2 సమూయేలు దావీదును ఒక బలిపీఠం దగ్గర ఉంచి ముగిసింది; 1 రాజులు అతణ్ణి పడక మీద చూపిస్తూ మొదలవుతుంది, బాగా ముసలివాడయ్యాడు, బట్టలు కప్పినా వెచ్చదనం కలగడం లేదు (వ. 1). సేవకులు చెప్పిన ఉపాయం మంచి యవ్వనంలో ఉన్న కన్యను వెదకడం, ఆమె నిన్ను కనిపెట్టుకుని, నీ కౌగిలిలో పడుకుంటుంది (వ. 2); వారు షూనేము గ్రామానికి చెందిన అబీషగు అనే యువతిని కనుగొంటారు — ఆమె ఇశ్శాఖారు ప్రాంతంలోని షూనేముకు చెందినదిలా కనిపిస్తుంది. 4వ వచనం జాగ్రత్తగా మాట్లాడుతుంది: ఆమె చూడ చక్కనిది. ఆమె రాజును కనిపెట్టుకుని పరిచర్య చేస్తున్నది గాని రాజు ఆమెతో శారీరకంగా కలవలేదు. కథకుడు ఈ విషయాన్ని సూటిగా చెబుతాడు, ఈ అధ్యయనమూ అలాగే చెబుతుంది: వారి మధ్య శారీరక సంబంధం లేదు. 2వ అధ్యాయానికి ఈ మాట ముఖ్యం, అక్కడ అదోనీయా ఆమెను అడుగుతాడు.

కథకుడు పాఠకులకు అనిపించాలనుకున్న బలహీనతను వారు అనుభవించాలి. గొల్యాతు మీదికి పరుగెత్తిన రాజు, మందసం ఎదుట నాట్యం చేసిన రాజు, ఇప్పుడు వెచ్చగా ఉండలేకపోతున్నాడు; ఒకప్పుడు మేడ మీద నుంచి చూసిన స్త్రీ విషయంలో తనను తాను అదుపు చేసుకోలేని మనిషి గురించి ఇప్పుడు రాజు ఆమెతో శారీరకంగా కలవలేదు. అని రాసి ఉంది. ఈ వచనం ఎగతాళి కాదు; ఇది బలానికి ముగింపు, ఏ వ్యాఖ్యానమూ లేకుండా చెప్పినది. అయితే ఇది ఈ అధ్యాయాన్నంతా కూడా వివరిస్తుంది: పడక మీద నుంచి లేవలేని రాజు ఇక పాలించడం లేదని చాలామందికి అనిపిస్తుంది, సింహాసనం ఖాళీగా కనిపిస్తుంది కాబట్టే ఎవరు సింహాసనం అధిష్టిస్తారో (వ. 20) అనే ప్రశ్న పుడుతుంది. కీర్తన 71:9, ముసలితనంలో నన్ను విడిచిపెట్టకు, ఈ గదికి సరిపోయే ప్రార్థనగా చదవబడింది.

ఆ సమయంలో దావీదుకు హగ్గీతు వల్ల పుట్టిన అదోనీయా గర్వించి “నేనే రాజునవుతాను” అనుకున్నాడు — 2 సమూయేలు 3:4 లోని నాలుగవ కొడుకు; ఇప్పుడు అమ్నోను, అబ్షాలోము చనిపోయారు కాబట్టి (కిల్యాబు గురించి మళ్ళీ ఏమీ వినబడదు), బతికి ఉన్నవారిలో పెద్దవాడు అతడే అనిపిస్తుంది. అతడు రథాలనూ గుర్రపు రౌతులనూ తన ఎదుట పరిగెత్తడానికి 50 మంది మనుషులనూ ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు — సరిగ్గా అబ్షాలోము చేసినట్టే (2 సమూయేలు 15:1). ఈ పోలిక ఉద్దేశపూర్వకమైనదని చూపించే రెండు సంగతులను కథకుడు జోడిస్తాడు: అతని తండ్రి దావీదు అతడు బాధ పడతాడేమోనని “నువ్వెందుకు ఇలా చేస్తున్నావు?” అని ఎప్పుడూ అడగలేదు, అతడు చాలా అందగాడు. అబ్షాలోము తరువాత పుట్టినవాడు (వ. 6). అందమైన కొడుకు, ఎన్నడూ సరిదిద్దబడనివాడు, ముందు పరిగెత్తే మనుషులతో.

