जिवंत यज्ञ

प्राचीन जगात अर्पण म्हणजे दिलेली आणि मग संपलेली गोष्ट: कापलेला पशू, जाळलेले धान्य, धुरात विरून जाण्यासाठी ठेवलेला धूप. उपासक घरी परत जाई, आणि दान वेदीवरच राही. रोममधील प्रत्येकाला — यहूदी असो वा परराष्ट्रीय — समजणारी यज्ञाची भाषा पौल वापरतो, आणि मग तिला कलाटणी देतो. तुमची शरीरे जिवंत यज्ञ म्हणून अर्पण करा, तो म्हणतो. पूजास्थानी मागे ठेवलेली एखादी वस्तू नव्हे, तर तुम्ही स्वतः — घरी जाताना, कामावर जाताना, बाजारात जाताना — तरीही देवाचे असलेले. देवाच्या दयेविषयीच्या अकरा अध्यायांच्या युक्तिवादानंतर, पत्राच्या व्यावहारिक अर्ध्या भागातील हे पहिले 'म्हणून' आहे.

कथेत हे कुठे आहे: पाचवा अंक — देवाचे नवे लोक म्हणून जगायला शिकणारी मंडळी. अध्याय 1–11 मध्ये यहूदी आणि परराष्ट्रीय यांच्यावरील देवाच्या दयेची कथा सांगितली. अध्याय 12–15 दाखवतात की ती दया कशा प्रकारचा समाज घडवते. हा नमुना म्हणजे इस्राएलाची उपासना आतून बाहेर उलटवलेली: आता मंदिरातील यज्ञ नाही, तर अर्पण केलेली संपूर्ण जीवने, आणि एकमेकांचे होण्यास शिकणारा विविध लोकांचा एक मिश्र समूह.

हा अध्याय काय करतो: पत्रातील ब्रह्मज्ञानाचे दैनंदिन जीवनात रूपांतर करणे: संपूर्ण जीवनाचे अर्पण म्हणून उपासना, विचार करण्याची नवी रीत, एका शरीरात नम्र सेवा, आणि शत्रूंपर्यंतही पोहोचणारी प्रीती.

• 12:1–2 — देवाच्या दयेमुळे, तुमची शरीरे जिवंत, पवित्र आणि देवाला आवडणारा यज्ञ म्हणून अर्पण करा — हीच तुमची खरी, विचारपूर्ण उपासना आहे. या युगाच्या साच्यात दाबले जाऊ नका, तर तुमच्या मनाच्या नवीकरणाने रूपांतरित व्हा, म्हणजे तुम्हाला देवाची इच्छा ओळखता येईल.
• 12:3–8 — स्वतःला जितके समजावे त्यापेक्षा अधिक श्रेष्ठ समजू नका. जसे एका शरीराला वेगवेगळी कार्ये असलेले अनेक अवयव असतात, तसे विश्वासणारे ख्रिस्तामध्ये एक शरीर आहेत. तुमची वेगवेगळी कृपादाने — संदेश देणे, सेवा करणे, शिकवणे, प्रोत्साहन देणे, दान देणे, नेतृत्व करणे, दया दाखवणे — उदारपणे आणि आनंदाने वापरा.
• 12:9–13 — प्रीती निष्कपट असावी. वाइटाचा द्वेष करा, चांगल्याला धरून राहा. कुटुंबासारख्या ममतेने एकमेकांवर प्रीती करा, मान देण्यात एकमेकांपेक्षा पुढे राहा, संकटात धीर धरा, प्रार्थना करत राहा, गरजू विश्वासणाऱ्यांना वाटा द्या आणि आदरातिथ्य करण्यात तत्पर राहा.
• 12:14–21 — जे तुमचा छळ करतात त्यांना आशीर्वाद द्या. आनंद करणाऱ्यांबरोबर आनंद करा, रडणाऱ्यांबरोबर रडा. गर्विष्ठ होऊ नका; दीनांशी संगत ठेवा. वाइटाबद्दल कोणाचीही वाइटाने फेड करू नका; सूड देवावर सोडा. तुमचा शत्रू भुकेला असेल तर त्याला खायला द्या. वाइटाने जिंकले जाऊ नका, तर चांगल्याने वाइटाला जिंका.

मुख्य वचन: रोमकरांस पत्र 12:1  ·  मग काय: भारतीय मंडळीजीवन सण, उपासना आणि कार्यक्रमांत फार चांगले असू शकते, आणि त्यांच्या दरम्यान जे घडते त्यात कमी चांगले. रोमकरांस 12 उपासनेला इमारतीतून बाहेर काढून सोमवारच्या सामान्य जीवनात आणते. 'दीनांशी संगत ठेवा' ही त्याची सूचना मंडळ्यांमधील जात आणि वर्ग यांच्या रेषांनाही सरळ छेदते — एक कठीण शब्द, आणि आवश्यकही.