துபாயில் வேலை செய்யும் ஒரு இளைஞன் ஒவ்வொரு மாதமும் வீட்டுக்குப் பணம் அனுப்பி, தன் கடிதத்தின் முடிவில் கவனமான ஒரு திட்டத்தை எழுதுகிறான்: முதலில் கிராமத்தில் தங்கையின் திருமணம், பின்பு சென்னையிலுள்ள உறவினர்களிடம் ஒரு சிறிய பயணம், பின்பு மீண்டும் வளைகுடாவுக்கு. அப்படிப்பட்ட திட்டங்கள் பாதி நம்பிக்கையும் பாதி ஜெபமும்; ஏனெனில் எதுவும் அவற்றை மாற்றிவிடலாம். ரோமர் 15 பவுலின் பெரும் வாதத்தை முடித்து, பின்பு சரியாக அப்படிப்பட்ட ஒரு கடிதமாக மாறுகிறது. எருசலேமில் ஒப்படைக்க வேண்டிய ஒரு காணிக்கையும், ரோமில் ஒரு சந்திப்பும், அதற்கு அப்பால் இதுவரை யாரும் அடையாத ஒரு எல்லையும் — ஸ்பானியா — அவருக்கு இருக்கின்றன. எருசலேம் தம்மை வரவேற்காமல் போகலாம் என்று அறிந்திருப்பதால், ஜெபிக்கும்படி அவர் ரோமரைக் கேட்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — 'பூமியின் கடைசிபரியந்தம்' நோக்கி மேற்கே முன்னேறும் சுவிசேஷம். யூதருக்கும் புறஜாதியாருக்கும் தேவன் காட்டும் இரட்சிக்கும் உண்மைத்தன்மை என்ற நிருபத்தின் மையப்பொருள், தேசங்கள் இஸ்ரவேலின் தேவனைத் துதிப்பது பற்றிய வேதவாக்கியங்களின் ஒரு தொடரில் உச்சம் அடைகிறது. பின்பு கதை திரும்புகிறது: பவுலின் கிழக்கு ஊழியம் முடிந்தது; புறஜாதிச் சபைகளிலிருந்து சேர்க்கப்பட்ட ஒரு காணிக்கை எருசலேமுக்குப் புறப்படுகிறது; முன்னாலுள்ள பாதை ரோம் வழியாகச் செல்கிறது. அந்தப் பாதை எவ்வளவு வேறுவிதமாக விரிகிறது என்பதை அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் அடுத்த அதிகாரங்கள் காட்டும்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கிறிஸ்துவில் வேரூன்றிய பரஸ்பர ஏற்றுக்கொள்ளுதலுக்கான அழைப்புடன் நிருபத்தின் வாதத்தை முடிப்பது; ரோமச் சபைகள் தமக்காக ஜெபித்து, ஸ்பானியாவுக்கான தம் பயணத்தை ஆதரிக்கும்படி, பவுலின் ஊழியத்தையும் திட்டங்களையும் விளக்குவது.
- 15:1–6 — பலமுள்ளவர்கள் பலவீனருடைய பலவீனங்களைத் தாங்கி, தங்களுக்கே பிரியமாய் நடவாதிருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் கிறிஸ்துவும் தமக்கே பிரியமாய் நடக்கவில்லை. ஒருமனப்பட்டு, ஒரே வாயினால் தேவனை மகிமைப்படுத்தும்படி, பொறுமையையும் நம்பிக்கையையும் கொடுக்கவே வேதவாக்கியங்கள் எழுதப்பட்டன.
- 15:7–13 — கிறிஸ்து உங்களை ஏற்றுக்கொண்டதுபோல, நீங்களும் ஒருவரையொருவர் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை உறுதிப்படுத்தக் கிறிஸ்து யூத மக்களுக்கு ஊழியம் செய்தார்; புறஜாதியாரும் தேவனை மகிமைப்படுத்தும்படியே; தேவனுடைய மக்களோடு தேசங்கள் களிகூருவது பற்றி நியாயப்பிரமாணம், சங்கீதங்கள், ஏசாயா ஆகியவற்றிலிருந்து வசனங்களைப் பவுல் கோர்க்கிறார்.
- 15:14–21 — தாம் தைரியமாக எழுதியதைப் பவுல் விளக்குகிறார்: புறஜாதியாரைத் தேவனுக்குக் காணிக்கையாகப் படைக்கும், புறஜாதியாருக்கான கிறிஸ்துவின் ஆசாரிய ஊழியக்காரர் அவர். எருசலேம் முதல் சுற்றிலும் இல்லிரிக்கம் வரை, கிறிஸ்துவின் நாமம் அறியப்படாத இடங்களுக்குப் போவதை இலக்காகக் கொண்டு, அவர் சுவிசேஷத்தை முழுமையாகப் பிரசங்கித்திருக்கிறார்.
- 15:22–29 — அதனால்தான் அவர் இதுவரை ரோமுக்கு வரவில்லை. இப்போது ஸ்பானியாவுக்குப் போகும் வழியில் அவர்களைச் சந்திக்கத் திட்டமிடுகிறார் — ஆனால் முதலில், எருசலேமிலுள்ள விசுவாசிகளில் ஏழைகளுக்காக மக்கெதோனியாவும் அகாயாவும் சேர்த்த உதவியை அவர் அங்கே கொண்டுசெல்ல வேண்டும்.
- 15:30–33 — ஜெபத்தில் தம் போராட்டத்தில் இணையும்படி அவர்களை வேண்டிக்கொள்கிறார்: யூதேயாவிலுள்ள அவிசுவாசிகளிடமிருந்து தாம் விடுவிக்கப்படவும், காணிக்கை ஏற்றுக்கொள்ளப்படவும், சந்தோஷத்தோடு அவர்களிடம் வரவும். சமாதானத்தின் ஆசீர்வாதத்துடன் முடிக்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: ரோமர் 15:7 · அதனால் என்ன: பவுலின் இறையியல் ஒரு சாப்பாட்டு மேசையிலும் ஒரு பயணத் திட்டத்திலும் முடிகிறது. கிறிஸ்து காட்டிய ஏற்றுக்கொள்ளுதல், கருத்து வேறுபடும் விசுவாசிகளிடையே பின்பற்றப்பட வேண்டியது; ரோமர் நிருபத்தின் மாபெரும் வாதம் ஒரு நடைமுறை ஊழியத்துக்கும், ஏழைகளுக்கான ஒரு காணிக்கைக்கும், அறியப்படாத இடத்துக்குள் ஒரு பயணத்துக்கும் உதவுகிறது. அவருடைய திட்டங்கள் நேர்மையான நிச்சயமின்மையையும் காட்டுகின்றன: எருசலேமில் என்ன நடக்கும் என்று தெரியாததால்தான் அவர் ஜெபத்தைக் கேட்கிறார்.