అతని తండ్రి దావీదు ఎప్పుడూ అడగలేదు — తండ్రిగా దావీదు మీద కథకుడు ఇచ్చిన నిశ్శబ్ద తీర్పుగా ఈ అధ్యయనం దీన్ని చదువుతుంది, అమ్నోను (2 సమూయేలు 13:21), అబ్షాలోము (14:33) విషయంలో లాగానే. వయసును బట్టి అదోనీయాకు సహేతుకమైన హక్కు ఉంది, ఇక్కడ వచనం అతణ్ణి దుష్టుడని అనదు; అది చూపించేది ఏమిటంటే అతడు గర్వించాడు, సింహాసనాన్ని రాజు మాట వల్లనో యెహోవా మాట వల్లనో కాకుండా విందు, వర్గం ద్వారా తీసుకున్నాడు. అతడు సెరూయా కొడుకు యోవాబుతో, యాజకుడు అబ్యాతారుతో సమాలోచన చేశాడు (వ. 7) — సైన్యం, ఇద్దరు యాజకులలో ఒకడు — కాగా యాజకుడు సాదోకు... బెనాయా, ప్రవక్త నాతాను... దావీదు అంగరక్షకులు దూరంగా ఉన్నారు (వ. 8). పాఠకులకు ముందే తెలిసిన గీతల వెంబడే రాజసభ చీలిపోతుంది.

ఏన్‌రోగేలు దగ్గరలోని జోహెలేతు అనే బండ దగ్గర — పట్టణానికి దక్షిణాన ఉన్న లోయలోని ఊట, అబ్షాలోము రోజుల్లో యోనాతాను, అహిమయస్సు అక్కడ కనిపెట్టుకుని ఉన్నారు (2 సమూయేలు 17:17). అదోనీయా విందు ఒకేసారి బలీ, పట్టాభిషేక భోజనమూ: గొర్రెలనూ ఎడ్లనూ కొవ్విన దూడలనూ, అతిథుల జాబితానే సందేశం — రాకుమారులైన తన సోదరులందరినీ, యూదావారైన రాజు సేవకులందరినీ. 10వ వచనం మరో జాబితా ఇస్తుంది: అయితే అతడు నాతాను ప్రవక్తనూ బెనాయానూ దావీదు శూరులనూ తన సోదరుడు సొలొమోనునూ పిలవలేదు. ఎవరిని పిలవలేదో చూసి, తన ప్రత్యర్థి ఎవరో అదోనీయాకు తెలుసనీ, ప్రవక్త అతని గురించి ఏమి చెప్పాడో కూడా తెలుసనీ పాఠకుడు గ్రహిస్తాడు.

పాఠకులు 2 సమూయేలు 12:24-25 గుర్తు చేసుకోవాలి: యెహోవా సొలొమోనును ప్రేమించి, నాతాను ప్రవక్తను పంపాడు, అతడు ఆ బిడ్డకు యదీద్యా అని పేరు పెట్టాడు, అంటే యెహోవాకు ప్రియుడు. 2 సమూయేలు 7 నిబంధనకూ 2 సమూయేలు 12 గద్దింపుకూ నాతానే ప్రవక్త; సొలొమోనుతో పాటు అతణ్ణి కూడా వదిలేయడం ఆ వాక్కుకు వ్యతిరేకమైన ఎంపిక. సొలొమోనును వారసుడిగా ప్రకటించిన బహిరంగ ఆజ్ఞ ఏదీ ఇంతకు ముందు వచనంలో నమోదు కాలేదనీ, జన్మను బట్టి అదోనీయా హక్కు సాధారణమైనదేననీ ఈ అధ్యయనం గమనిస్తుంది. కాని యెహోవా ఎవరిని ప్రేమించాడో కథకుడు మనకు చెప్పాడు, అదోనీయా అతిథుల జాబితా అతనికీ అది తెలుసని చెబుతుంది.

