బాగానే తెలుసు (వ. 44): దావీదు చేసినట్టే, సొలొమోను ఈ శిక్షను 2 సమూయేలు 16 లోని దూషణతో ముడిపెడతాడు. పాఠకులు మళ్ళీ భిన్నంగా భావిస్తారు: న్యాయమైన నియమం ఇవ్వబడి దాన్ని తెలిసి ఉల్లంఘించిన మనిషి, లేక దావీదు కోరుకున్న ముగింపు కోసం చివరికి దొరికిన సాకు. కథకుడు షిమీకి మూడు సంవత్సరాలూ ఒక ఎంపికా ఇచ్చి, అతణ్ణే ఎంచుకోనిచ్చాడని ఈ అధ్యయనం గమనిస్తుంది. రాజు యెహోయాదా కొడుకు బెనాయాకు ఆజ్ఞాపించగానే అతడు షిమీ మీద పడి అతనిని చంపాడు. ఈ విధంగా రాజ్యం సొలొమోను పాలనలో స్థిరపడింది. అధ్యాయపు చివరి మాట 12వ వచనానికి జవాబిస్తుంది, అది ఎలా వచ్చిందో తూచి చూడడం పాఠకునికే వదిలేయబడుతుంది.