హగ్గీతు కొడుకు అదోనీయా రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తున్నాడన్న సంగతి నీకు వినబడలేదా? కాని ఈ సంగతి మన యజమాని అయిన దావీదుకు తెలియదు (వ. 11). ఒకప్పుడు ఒక ఉపమానంతో దావీదు దగ్గరికి వచ్చిన ప్రవక్త నాతాను, ఇప్పుడు ఒక పథకంతో బత్షెబ దగ్గరికి వస్తాడు: నీ ప్రాణాన్ని, నీ కొడుకు సొలొమోను ప్రాణాన్ని రక్షించుకోడానికి (వ. 12) — సింహాసనాన్ని ఆక్రమించేవాడు ప్రత్యర్థి వారసుణ్ణి బతకనివ్వడని ఇద్దరికీ తెలుసు. నా యేలినవాడా, రాజా, నీ కొడుకు సొలొమోను నా తరువాత నా సింహాసనం మీద ఆసీనుడై పాలిస్తాడని నీ సేవకురాలినైన నాకు నీవు ప్రమాణం చేశావే...? ఈ ప్రమాణం లేఖనాల్లో ఇంతకు ముందు ఎక్కడా నమోదు కాలేదని ఈ అధ్యయనం నిజాయితీగా గమనిస్తుంది; దాని గురించి మొదటిసారి ఇక్కడే, నాతాను నోట, తరువాత బత్షెబ, దావీదుల నోట వింటాము.

క్షీణిస్తున్న రాజు మీద ప్రభావం చూపించడానికి నాతాను, బత్షెబ ఈ ప్రమాణాన్ని కల్పించారని కొందరు పాఠకులు అనుమానించారు; వచనం దానికి ఏ సూచనా ఇవ్వదు, పైగా దావీదే దాన్ని ధ్రువీకరిస్తాడు — ఇశ్రాయేలీయుల దేవుడు యెహోవా నామం తోడు... నేను నీకు మునుపు ప్రమాణం చేసిన దాన్ని (వ. 30) — ఆశ్చర్యపడిన సూచన ఏదీ లేకుండా. మరికొందరు ఈ రంగస్థల ఏర్పాటును గమనిస్తారు: బత్షెబ మాట్లాడుతుంది, రాజుతో నీవు మాట్లాడుతుండగా నేను నీ వెనకాలే లోపలికి వచ్చి నీ మాటలను బలపరుస్తాను (వ. 14). కథకుడు తీసుకున్నట్టే ఈ అధ్యయనం ప్రమాణాన్ని నిజమైనదిగా, పద్ధతిని మానవీయమైనదిగా తీసుకుంటుంది — ఒక ముసలివాడి మౌనం వల్ల యెహోవా వాక్కు (1 దినవృత్తాంతములు 22:9-10) పోకుండా చూడడానికి రాజభవనపు మార్గాలను ఉపయోగించుకున్న ప్రవక్త.

బత్షెబ సాగిలపడి నమస్కారం చేసింది, విందు గురించి తెలియజేసింది (వ. 16-19): అదోనీయా పరిపాలిస్తున్నాడు, ఈ సంగతి నా యజమానివీ, రాజువీ అయిన నీకు ఇప్పటి వరకూ తెలియలేదు — అతడు యాజకుడు అబ్యాతారునూ సైన్యాధిపతి యోవాబునూ ఆహ్వానించాడు గానీ నీ సేవకుడు సొలొమోనుని ఆహ్వానించలేదు. తరువాత ఆమె విన్నపానికి గుండెకాయ: నీ తరవాత ఎవరు సింహాసనం అధిష్టిస్తారో అని ఇశ్రాయేలీయులంతా కనిపెట్టి చూస్తున్నారు. అసలు ప్రమాదం అదోనీయా విందు కాదు, రాజు మౌనం. పెద్ద కొడుకే రాజవ్వాలనే నియమం ఇశ్రాయేలులో ఇంకా స్థిరపడలేదు; సౌలు వంశం పడిపోయింది, దావీదు ఎంపికయ్యాడు. నిర్ణయం దేవుని అధికారం కింద రాజుదే, అతడు ఆ నిర్ణయాన్ని ఇంకా ప్రకటించలేదు.

లేకపోతే... నన్నూ నా కొడుకు సొలొమోనునూ వారు రాజద్రోహులుగా ఎంచుతారు (వ. 21) — హీబ్రూ మాటకు అర్థం పాపులు, గురి తప్పినవారు; ఇక్కడ దాని అర్థం తిరుగుబాటుదారులు, తిరుగుబాటుదారులుగానే వారితో వ్యవహరిస్తారు. పాఠకులు అందులోని భయాన్ని వినాలి; బత్షెబ అతిశయోక్తిగా మాట్లాడడం లేదు. తరువాత నాతాను లోపలికి వస్తాడు (వ. 22-27), సాష్టాంగపడి నమస్కారం చేస్తాడు, ప్రశ్నను ప్రశ్నగానే అడుగుతాడు: అదోనీయా నీ తరవాత నీ సింహాసనమెక్కి రాజ్యాన్ని పాలిస్తాడని నీవు చెప్పావా? అతడు విందు సంగతి మళ్ళీ చెబుతాడు, అతిథులు రాజైన అదోనీయా చిరంజీవి అవుతాడు గాక (వ. 25) అని పలుకుతున్నారని చేరుస్తాడు, పిలవబడనివారి పేర్లు చెబుతాడు — నీ సేవకుడినైన నన్నూ యాజకుడు సాదోకునూ యెహోయాదా కొడుకు బెనాయానూ నీ సేవకుడు సొలొమోనునూ (వ. 26). ప్రవక్త తీర్పును రాజుకే వదిలేస్తాడు.

దావీదు “బత్షెబను పిలవండి” అని ఆజ్ఞాపించాడు (వ. 28). పడక మీద ఉన్న ముసలివాడు కదులుతాడు, అతడు చేసే మొదటి పని ప్రమాణం: అన్ని రకాల సమస్యల నుండి నన్ను విడిపించిన యెహోవా జీవం తోడు (వ. 29) — రేకాబు, బయనాల విషయంలో అతడు చేసిన ప్రమాణానికి దగ్గరగా, అన్ని ఆపదల నుండి (2 సమూయేలు 4:9), అతని జీవితానికి సారాంశంగా. తప్పకుండా నీ కొడుకైన సొలొమోను నా తరవాత... పాలిస్తాడని... నేను నీకు మునుపు ప్రమాణం చేసిన దాన్ని ఈ రోజే నెరవేరుస్తాను. రేపు కాదు, అతని మరణం తరువాత కాదు: ఈ రోజే. వారసత్వ విషయాన్ని ఇంత కాలం తేల్చకుండా వదిలేసిన రాజు దాన్ని ఒక్క వాక్యంలో తేల్చేస్తాడు. అధ్యాయమంతా తిరిగే వచనం ఇదేనని ఈ అధ్యయనం భావిస్తుంది.

బత్షెబ నా యజమాని, రాజు అయిన దావీదు చిరకాలం జీవిస్తాడు గాక (వ. 31) అని జవాబిస్తుంది — చనిపోతున్న మనిషితో పలికిన రాజసభ సంప్రదాయ వాక్యం, ఒక స్త్రీ కృతజ్ఞత కూడా. గదిలో ఎవరున్నారో పాఠకులు గమనించాలి: ఊరియా భార్య, ఆమెను తీసుకోవడమే ఈ పాలనలోని గొప్ప పాపం, ఇప్పుడు ఎంపికైన వారసుని తల్లి; నీ ఇంటివారిపై కత్తి ఎల్లకాలం నిలిచి ఉంటుంది (2 సమూయేలు 12:10) అని దావీదుతో చెప్పిన నాతాను, ఇప్పుడు అదే ఇంటి భవిష్యత్తును భద్రపరుస్తున్నాడు. ఈ అధ్యయనం ఈ కృపను చక్కగా సర్దిపెట్టి చూపించదు. పాపం వల్ల పుట్టిన బిడ్డ చనిపోయాడు (2 సమూయేలు 12:18); దుఃఖం తరువాత ఇవ్వబడిన బిడ్డ సొలొమోను (12:24), దేవుడు అతణ్ణి ఎంపిక చేయడం ఈ అధ్యాయంలోని నిశ్శబ్ద కనికరం.

దావీదు ఇచ్చిన ఆజ్ఞలు (వ. 32-35) చిన్న రూపంలో ఒక పట్టాభిషేకం: నా కొడుకు సొలొమోనును నా కంచర గాడిద మీద ఎక్కించి — రాజు సొంత వాహనం, బహిరంగ సూచన; గిహోనుకు తీసుకు వెళ్ళండి, పట్టణానికి తూర్పున ఉన్న ఊట; యాజకుడు సాదోకు, ప్రవక్త నాతాను ఇశ్రాయేలీయుల మీద రాజుగా అతనికి పట్టాభిషేకం చేసిన తరువాత; బాకా, కేక; తరువాత పైకి వచ్చి నా సింహాసనం మీద కూర్చుని. ఇశ్రాయేలు వారి మీదా యూదా వారి మీదా నేను అతణ్ణి అధికారిగా నియమించాను — 2 సమూయేలు 5:5 లో లాగా రెండూ పేర్కొనబడ్డాయి. బెనాయా ఆ విధంగానే జరుగుతుంది గాక అని జవాబిచ్చి, యెహోవా నీ రాజ్యం కంటే అతని రాజ్యాన్ని ఘనమైనదిగా చేస్తాడు గాక (వ. 37) అని ప్రార్థిస్తాడు — సేవకులు పడక దగ్గర ఇవే మాటలను మళ్ళీ పలుకుతారు (వ. 47), అక్కడ ముసలి రాజు జవాబుగా యెహోవాను స్తుతిస్తాడు (వ. 48).

సాదోకు గుడారంలో నుండి కొమ్ముతో నూనె తెచ్చి — మందసం కోసం దావీదు వేసిన గుడారం (2 సమూయేలు 6:17) అని చాలామంది భావిస్తారు, అయితే 1 రాజులు 3:4 గొప్ప బలిపీఠాన్ని గిబియోనులో చూపిస్తుందని ఈ అధ్యయనం గమనిస్తుంది. అంగరక్షకులు దిగి వెళ్తారు: కెరేతీయులు, పెలేతీయులు (2 సమూయేలు 8:18), బెనాయా మనుషులు. అప్పుడు వారు బాకా ఊదగా ప్రజలంతా “రాజైన సొలొమోను చిరకాలం జీవించాలి” అని కేకలు వేశారు — అదోనీయా అతిథులు అతని కోసం పలికిన కేకే (వ. 25), ఇప్పుడు ప్రజలంతా పలుకుతున్నారు. 40వ వచనం ఆ ధ్వనిని వర్ణిస్తుంది: వేణువులు, వాటి స్వరం చేత నేల అదిరిపోయేటంతగా అమితంగా సంతోషించారు. సౌలునూ దావీదునూ సమూయేలు అభిషేకించాడు; సొలొమోనును యాజకుడూ ప్రవక్తా కలిసి అభిషేకించారు.

ఏన్‌రోగేలులో అతిథులు విందు ముగిస్తూ ఉండగా ఆ ధ్వని వారికి వినబడుతుంది (వ. 41), ఆ బాకా అర్థం ఏమిటని మొదట అడిగేది ముసలి సైనికుడు యోవాబే. యాజకుడు అబ్యాతారు కొడుకు యోనాతాను — 2 సమూయేలు 15:36, 17:17 లోని వార్తాహరుడు — మంచి వార్తతో వస్తావు (వ. 42) అని స్వాగతం పొందుతాడు, కాని అతి చెడ్డ వార్త తెస్తాడు: మన యజమాని, రాజు అయిన దావీదు సొలొమోనును రాజుగా నియమించాడు (వ. 43), అభిషేకించబడ్డాడు, సింహాసనం మీద కూర్చున్నాడు, రాజసభ దీవెనలు పొందాడు, ముసలి రాజు మంచం మీదే సాష్టాంగపడి యెహోవాను స్తుతించాడు: నేను బతికి ఉండగానే ఈ రోజు ఇశ్రాయేలీయుల దేవుడు యెహోవా నా సింహాసనం మీద కూర్చోడానికి నాకు ఒకణ్ణి ప్రసాదించాడు. ఇది నేను కళ్లారా చూశాను (వ. 48). అదోనీయా ఆహ్వానించిన వారు భయపడి లేచి, తమ ఇళ్ళకి వెళ్లిపోయారు (వ. 49). ఒక్క వచనంలో ఆ వర్గం మాయమవుతుంది.

అదోనీయా సొలొమోనుకు భయపడి వెళ్ళి బలిపీఠం కొమ్ములు పట్టుకున్నాడు. కొమ్ములు బలిపీఠం మూలల్లో పొడుచుకు వచ్చిన భాగాలు (నిర్గమకాండము 27:2), బలిపీఠం ఆశ్రయ స్థానం — కాని హత్య చేసిన దోషికి కాదు, అలాంటి వాడి గురించి ధర్మశాస్త్రం వాణ్ణి బయటకు లాగి చంపాలి (నిర్గమకాండము 21:14) అని చెప్పింది. అదోనీయా రక్తం చిందించలేదు, అతడు ప్రమాణం అడుగుతాడు: రాజైన సొలొమోను తన సేవకుడినైన నన్ను కత్తితో చంపకుండా ఈ రోజు నాకు ప్రమాణం చేయాలి (వ. 51). సొలొమోను ఏ ప్రమాణమూ చేయడు; ఒక షరతు పెడతాడు — అతడు తనను నిర్దోషిగా కనపరచుకోగలిగితే అతని తల వెంట్రుకల్లో ఒక్కటి కూడా రాలదు. కాని అతడు దోషి అని తేలితే అతనికి మరణశిక్ష తప్పదు (వ. 52) — అతణ్ణి ఇంటికి పంపేస్తాడు (వ. 53).